Wessex Sound Studios, Londen

Wessex Sound Studios was een opnamestudio in Highbury New Park, Londen. Het gebouw waarin de studio’s waren gevestigd werd in 1869 gebouwd als de parochiezaal van de St. Augustine’s kerk. In 1871 werd de parochie aan de kerk toegewezen. Vanaf 1960 fungeerde het gebouw als opnamestudio. In 1965 werd het complex verkocht aan George Martin, de producer van The Beatles. Mede door hem werd de Wessex Sound Studios samen met Abbey Road een van de belangrijkste opnamestudio’s in Groot-Brittannie. In 1975 kocht Chrysalis de locatie en in 2003 kwam het gebouw in handen van de Neptune Group die het pand verbouwde tot acht appartementen en een woonhuis. Wessex Sound Studios heeft een rijk verleden. Een groot aantal albums, ook in mijn 1760 lijst, zijn daar gedeeltelijk geproduceerd. Queen is er bijvoorbeeld geweest voor A Night At The Opera, A Day At The Races, Sheer Heart Attack en News Of The World. Andere bekende albums van Fisher Z (Word Salad), Motorhead (Overkill), Pretenders (Pretenders), Pete Townshend (Empty Glass), Tina Turner (Private Dancer), Scritti Politti (Cupid & Psyche), Enya (Watermark), Nick Cave And The Bad Seeds (Murder Ballads) en Coldplay (Parachutes), zijn daar allemaal gedeeltelijk opgenomen.

Albums in mijn 1760 lijst die enkel en alleen in Wessex zijn opgenomen:

  • (50) King Crimson – In The Court Of The Crimson King
  • (56) The Clash – London Calling
  • (526) Sex Pistols – Never Mind The Bollocks
Posted in Blog | Tagged , , , | Leave a comment

 Black Country, New Road – Ants From Up There (2022)

Dit tweede album van het Engelse BCNR (in 2021 verscheen het debuutalbum For The First Time) is in twee weken tijd opgenomen in een studio op Isle Of Wight door de band’s eigen live engineer. Wat een genot zal dat zijn geweest. Slecht nieuws is echter dat het meteen het laatste album is van zanger Isaac Wood, die om mentale problemen de band heeft verlaten. Want dit album is precies wat de wereld nodig heeft. Doet me erg denken aan Funeral van Arcade Fire. Avantgarde meets musical, meets post rock, klezmer, kamermuziek, post punk revival en jazz, met veel viool, saxofoon en piano. Zeer vernieuwende muziek en vooral sprankelend. Het is een uniek album dat je een luisterervaring geeft dat je laat beseffen dat er nog steeds hoop is voor de muziekindustrie. Het album is muzikaal exeptioneel goed. Het is een hoogmis van creativiteit. Elk nummer is een klein meesterwerk op zich. Chaos Space MarineConcordeBread SongBasketbal Shoes, het zijn nummers die je steeds maar weer opnieuw wilt horen. Je krijgt er geen genoeg van. De vraag alleen die je je moet stellen is of BCNR zonder de zanger zal kunnen of dat hij gewoon weer aan zal sluiten bij zijn muzikale familie. Hopelijk zal het laatste het geval zijn. Want dit horende blijkt gewoon dat in 2022 nu al een van de beste albums gemaakt is. Uitgebracht door Ninja Tune.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

(1518) The Smithereens – Christmas With The Smithereens (2007)

Christmas With The Smithereens laat de magie van kerst horen met een vrolijk rock and roll gehalte. Muziek voor bij de kerstboom natuurlijk, voor een spetterend kerstfeest, of nog meer voor de afterparty, of nog later, als je je huis weer moet schoonmaken en de rommel weer moet opruimen. Je gaat vanzelf met de stofzuiger weer dansen. Kortom, zelfs in mei luister je hier graag naar. Met allemaal kerstliedjes die je eigenlijk zou moeten horen inplaats van al die standaard kerstnummers in de supermarkt waar je mee lastig wordt gevallen. Kerstnummers uit de jaren zestig met veel hoop en optimisme. Goed gekozen covers van The Beatles, ElvisThe Beach BoysThe WhoThe Ramones en ChuckBerryMerry Christmas BabyRockin’ Around The Christmas TreeRun Rudolph Run‘Twas The Night Before ChristmasSanta Bring My Baby Back (To Me)Christmas Time Is Here Again, en een rock and roll uitvoering voor op je surfplank van Auld Lang Syne. En met drie eigen composities Waking Up On Christmas MorningChristmas Time All Over The World (alsof je The Ramones hoort) en Christmas (I Remember). Een afwisselende verzameling met leuke en vrolijke kerstliedjes dus voor iedereen. Kan ik zeker aanraden. Uitgebracht door Koch Records.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

(1519) Albert Ayler – Witches & Devils (1964)

Albert Ayler was een avantgarde jazz saxofonist. Na vroege ervaringen met het spelen van R&B en bebop, begon Ayler muziek op te nemen tijdens het free jazz tijdperk in de jaren zestig. Sommige critici beweren echter dat hoewel Aylers stijl onmiskenbaar origineel en onorthodox was, deze niet voldeed aan het algemeen aanvaarde kritische begrip van free jazz. In feite is Ayler’s stijl op geen enkele manier te categoriseren, en het riep ongelooflijk sterke en uiteenlopende reacties op van zowel critici als fans. Zijn innovaties hebben latere jazzmusici geinspireerd. Zijn trio- en kwartetplaten uit 1964, zoals Spiritual Unity en The Hilversum Session, laten horen dat hij de improvisatie van John Coltrane en Ornette Coleman naar abstracte sferen brengt. Ayler verhuisde in 1962 naar Zweden, waar zijn opnamecarriere begon en groepen leidde, en jamde als een onbetaald lid van Cecil Taylor’s band in de winter van 1962-63. In 1963 keerde Ayler terug naar de VS en vestigde zich in New York City, waar hij zijn persoonlijke stijl bleef ontwikkelen en af en toe samenspeelde met free jazz pianist Cecil Taylor. 1964 was het best gedocumenteerde jaar van Aylers carriere, waarin hij vele albums opnam, waarvan Spirits, dat later uitgebracht werd als Witches & Devils in maart van dat jaar de eerste was. Witches & Devils is haast een religieus album, met vier nummers, Witches And DevilsSpiritsHolly Holy en Saints, waarop Ayler uitsluitend tenorsaxofoon speelt. Hij wordt begeleid door trompettist Norman Howard, bassisten Henry Grimes en Earl Henderson en drummer Sunny Murray. Geproduceerd door Bob Altshuler in Atlantic Studios (AT 1760 – Big Joe TurnerJan AkkermanRoberta Flack) in New York City. Oorspronkelijk uitgebracht op Debut Records (AT 1760 – Hazel Scott).

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

De keuze van een album van een bepaalde Band of Artiest

(1174) Crosby, Stills & Nash – After The Storm

Ik heb drie CD’s van Crosby, Stills en Nash (zonder Young dus). Twee studioalbums en een verzamelalbum. Live It Up (1990), After The Storm (1994) en Carry On. Carry On is een overzicht van al het werk dat de heren gezamelijk of los van elkaar van ’68 en ’90 hebben gemaakt, uitgebracht in 1991, dus van ManassasNeil YoungStephen StillsDavid CrosbyGraham NashCrosby & Nash, en CSN&Y. Het is echter als een CS&N album uitgebracht. Er staan zesendertig nummers op deze dubbel CD, waarvan er negentien van CS&N zijn. Er staan o.a. WoodstockMarrakesh ExpressTeach Your Children, HelplessChicago/We Can Change The WorldOhioSuite:Judy Blue EyesAlmost Cut My HairGuinnevere en The Lee Shore op. De twee studioalbums Live It Up en After The Storm vind ik allebei niet echt bijzonder, vergeleken tenminste met al het andere werk dat de heren solo of samen met Young gemaakt hebben. After The Storm, die ik nog net iets beter vind dan Wind On The Water, van Crosby & Nash, en dat een plekje lager staat in mijn 1760 lijst, bevat In My Life van The Beatles. Samen met After The StormThese Empty DaysCamera en Panama, kunnen alleen deze nummers me boeien. Op Live It Up vind ik alleen de twee nummers Haven’t We Lost Enough? en After The Dolphin interessant.

Posted in CD Verzameling | Leave a comment

Single Top 75 (Update #20)

Nieuw

  • (6) (1528) Empty Faces – Solution
  • (33) (1525) Wild World – Cat Stevens

Empty Faces / Wild World

EEN WILLEKEURIGE SINGLE TOP 75 AANDACHTVERDIENER

….of eentje die er oorspronkelijk in heeft gestaan en er uit is verdwenen

Posted in Single Top 75 | Leave a comment

 De uitklaphoes van de LP #53

Plays Live van Peter Gabriel

De eerste vier studio LP’s van Gabriel verschenen in ’77, ’78, ’80 en ’82. In 1983 verscheen dit dubbele live album. Het was een soort van afsluiting van zijn eerste periode als soloartiest. Pas vier jaar later, in 1986, verscheen het volgende studioalbum So, die ik mijn 1760 lijst heb staan, met daarop de hits Sledgehammer, In Your Eyes en Don’t Give Up (met Kate Bush). Pas toen brak hij meer door naar het mainstream publiek en werd hij wat meer commercieler. Mede ook dankzij MTV. Maar dat was hem gegund. Gabriel is altijd een van mijn favoriete artiesten geweest, ook als frontman van Genesis. Er staan allemaal geweldige nummers op deze LP: The Rhythm Of The HeatI Have The TouchSan JacintoSolsbury HillNo Self ControlShock The MonkeyOn The Air en Biko, met Jerry Marotta (AT 1760 – Peter GabrielTears For FearsDavid Sylvian & Robert FrippYeasayerSarah McLachlan) op drums, Tony Levin (AT 1760 – Lou Reed, Peter GabrielRobbie RobbertsonAnderson Brufford Wakeman HoweAlice CooperMark Knopfler) op bas, David Rhodes (AT 1760 – Peter GabrielTori AmosLoreena McKennitt) op gitaar en Larry Fast op keyboards. Ik krijg werkelijk nooit genoeg van al deze nummers. Vooral in de jaren tachtig stond Gabriel voor mij op eenzame hoogte. Al zijn soloalbums, I, II, III en IV, vind ik op z’n minst net zo goed als wat Genesis in dat tijdsbestek toen uitbracht (…And Then There Were Three…, Duke en Abacab). En ik denk dat ik van alle live albums van Gabriel en Genesis deze achter Seconds Out heb staan. Alle opnames zijn van een tour in de Verenigde Staten uit december 1982, maar zijn door Gabriel nadien in de studio flink bewerkt. Maar dat heeft me nooit in de weg gezeten om van dit album te houden. Op een van de binnenhoezen staat letterlijk: “Although this album was compiled from four concerts in the mid-West of the United States, some additional recording took place not a thousand miles away from the home of the artist. The generic term for this process is ‘cheating’. Care has been taken to keep the essence of the gigs intact, including ‘human imperfection’”. Dat er dus aan al die opnames flink is gesleuteld zij hem vergeven. Geproduceerd door Gabriel en Peter Walsh en uitgebracht door Charisma.

Posted in LP Verzameling | Leave a comment

(1520) Tony Scott – Music For Zen Meditation (1964)

Music For Zen Meditation is een new age album. Het wordt door critici beschouwd als het allereerste new age album dat ooit is uitgebracht. Een belangrijk album dus. In 1964 was dit zijn zestiende langspeler. De clarinet van Scott wordt hierop bijgestaan door Shinichi Yuize die de koto (tafelharp) beroerd en Hozan Yamamoto is te horen op shakuhachi (bamboefluit). Alle negen nummers op deze CD worden in verschillende combinaties alleen met deze drie instrumenten gespeeld. Als je inderdaad een poging wil doen om te willen mediteren, als je dat al wil doen, kan ik me zo voorstellen, moet je beslist naar deze muziek luisteren. Je komt werkelijk tot rust. Scott, van oorsprong een gelauwerd jazzmuzikant (die als clarinettist samen met Benny Goodman en George Lewis met een eigen album in mijn 1760 lijst staat ) heeft veel prijzen gewonnen, en heeft met alle groten uit de jazzwereld wel zo’n beetje samengewerkt (Ben WebsterDizzy GillespieBill EvansSarah Vaughn). Hij laat op dit album mooie traditionele Japanse muziek horen. En dat als een Amerikaan in de jaren zestig. Het komt allemaal zeer oorspronkelijk tot je. Al luisterend zie je jezelf al door de Japanse Tuin van Clingendael lopen. Smeltende sneeuw in een oosters landschap, roze bloesems, kabbelende watervalletjes, kronkelende paadjes, muzikale haiku’s. Zen? Ja! De laatse drie nummers, Prajna-Paramita-HridayaSan-zen en Satori zijn een mooi samenspel tussen de koto van Yuize en de clarinet van Scott. Alle nummers op het album zijn improvisaties zonder dat ze van tevoren zijn geoefend. Vreemd genoeg gaat deze muziek niet vervelen, en zit er veel viariatie in. Mooie muziek. Uitgebracht door Verve (AT 1760 – o.a. The Mothers Of InventionThe Velvet UndergroundGene Krupa & Buddy Rich en Ella Fitzgerald & Louis Armstrong). Geproduceerd door Scott zelf in een studio die ik niet heb kunnen achterhalen.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

Top 10 Vaders en dochters die op verschillende Albums hebben gespeeld

15 augustus 2020 was de laatste datum (waar blijft de tijd) dat ik een top tien had gemaakt van muzikale familieleden, die op hetzelfde of op verschillende albums te horen zijn. Vandaag dus dan maar weer een top tien van muzikale vaders en dochters op verschillende albums. Op Pet Sounds van The Beach Boys, hebben Glen Campbell, Michael Melvoin en Gary L. Coleman (die ook nog een zoon heeft die op het album van Prince and The Revolution is te horen) vier dochters die op andere albums actief zijn geweest: Ashley Campbell, Lisa Coleman, Wendy Melvoin en Susannah Melvoin. Lisa Coleman, Wendy Melvoin en Susannah Melvoin zijn alle drie te horen op het Prince album Sign ‘O’ The Times. Lisa Coleman en Wendy Melvoin zijn trouwens ook bekend als het duo Wendy & Lisa. Verder zijn er ook nog drie vaders en drie dochters die alle zes met een eigen album in mijn 1760 lijst staan: Rufus Thomas, Carla Thomas, Ravi Shankar, Norah Jones, Serge Gainsbourg en Charlotte Gainsbourg. En de dochter van Levon Helm is ook weer te horen op het album van de dochter van Johnny Cash. Vaders en dochters die deze top tien niet hebben gehaald zijn Donal Lunny (Planxty), Cora Venus Lunny (Damien Rice), Roebuck Staples (The Staple Singers), Mavis Staples, Ernst Jansz (Doe Maar) en Luna Jansz (Ernst Jansz). En nu we het toch over Ernst Jansz hebben… Rust in vrede Henny. Samen met Ernst heb je mooie liedjes gemaakt.

Posted in Top 10 | Leave a comment

(1521) Becker & Fagen – The Masters (1998)

Deze CD is ooit verschenen zonder de toestemming van beide heren. De opnames zijn erbarmelijk slecht. Je kunt het eigenlijk nauwelijks geluidsopnames noemen, vooral niet door de hoge productiestandaard die Steely Dan en Donald Fagen op zijn eigen soloalbums later zelf zouden hanteren. Ze schijnen gewoon van een cassettebandje te komen. Waarschijnlijk van Kenny Vance, die toen als manager diende voor Becker en Fagen toen die alledrie nog schrijvers waren voor Brill Building. Vance zou later bekend worden als lid van Jay & The Americans, met wie Becker en Fagen anderhalf jaar op tournee zouden gaan. Deze tapes zijn onder verschillende titels verschenen, zoals Becker & Fagen, The Early Years, Beat The Bootleggers: Founders Of Steely Dan, Star Power: Becker & Fagen en Tempus Fugit. De opnames stammen dus uit de periode voordat ze zichzelf officieel Steely Dan noemden, nog voordat in 1973 Can’t Buy A Thrill verscheen. Het zijn allemaal uitprobeersels die later op hun eerste vier albums, Can’t Buy A Thrill, Countdown To Ecstasy, Pretzel Logic en Katy Lied in andere en uitgewerkte vormen terecht zouden komen. Bekende en onbekende nummers, zoals Parker’s BandIda LeeAndroid WarehouseAny World (That I’m Welcome To)BarrytownBrooklyn (Owes The Charmer Under Me)Come Back BabyThe Mock Turtle Song en Let George Do It, maken van deze CD een interessante luisterbeurt. Uitgebracht door Eagle Records.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

 Eric Gales – Crown (2022)

Bluesgitarist Eric Gales, uit Memphis Tennessee, heeft al meer dan achttien albums uitgebracht (deze is zijn negentiende), maar ik had nog nooit van hem gehoord (nieuwe gitaristen ontdekken sinds ik deze website heb zoals Sonny Landreth, Robben Ford en Wolfgang Van Halen, blijkt toch maar weer een leuke sport te zijn) maar zijn stem doet me onmiddelijk denken aan Robert Cray. Aan die stem bij het eerste nummer is het even wennen (ik spreek uiteraard voor mezelf), maar al na een paar nummers weet je dat je hier met een meer dan uitstekende en doorleefde zanger en meer nog met een meer dan voortreffelijke gitarist te maken hebt. Gales bracht immers al op zijn zestiende zijn eerste plaat uit. En als je op aanplakposters aangekondigd wordt als de second coming of Jimi Hendrix weet je al genoeg. Deze gitarist heeft het in zijn vingers. Lekkere blues met een zeer harmonisch en warm gitaargeluid en met de hulp van Joe Bonamassa. Op het nummer I Want My Crown speelt hij samen met Bonamassa, en Bonamassa is bij het schrijfproces van vrijwel alle nummers betrokken geweest. Take Me Just As I Am is een cover van James Brown. Uitgebracht door Provogue (Sonny Landreth – Blacktop Run 2021). Geproduceerd door Joe Bonamassa en Josh Smith. Overdubs zijn gedaan in het beroemde Ocean Way (AT 1760 – Red Hot Chili PeppersJohn HiattBeckBlake MillsChris Stills) en het album is gemasterd door niemand minder dan Bob Ludwig. De Koning is dood! Lang leve de Koning. Die kroon is van hem!

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment