Single Top 75 (Update #28)

Nieuw binnen gekomen in mijn Single Top 75. Betray My Heart van D’Angelo and the Vanguard (13), Them That Do Nothing van Field Music (42), Lisztomania van Phoenix (28) en Stay Happy van Social Broken Scene (68). De singles van Primal Scream, Norah Jones, Katie Meluha en Anita Baker zijn nu afgedaald naar De 250 Tip Cavalcade.

Betray My Heart / Them That Do Nothing / Lisztomania / Stay Happy

en verder…..

EEN WILLEKEURIGE SINGLE TOP 75 AANDACHTVERDIENER

….OF EENTJE DIE ER OORSPRONKELIJK IN HEEFT GESTAAN EN ER UIT IS VERDWENEN

I Hear You Now

van

(1624) John & Vangelis – Short Stories

Posted in Single Top 75 | Leave a comment

De uitklaphoes van de LP #61

Absolutely Live van The Doors

Absolutely Live is rauw, wild en broeierig. Het is een weergave (van verschillende concerten aan elkaar vast geplakt, dat wel) van hoe een rock concert moet klinken. Met een enorme vitaliteit. Ik ben echt gek op dit album. Uitgebracht in 1970, in hetzelfde jaar dat Morrison Hotel verscheen. L.A. Woman moest een jaar later nog uitgebracht worden. Alle opnames komen van de Roadhouse Blues Tour van 1969 en 1970 van concerten in steden als Detroit en Philadelphia. De meeste nummers zijn echter afkomstig van de optredens van The Doors in het Felt Forum in New York City op 17 en 18 januari 1970. Het bevat de eerste volledige uitvoering van Celebration Of The Lizard en verschillende andere tracks die nog niet eerder op een officieel Doors album waren verschenen, zoals Love HidesBuild Me A WomanUniversal Mind en Dead Rats, Dead Cats, die verstopt zitten in een aantal medleys. Met uitvoeringen van Alabama Song (Whiskey Bar)When The Music’s OverBreak On Thru en Soul Kitchen, kan deze dubbel LP niet stuk voor mij. Er staan verder ook nog twee covers op van Bo Diddley en Willie DixonWho Do You Love en Close To You. Geproduceerd door Paul A. Rothchild (AT 1760 – Tom PaxonThe DoorsJanis JoplinThe Paul Butterfield Blues Band. Uitgebracht door Elektra (Warner Brothers).

Posted in LP Verzameling | Leave a comment

(1480) Cherry Glazerr – Apocalipstick (2017)

Cherry Glazerr speelt niet zo zeer met vuur waar je je heerlijk aan kunt verwarmen. Nee, Cherry Glazerr is als lava dat uit de korst komt. Het is niet te blussen of te doven: het is zeer vermakelijk, melodisch en besmettelijk. Zangeres Clementine Creevy, op dit album pas negentien jaar oud, gewapend en gezegend met verschillende emoties in haar stem, laat je meerijden in een wilde rit over glooiende heuvels en door diepe dalen: het is een gevarieerd landschap, dat je kan voelen, proeven en ruiken. En gitaar spelen kan ze ook. Ja, Apocalipstick is gewoon een lekkere gitaarplaat. Eentje waar je vrolijk van wordt. Doen de eerste akkoorden nog een beetje denken aan The White Stripes: op het moment dat deze frontvrouw op deze plaat begint te zingen hoor je een eigen uniek geluid. Catchy, met veel energie. Creevy gromt, snerpt, huilt en schreeuwt tegelijkertijd, als een wolfin dat haar gebied beschermd. Humble ProNuclear BombOnly Kid On The BlockLucid Dreams: het zijn allemaal nummers die je meteen bij je strot grijpen. Perfect geproduceerd door Joe Chiccarelli (AT 1760 – Broken Social Scene) en Carlos de la Garza, uitgebracht door Secretly Canadian (AT 1760 – Songs: OhiaDamien JuradoWhitneyCaycucasThe War On DrugsYeasayer), en opgenomen in twee studio’s waaronder in de fameuze Sunset Sound Recorders in Los Angeles (AT 1760 – Tom WaitsJanis Joplin, LoveVan HalenVan Dyke ParksSergio Mendes & Brasil ’66Tim Buckley).

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Top 10 2002

  1. (489) Queens of the Stone Age – Songs For The Deaf
  2. (511) Beck – Sea Change
  3. (527) The Libertines – Up The Bracket
  4. (648) Dayna Kurtz – Postcards From Downtown
  5. (759) Patrick Bruel – Entre Deux
  6. (794) Songs: Ohia – Didn’t It Rain
  7. (806) Salif Keita – Moffou
  8. (886) Peter Wolf – Sleepless
  9. (925) Xiu Xiu – Knife Play
  10. (1089) Isis – Oceanic
Posted in Top 10 | Leave a comment

(1481) Angelo Branduardi – Cercando L’oro (1983)

Tussen 1974 en 2016 heeft Branduardi zo’n zesendertig albums uitgebracht. Een discografie om U tegen te zeggen. Cercando L’oro uit 1983 was zijn tiende. Deze middeleeuws achtige muziek van deze Italiaanse troubadour bevalt me prima. Op dit album staat o.a. Piano Piano, dat een Italiaanse versie is van de traditional Barbara Allen, afkomstig van een gedicht waar in 1666 al naar werd gerefereerd. Er zijn honderden verschillende versies van deze ballade gemaakt. Vooral veel folk versies. Simon & Garfunkel, Ewan MacCollPete SeegerThe Everly BrothersEmmylou HarrisJo StaffordJoan Baez en Bob Dylan (en zelfs John Travolta die het prachtig zingt in de film A Love Song For Bobby Long) hebben allemaal eigen interpretaties van dit nummer gespeeld. Maar er staan meer mooie nummers van deze Italiaan op deze CD, die alle andere nummers heeft geschreven samen met zijn vrouw Luisa Zappa (nee geen familie). Arrangementen en orkestratie zijn gedaan door Maurizio Fabrizio. Il LibroProfumo D’arancio en Natale, dat een mooi kerstliedje is, zijn allemaal nummers die je betoveren. Persoonlijk vind ik de Italiaanse muzikale taal prachtig. Er zijn vele voorbeelden te noemen van Italiaanse zangers die je met hun verbeeldingskracht kunnen raken (Francesco De GregoriPablo ConteFabrizio De Andre en Lucio Dalla die ik in mijn 1760 lijst heb staan zijn maar een paar voorbeelden daarvan) die men kan bewonderen om hun lyrische en poetische vermogens om de luisteraar te kunnen raken in de ziel. Angelo Branduardi is er ook zo een.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

49 Winchester – Fortune Favors The Bold (2022)

In 2022 ging er een lang gekoesterde droom van deze band in vervulling. Een optreden namelijk in The Ryman Auditorium (de thuisbasis van de Grand Ole Opry) in Nashville. 49 Winchester, afkomstig uit Castlewood, uit het hart van de Appalachen (49 Winchester is een adres waar de bandleden met elkaar zijn opgegroeid), maakt lekker in het gehoor liggende country dat eindelijk bij het grote publiek aan het doorgebroken is, althans in de VS en in het country wereldje aldaar. Rechtoe rechtaan muziek zonder enige opsmuk, gemaakt door muzikanten die het willen gaan maken, en dat doet denken aan de americana en southern rock dat ik vanaf 2018 heb gekocht van WatchhouseThe Allman Betts Band en Cordovas. Met tien goudeerlijke liedjes als AnnabelMan’s Best FriendRussel Country Line en Hillbilly Daydream. Na drie albums in eigen beheer te hebben uitgebracht, tekende de band een contract met een groot label uit Nashville. Fortune Favors The Bold is een prima album, dat dan wel niet echt vernieuwende muziek is, maar wel om lekker naar te luisteren. Uitgebracht door New West Records (Kacy & Clayton 2019, Kacy & Clayton and Marlon Williams 2020, Los Lobos 2021).

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

(1482) Grimes – Visions (2012)

Clair Elise Boucher, ook wel bekend onder haar artiestennaam Grimes, heeft met Visions in 2012 een bijzonder album afgeleverd. Het album is in zijn geheel namelijk gemaakt met behulp van Apple’s GarageBand, met daarop aangesloten een keyboard. Naar het resultaat luisterend mag je haar daarvoor wel een compliment geven. Drie weken heeft deze dame er over gedaan om dit album in elkaar te zetten (is later wel gemixt in een studio). Dankzij Grimes wisten we in 2012 al (en nu in 2022 zijn de mogelijkheden op deze app ook nog eens enorm verbeterd en uitgebreid) dat iedereen zo’n album thuis op je telefoon (of op je iPad) kan maken. Een dure studio heb je in feite niet meer nodig. Creativiteit is uiteraard wel een vereiste. En dat is haar zeker gelukt. De nummers GenesisOblivionVowels = Space And Time, SkinKnow The Way (outro) zijn mooie voorbeelden daarvan. Het album is in 2012 zeer goed ontvangen. Om het het nu een meesterwerk te noemen is dan wel zwaar overdreven. Maar toch is het wel een goed album. Verrassend, leuk, innovatief en inspirerend. Ik ga maar weer eens met GarageBand spelen. Want leuk speelgoed dat blijft het. Uitgebracht door 4AD (AT 1760 – o.a. PixiesThe BreedersLushAriel Pink’s Haunted Graffiti en This Mortal Coil).

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Monterey International Pop Festival 1967

Het Monterey International Pop Festival (niet te verwarren met de twee jaargangen in ’63 en ’64 van het Monterey Folk Festival) was een driedaags muziekfestival dat werd gehouden van 16 tot en met 18 juni 1967 op de Monterey County Fairgrounds in Monterey, Californie. Het festival gaat de geschiedenisboeken in om de eerste grote Amerikaanse optredens van The Jimi Hendrix ExperienceThe WhoRavi ShankarJanis Joplin en Otis Redding. Het festival in de stad, dat ook bekend stond als de locatie voor het langlopende Monterey Jazz Festival en het Big Sur Folk Festival (en ook het Folk Festival), belichaamde het thema Californië als het middelpunt van de tegencultuur, en wordt over het algemeen beschouwd als een van de beginpunten van de Summer of Love in 1967. Promotors zagen een fictief Monterey Pop festival als een manier om rockmuziek te valideren als een kunstvorm en als een manier waarop jazz en folk werden beschouwd. Omdat Monterey op grote schaal in de schijnwerpers werd gezet en druk werd bezocht, er historische uitvoeringen werden vertoond, en er later een documentairefilm van werd gemaakt door D.A. Pennebaker, werd het een inspiratie en een sjabloon voor toekomstige muziekfestivals, waaronder het Woodstock Festival twee jaar later. De publieksschattingen voor het festival varieerden van vijfentwintigduizend tot negentigduizend mensen, die zich verzamelden op en rond het festivalterrein. De gesloten performance arena van het kermisterrein, waar de muziek plaatsvond, had een goedgekeurde festivalcapaciteit van maar zevenduizend mensen. Festivalgangers die de muzikale optredens wilden zien, moesten een all-festival-ticket of een apart ticket kopen voor elk van de vijf geplande concertevenementen die ze in de arena wilden bijwonen: vrijdagavond, zaterdagmiddag, zaterdagnacht, zondagmiddag en zondagnacht. Ticketprijzen varieerden van drie dollar tot zeseneenhalve dollar. Het nummer San Francisco (Be Sure to Wear Flowers in Your Hair) werd geschreven door John Phillips van The Mamas & The Pappas en gezongen door Scott McKenzie, uitgebracht in mei 1967, om het evenement te promoten. Een speciale vermelding is dat The Beach Boys oorspronkelijk ook op de lijst van de optredende bands stonden. Brian Wilson heeft dat optreden toen afgezegd. De echte reden is in feite nog steeds onbekend. Maar een van de verhalen is dat Wilson bang was uitgejouwd te worden door het overwegend aanwezige hippie publiek.

Posted in Blog | Tagged | Leave a comment

Graham Nash: Live – Songs For Beginners / Wild Tales (2022)

Graham Nash: Live is een album waarop Nash zijn eerste twee klassieke soloalbums, Songs For Beginners en Wild Tales, in zijn geheel laat horen, en in de volgorde zoals ze ook op de oorspronkelijke studioalbums staan. Werd in 2019 opgenomen tijdens een tour door de VS. De nummers zijn opgenomen in Boston, South Orange, New York en Albany. Het album werd gemasterd door Bob Ludwig. Uiteraard met de onvergetelijke liedjes Military MadnessBetter DaysI Used To Be A KingSimple ManMan In The Mirror en Chicago/We Can Change The World van Song For Beginners, uit 1971, die ik wel goed ken, en Hey You (Looking At The Moon)Prison SongOh Camil (The Winter Soldier)I Miss You en On The Line, van Wild Tales uit 1974, die ik tot nu toe nog niet kende. Maar ze zijn allemaal prachtig. Wat opvalt is dat de stem van Nash op tachtig jarige leeftijd nog geen spat veranderd is. En net als die livealbums van Neil Young, die eerder dit jaar verschenen, een zeer mooie aankoop. Uitgebracht door Proper Records.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

(1483) Fatoumata Diawara – Fatou (2011)

Fatoumata Diawara (geboren in Ivoorkust maar die omdat ze daar is opgegroeid beschouwd wordt als een Malinese) is een zangeres, gitarist en actrice. Ze wordt gezien als een van de vaandeldragers van moderne Afrikaanse muziek. En met name voor de muziek uit Mali. Bracht twee studioalbums uit (een derde schijnt er aan te komen of is inmiddels al verschenen – enkel digitaal als het goed is – maar ik kan me vergissen), waaronder het debuut Fatou uit 2011. Diawara’s muziek combineert traditionele Wassoulou (een west afrikaans muziek genre) met westerse invloeden. Ze ontving een Grammy nominatie voor Best World Music Album voor haar album Fenfo uit 2018. Diawara laat heerlijke Afrikaanse muziek horen waarvan je vanzelf gaat houden, dat klinkt als een rustig stromend beekje maar wat onder de oppervlakte bruist en kolkt, en waarbij je je volkomen op je gemak voelt. Sereen en zeer sfeervol. Het album is prachtig, strak en helder geproduceerd. Er doen een paar bekenden mee op dit album. Op het nummer Sonkolon speelt John Paul Jones (Led Zeppelin) bas, op Mousso Tony Allen drums, op Wilile Toumani Diabate kora, en speelt Fatoumata Diaware zelf op alle nummers zeer verdienstelijk gitaar in een prachtige stijl, zoals bij veel Afrikaanse gitaristen. Bewondering kun je alleen maar hebben dus voor deze vrouw. Uitgebracht door World Circuit (AT 1760 – o.a. Oumou SangareMbongwana StarBuena Vista Social Club en Ali Farka Toure) en geproduceerd door haarzelf en Nick Gold (AT 1760 – Ruben Gonzalez).

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , | Leave a comment

Envy Of None – Envy Of None (2022)

“A new band and a new album of dark, cinematic alt. rock” staat er op de sticker op het plastic van de CD te lezen als je hem nog niet uitgepakt hebt. Wat cinematic alternative rock is weet ik niet. Maar het is een interessante gedachte om te weten waar een gitarist mee tevoorschijn komt als hij een compleet nieuwe weg inslaat, nadat zijn oude band opgehouden is te bestaan. Eenmalig misschien, wie zal het zeggen. Als ik het goed begrijp is hij niet echt een lid van deze band maar is hij meer op de achtergrond aanwezig, en zal hij ook niet actief zijn tijdens live optredens. Maar Lifeson heeft zijn gitaar dus weer opgepakt en dat is altijd weer goed nieuws. En dan niet met een heavy gitaar album, maar met een elektronisch en industrial rock album, dat aan Garbage doet denken. Samen met bassist Andy Curran, zangeres Maiah Wynne en gitarist en toetsenist Alf Annibalini, en ook samen met drie gastdrummers waaronder Joe Vitale (AT 1760 – The Stills-Young BandJoe Walsh), op een nummer. Lifeson zelf is verantwoordelijk voor twee nummers. Spy House, met een mooie solo, en het instrumentale Western Sunset. Dat laatste nummer is een hommage aan de in 2020 overleden Rush drummer Neil Peart. Alleen daarom al is deze CD de moeite waard. Maar de toekomst zal uitwijzen of dit de nieuwe band van Alex Lifson zal blijken te zijn. Stilletjes hoop ik eigenlijk toch van niet. Uitgebracht door Kscope (AT 1760 – Steven Wilson).

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment