Wardruna – Kvitravn (2021)

Aan deze muziek valt veel te ontdekken. Nooit eerder van deze band gehoord, maar het blijkt alweer hun vijfde album te zijn. Deze Noren uit Bergen blinken uit in esoterische en hypnotiserende klanken die je weten te raken. Muziek gespeeld op traditionele instrumenten, zoals een roetharm en een natuurhoorn (gemaakt van sparrenhout omwikkeld met berkenbast). Met mooie achtergrondzang van Kirsten Braten Berg en dochter Sigrid Berg, Unni Lovlid, Lognvik Reinholdt en Iver Sandoy, bestaat Wardruna zelf vooral uit het drietal Einar Selvik (is op twee Gorgoroth albums als drummer te horen), Lindy-Fay Hella en Eilif Gundersun. En dankzij de teksten van de elf nummers die in het Engels zijn vertaald, vind ik het in ieder geval heerlijke muziek om naar te luisteren. Had ik deze band maar eerder ontdekt. Want dit is best goed allemaal.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

Top 10 Optredens in The Cellar Door, Washington D.C.

The Cellar Door was een muziekclub met 163 zitplaatsen in de wijk Georgetown in Washington D.C. dat geopend was tussen 1964 en 1982. Het was een van de belangrijkste muziekspots in Washington D.C. De club diende vaak als een try-outlocatie voor grotere markten. Een gedeelte van het Miles Davis album Live-Evil werd daar opgenomen. En ook een album van Richie Havens, Live at the Cellar Door, uit 1970 is daar opgenomen. En in 2013 bracht Neil Young, van opnames van zes shows tussen eind november en begin december 1970, nog een album uit in het kader van zijn Archives Series getiteld Live at the Cellar Door. Er hebben heel wat bekende bands en artiesten in de loop der jaren in The Cellar Door opgetreden. De bands en artiesten die daar echter voor de eerste keer in een bepaald jaar op het podium hebben gestaan, zijn in deze top tien terug te vinden. En dat zijn o.a. Muddy Waters, Albert King, Tom Waits en The Everly Brothers.

Posted in Top 10 | Leave a comment

Pistol Annies – Hell On Heels (2011)

De naam van dit album zal waarschijnlijk verwijzen dat je met deze knappe dames niet moet spotten. Ze zien er dan misschien wel leuk uit op de foto’s maar hebben zeer beslist enige diepgang in hun muziek. Ze zijn dan ook in het geheel niet te vergelijken met iemand als bijvoorbeeld Taylor Swift. Nee! Hoewel het geen wereldschokkend album is, kan ik deze muziek wel waarderen. En muziek maken kunnen ze dan ook absoluut. Mooie stemmen die prima bij elkaar passen en met de hulp van een paar goede sessiemuzikanten, zoals Matt Chamberlain, Randy Scruggs en Richard Bennett. Wellicht misschien een van mijn guilty pleasures, die ik de moeite van het luisteren af en toe wel waard vind.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Bob Glaub

Bob Glaub is een sessiemuzikant en heeft op misschien wel meer dan honderd albums basgitaar gespeeld. Op albums van Bob Dylan, Arlo Guthry, Jackson Browne, Carly Simon, Donna Summer, Cher, Gordon Lightfoot, Feargal Sharkey, Tai Mahal en Leonard Cohen. Te veel om op te noemen eigenlijk. Ik heb zelf zes albums waarop Bob Glaub als bassist te horen is. Onderandere op die van Steve Miller Band, Don Henley, Jim Morrison & The Doors en Mary Chapin Carpenter, op hun albums Book Of Dreams, The End Of Innocence, American Prayer en Come On Come On.

Posted in Blog | Tagged , | Leave a comment

Nikki Lane – Highway Queen (2017)

Highway Queen is een kwalitatief zeer goed alternative country album van de Queen of the Highway Nikki Lane. Dit album verscheen in 2017. Highway Queen voldoet aan alle eisen waar goede muziek aan moet voldoen. Mooie stem, mooie teksten en mooie muziek. En het gaat ook nog eens ergens over. Een vergelijking met americana zangeres Lucinda Williams ligt op de loer. Mooiste nummers zijn 700,000 Rednecks, Lay You Down, Jackpot, Companion, Foolish Heart en Forever Lasts Forever. Dat zijn er zes van de tien. Een aardig album dus. Uitgebracht door New West Records, van welk label ik in 2019 en 2020 ook al twee albums gekocht heb (allebei van Kacy & Clayton), en waarvan ik ook nog vier andere albums in mijn Album Top 1760 heb staan.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Jon and the Nightriders – Fiberglass Rocket (1996)

Verscheen in hetzelfde jaar als het album van surfer van eerste uur Dick Dale, Calling Up Spirits, maar is eigenlijk dus beter in mijn beleving. Ook deel uitmakend van de surf rivival, of van de second wave of surf, hoor je duidelijk wel de invloeden van Dale zelf, van Dick Dale and his Del-Tones, The Surfaris, The Challengers en The Ventures. En dat maakt dit album interessant. Fiberglass Rocket is instrumentale surf. Grote man achter deze band is John Blair, een meer dan uitstekende gitarist. Met zijn gitaar in zijn ene hand en een surfplank in de andere, kom je met dit album vanzelf in de jaren zestig terecht. En dat is knap gedaan.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

De keuze van een Album van een bepaalde Band of Artiest

(893) Oasis – (What’s The Story) Morning Glory?

Van die drie albums die ik van Oasis heb: Definitely Maybe, (What’s The Story) Morning Glory? en Be Here Now, is Morning Glory? van deze drie het enige album waar letterlijk maar twee goede nummers op staan: Wonderwall en Don’t Look Back In Anger. De rest vind ik een grote brei van geluid waar ik nog steeds niet doorheen kom. Toch proberend om Oasis een leuk bandje te vinden heb ik ooit dus wel drie albums van deze band uit Manchester gekocht. Maar dat is me niet gelukt. Wat britpop betreft zijn die albums van de Grote Vier van dit genre: Suede, Pulp en Blur, die ik heb, allemaal stukken beter dan Morning Glory? Oasis was in de jaren negentig absoluut een grote band. En de broertjes Gallagher zijn waarschijnlijk rijk geworden van hun geruzie. Maar ondanks Wonderwall en Don’t Look Back In Anger kan ik (What’s the Story) Morning Glory? niet als een Klassiek Album beschouwen. Neem het mij niet kwalijk: het is ook maar mijn persoonlijke mening.

Posted in Blog, CD Verzameling | Leave a comment

Single Top 75 (Week 1)

Vandaag staan er dan dus eindelijk 75 singles in mijn Single Top 75. Er zijn er vier bijgekomen en drie verdwenen. De pagina is nog niet helemaal bijgewerkt, maar dat wil ik de komende dagen nog doen. Om het voor mijn eigen lol een beetje op een echte hitparade te laten lijken, wil ik er ook nog wat extra informatie bij doen, zoals het aantal weken (in dit geval na elke update van rond de elf dagen) dat er een nummer in staat, en misschien ook nog of er nummers zijn gestegen of gezakt (maar dat weet ik nog niet zeker). Voor nu is mijn top vijf in ieder geval veranderd. I Hear You Now en Boat On The River staan daar nu in.

Nieuw in de lijst zijn:

  • (4) (1624) I Hear You Now – Jon & Vangelis
  • (5) (1623) Boat On The River – Styx
  • (14) (1620) Bigger Than Us – White Lies
  • (46) (1621) Nazis 1994 – Roger Taylor
Posted in Single Top 75 | Leave a comment

De uitklaphoes van de LP #34

Eldorado van ELO

Van Can’t Get It Out Of My Head was er destijds al een filmpje te zien bij Toppop. Het heeft toen niet mijn aandacht getrokken. Net als Roll Over Beethoven, Evil Woman en Livin’ Thing, die singles van de verschillende albums. Voor mij deed ELO dat pas met Out Of The Blue met Mr. Blue Sky uit 1977. Eldorado kwam uit in 1974. En is een magnifiek album. En of dit nu popmuziek of rockmuziek is (daar ben ik nog niet over uit) verdiend geen enkel ander album waarschijnlijk meer het predikaat symfonische rock, of classic rock, dan dit album. Vooral kant 1 van de LP is voorteffelijk met Eldorado Overture, Can’t Get It Out Of My Head, Boy Blue, Loredo Tornado en Poor Boy (The Greenwood). Deze LP heet niet voor niets A Symphony by the Electric Light Orchestra. Mooie muziek maar niet zo goed als Out Of The Blue.

Posted in Blog | Leave a comment