DIVISIE C
WEDSTRIJDEN RONDE 3
| 28/01/26 (C1) Telamon Football Club – (C4) Altijd Naar Voren 3-6 |
| 28/01/26 (C2) Onze Noppen Onze Noten – (C3) Liever Geen Voetballers 5-2 |
| Telamon Football Club 3 Elliott Smith 1, John Mayer 1, The Lau 1 Altijd Naar Voren 6 Antonio Carlos Jobim 2, Luiz Floriano Bonfa 2, Rhiannon Giddens 1, T-Bone Burnett 1 |
| Onze Noppen Onze Noten 5 Carlos Alomar 1, Neil Young 2, Tomatito 1, Paco Pena 1 Liever Geen Voetballers 2 David Rhodes 1, Erwin Nijhof 1 |
NIEUW ER IN
| (3) Run Into Flowers – M83 |
| (19) Pauline Hawkins – Drive-By Truckers |
| (22) Trashing Days – The Notwist |
VERDWENEN UIT DE 250 TIP CAVALCADE
| All Over You – Live |
| C-lebrity – Queen + Paul Rogers |
| I Think I’m Paranoid – Garbage |
Duran Duran van Duran Duran
Opgericht in Birmingham in 1978 door toetsenist Nick Rhodes, gitarist (later bassist) John Taylor en zanger/bassist Stephen Duffy, onderging de band verschillende vroege veranderingen voordat de bezetting in mei 1980 werd gevormd door Rhodes, Taylor, Simon Le Bon, Andy Taylor en Roger Taylor (deze uiteraard niet te verwarren met Roger Taylor van Queen). Geen van de drie Taylors waren familie van elkaar en bestond uit puur toeval. Hoewel ik dan wel een groot fan van deze band was toen ik alleen nog maar LP’s kocht (de eerste twee LP’s. deze en Rio, vind ik echt geweldig) heb ik deze band qua visuele uitstraling eigenlijk altijd beschouwd als een soort van kloon van Japan (met beide bands als belangrijke vertegenwoordigers van de new romantic scene). Demo’s voor het album werden eind 1980 geschreven en opgenomen in AIR Studios, terwijl Japan Gentlemen Take Polaroids opnam vlak verderop in de gang. Duran Duran werd vroeger echter extreem populair. En deze LP verscheen nog voordat ze dat werden. De band was in die tijd letterlijk overal: in discotheken, in clubs, op TV en in tijdschriften. Van Girls On Film verscheen op MTV een sensuele video. De nummers Hungry Like The Wolf en Rio, van hun tweede LP, bevatten filmische muziekvideo’s en werden twee van hun grootste hits. En A View To A Kill was het enige James Bond thema nummer dat in de VS op nummer een terecht kwam. Aanvankelijk kreeg deze eerste LP gemengde recensies. Critici vonden dat de band niet opviel tussen hun tijdgenoten, hoewel sommigen de singles prezen. Maar terugblikkende recensies zijn positiever, waarbij critici de band prijzen voor het creeren van een modern geluid dat de New Romantic beweging aanwakkerde. Uitgebracht door EMI.
Het album Rain Tree Crow was een eenmalige reunie van Japan. Hoewel het de bedoeling was er een langlopend project van te maken was het de enige release dat is uitgebracht. en de eerste en de laatste keer sinds 1982 dat de vier leden – David Sylvian, Mick Karn, Steve Jansen en Richard Barbieri, als viertal weer eens samenwerkten. Ondanks dat Virgin Records de muzikanten onder druk gezet had om het album onder de naam Japan uit te laten brengen; was vooral Sylvian vastbesloten dat dit niet zou gebeuren. Sylvians mening kreeg de overhand en het album werd uitgebracht als Rain Tree Crow. Al vroeg werd besloten dat het project uitsluitend uit groepscomposities zou bestaan, in tegenstelling tot de eerdere werkwijze waarbij nummers grotendeels gebaseerd waren op Sylvians ideeen. Maar gezegd moet worden dat de muziek op het album meer op Sylvians solowerk lijkt dan op de voorgaande albums van Japan. De muziek klinkt dan wel erg sfeervol maar is helaas niet beter dan wat de heren ervoor samen hebben gemaakt. Het album legde wel de basis voor andere gerelateerde projecten, zoals voor de samenwerking van Jansen Barbieri en Karn, ook wel bekend als JBK. Blackwater werd uitgebracht als de enige single. En wat mij betreft het beste nummer van het album.
De in Australie geboren Timothy Carroll en Oscar Dawson ontmoetten elkaar aanvankelijk als vrijwillige leraren Engels in Zuidoost-Azie. Ze kwamen in 2011 weer met elkaar in contact terwijl Carroll in Stockholm woonde en Dawson met zijn toenmalige band, Dukes of Windsor, naar Berlijn was verhuisd. Toen Dawson Carroll in Zweden bezocht, vroeg Carroll hem om te helpen met enkele nummers, die later de basis vormden voor hun debuut extended play, The Pacific EP. Later vergezeld door sessie- en tourmuzikanten Ryan Strathie (drums) en Graham Ritchie (basgitaar), heeft Holy Holy tot en met 2025 zes studioalbums uitgebracht. De band speelde hun eerste shows in de steden van Australië, en brak vooral daar door als een veelbelovende band.When The Storms Would Come, het debuutalbum van de band, is inderdaad een bijzondere: het is er een met uitgestrekte gitaarbedreven geluidslandschappen die een coherent geheel vormen en geen moment verveelt. De nummers voelen aan als een in de ochtend langzaam opkomend daglicht met de warmte van de zon dat aangenaam aanvoelt, en dat eindigd in de avondschemering op je veranda met een lekker koud glas bier. Kortom dromerige weemoedigheid met prima songs die de aandacht vast blijven houden. Sentimental And Monday, Outside Of The Heart Of It, You Cannot Call For Love Like A Dog en The Crowd zijn de nummers die er boven uit steken. Uitgebracht door Wonderlick Entertainment.
DIVISIE C
WEDSTRIJDEN RONDE 2
| 14/01/26 (C5) Metal Bottlenecks – (C7) We Nemen De Benen 1-4 |
| 16/01/26 (C6) Gras Etende Koeien – (C8) Slagvaardig Vooruit 7-4 |
| 16-01-26 (C10) Blue Wizards United FC – (C9) Dertig Meter Snoer 5-4 |
| Metal Bottlenecks 1 Jeff Tweedy 1 We Nemen De Benen 4 Bob Weir 2, Les Paul 2 |
| Gras Etende Koeien 7 Peter Perrett 1, Stephen Malkmus 1, Willy Mason 1, Kurt Vile 1, Elvis Costello 3 Slagvaardig Vooruit 4 Justin Vernon 1, Admiral Freebee 1, Daniel Lohues 1, JB Meyers 1 |
| Blue Wizards United FC 5 David Gilmour 3, Kevin Ayers 2 Dertig Meter Snoer 4 Graham Nash 3, Hank Marvin 1 |
Stand Divisie C (16/01/26)
| (C7) We Nemen De Benen | 2 | 2 | 0 | 0 || 6 | 7-3 (+4) |
| (C1) Telamon Football Club | 2 | 2 | 0 | 0 || 6 | 10-8 (+2) |
| (C10) Blue Wizards United FC | 2 | 2 | 0 | 0 || 6 | 10-8 (+2) |
| (C6) Gras Etende Koeien | 2 | 1 | 1 | 0 || 4 | 8-5 (+3) |
| (C2) Onze Noppen Onze Noten | 2 | 1 | 0 | 1 || 3 | 14-13 (+1) |
| (C4) Altijd Naar Voren | 2 | 1 | 0 | 1 || 3 | 10-9 (+1) |
| (C5) Metal Bottlenecks | 2 | 0 | 1 | 1 || 1 | 2-5 (-3) |
| (C9) Dertig Meter Snoer | 2 | 0 | 0 | 2 || 0 | 8-10 (-2) |
| (C8) Slagvaardig Vooruit | 2 | 0 | 0 | 2 || 0 | 6-10 (-4) |
| (C3) Liever Geen Voetballers | 2 | 0 | 0 | 2 || 0 | 3-7 (-4) |
Kent Burnside is de kleinzoon van R.L. Burnside (1926-2005). de bekende hill country blues zanger en gitarist, een neef van Gary Burnside, de jongste zoon van R.L. Burnside en ook familie van Cedric Burnside, die ook al jaren actief is in de muziekwereld. Van vreemden heeft hij zijn talenten dus niet gekregen kunnen we daarom wel zeggen. Kent Burnside combineert mississippi hill country, delta blues, chicago blues, funk en blues rock in een stijl die hij zich helemaal eigen heeft gemaakt. Na vroege tournees met Jimbo Mathus en spelen in het voorprogramma van Buddy Guy, bouwde hij een carriere op van twintig jaar als frontman van zijn eigen band. Zijn nieuwe album, Hill Country Blood, met Garry Burnside (bas, akoestische gitaar), Damian Pearson (mondharmonica) en Jake Best (drums) bevat acht originele nummers plus covers van John Lee Hooker en Junior Kimbrough, die rauw, soulvol en energiek zijn. Opgenomen in Royal Studio, de legendarische studio in Memphis waar Al Green, Ann Peebles, O.V. Wright en andere Hi Records sterren hun klassiekers uit de jaren zestig en zeventig opgenomen hebben. De opnames werden geproduceerd en gemixt door de Grammy winnende producer Boo Mitchell, en zoon van de legendarische Hi Records producer Willie Mitchell.
Volbeat, opgericht in 2001 nadat zanger Michael Paulsen zijn vorige band Dominus zat was geworden (moe van het death metal wereldje) is een Deense rockband uit Kopenhagen. Ze spelen een fusie van rock, country, rock and roll en heavy metal, met een zanger wiens stem vaak aan James Hetfield van Metallica doet denken. Hun huidige bezetting bestaat afgezien van Poulsen uit drummer Jon Larsen, bassist Kaspar Boye Larsen en tourgitarist Flemming C. Lund. De band bracht hun eerste album uit in 2005, genaamd The Strength/The Sound/The Songs. De bezetting op dat album bestond toen uit Michael Poulsen (zang), Jon Larsen (drums), Franz Gottschalk (gitaar) en Anders Kjolholm (bas). In 2013 kwam Rob Caggiano, voorheen van Anthrax, bij de band als tweede gitarist. Maar in 2023 zou hij de band echter weer verlaten. Het nummer Room 24, met zanger King Diamond, werd op 5 april 2013 gratis beschikbaar gesteld voor de fans en werd later genomineerd voor een Grammy Award voor Beste Metal Performance. Maar meest opvallende nummer is Lonesome Rider, met een gastbijdrage van zangeres Sarah Blackwood. Er werden maar liefst acht singles van dit album uitgebracht: Cape Of Our Hero, The Hangman’s Body Count, Lola Montez, The Nameless One, Lnesome Rider, Pearl Heart, Dead But Rising en Doc Holliday. Geproduceerd door Rob Gaggiano. Volbeat’s meest recente studioalbum, God Of Angels Trust, verscheen in 2025.
The Desert Inn, was een hotel en casino aan de Las Vegas Strip in Paradise, Nevada, dat geopend was van 24 april 1950 tot 28 augustus 2000. Het gebouw lag tussen Desert Inn Road en Sands Avenue. Ontworpen door architect Hugh Taylor en interieurontwerper Jac Lessman, was het het vijfde resort dat op de Strip werd geopend; de eerste vier waren El Rancho Vegas, The New Frontier, Flamingo en The El Rancho (toen bekend als The Thunderbird). The Desert Inn was het eerste hotel in Las Vegas met een fontein bij de ingang. Het terrein omvatte een 18-holes golfbaan die van 1953 tot 1966 het PGA Tour Tournament of Champions organiseerde. The Desert Inn werd geopend met driehonderd kamers en met een restaurant dat geleid werd door een chef kok die voorheen in het Ritz Paris werkte: het had ooit het hoogste uitkijkpunt op de Las Vegas Strip. Het casino, 220 vierkante meter groot, was destijds een van de grootste in Nevada. De negen verdiepingen tellende St. Andrews Tower werd voltooid tijdens de eerste renovatie in 1963, en de veertien verdiepingen tellende Augusta Tower werd de hoofdtoren van The Desert Inn toen deze in 1978 werd voltooid, samen met de zeven verdiepingen tellende Wimbledon Tower. De Palms Tower werd voltooid in 1997 met de tweede en laatste renovatie. Het stond bekend om zijn weelde en eersteklas service. In de jaren vijftig bood het hotel vaak onderdak aan de hertog en hertogin van Windsor, Winston Churchill, Adlai Stevenson, senator John F. Kennedy en voormalig president Harry S. Truman. Een andere beroemde gast van The Inn was zakenman Howard Hughes, die de twee bovenste verdiepingen van het hotel huurde. Op 27 maart 1967 kocht Hughes het resort voor 6,2 miljoen dollar contant en 7 miljoen aan leningen. In 1997 onderging The Desert Inn een renovatie en uitbreiding van 200 miljoen dollar, maar nadat zakenman Steve Wynn het in 2000 voor 270 miljoen dollar kocht, besloot hij het te slopen en het Wynn Las Vegas resort en casino te bouwen waar ooit The Desert Inn stond. De resterende torens van The Inn werden in 2004 opgeblazen. De oorspronkelijke podiumzaal, The Painted Desert Room, later The Crystal Room, werd geopend in 1950 met 450 zitplaatsen. Frank Sinatra maakte daar zijn debuut in Las Vegas op 13 september 1951 en werd een vaste artiest. In 1992 zou hij er zijn 77e verjaardag vieren.
Een top 10 van artiesten in mijn Album Top 1760 die in The Desert Inn hebben opgetreden:
