Single Top 75 (Update 4)

Four Seasons In One Day van Crowded House van het album Woodface heb ik nieuw op de eerste plek gezet. Dat vind ik echt het mooiste liedje tot nu toe. Hetzelfde geld eigenlijk ook voor Little Hans van het Freudiana album van Freudiana. Maar dat vind ik net een beetje teveel Beatles om het hoger te zetten. Surfer Calavera van het Argentijnse Los Fabulosos Cadillacs is nieuw op plek 17. En het vierde nieuwe nummer is Still Believing van Mary Black’s album Babes In The Wood. Hoewel dat geen slecht nummer is vind ik het wel een beetje saai en zoetig, en staat daarom ergens in de middenmoot (52). Verdwenen zijn vier singles van Adam and the Ants, Kula Shaker, Jiskefet en Sarah McLachlan.

Nieuw in mijn lijst met singles zijn dus:

  • (1) (1608) Four Seasons In One Day – Crowded House
  • (14) (1607) Little Hans – Freudiana
  • (17) (1606) Surfer Calavera – Los Fabulosos Cadillacs
  • (52) (1609) Still Believing – Mary Black

En de nieuwe Top 5 is dan:

  1. (1608) Four Seasons In One Day – Crowded House
  2. (1649) Funny Feeling – The Delfonics
  3. (1659) Drive – The Cars
  4. (1686) Going Home – Mark Knopfler
  5. (1613) Before My Head Explodes – Caesar
Posted in Single Top 75 | Leave a comment

De uitklaphoes van de LP #37

Jazz van Queen

Hoewel het een wat simpeler rock album is (misschien niet vergeleken met News Of The World maar wel met hun eerste vijf albums), is het wel een echte gitaarplaat met Brian May duidelijk op de voorgrond. En dat is altijd leuk om naar te luisteren. En dat begint al op 1:25 in het openingsnummer Mustapha, wanneer het gitaargeweld voor het eerst uit de luidsprekers barst. Ook het bekende koorwerk van Freddy, Brian, Roger en John is ok. Maar het was vroeger wel even wennen toen deze LP uitkwam. Nu kan ik er met plezier naar luisteren. Er staan een hoop mooie dingen op. Niet het beste album van Queen, maar zeer zeker ook niet de slechtste. De hoes was ook erg afwijkend met de voorgaande albums: geen Queen logo erop afgedrukt bijvoorbeeld, maar een hypnotiserende afbeelding in zwart en wit op de voor- en achterkant. De poster van al die naakte dames op een racefiets die er bijgeleverd was heb ik helaas niet meer. Geen idee wat er mee gebeurt is.

Posted in Blog, LP Verzameling | Leave a comment

Still Corners – The Last Exit (2021)

The Last Exit is het vijfde album van dit dreampop duo, dat bestaat uit zangeres Tessa Murray en muzikant Greg Hughes. Het album blijkt het derde te zijn dat ze in eigen beheer hebben uitgebracht op het eigen Wrecking Light Records label. Hun eerste twee albums waren bij Sub Pop ondergebracht. Elkaar ooit een keer voor het eerst in een trein ontmoet, blijken ze in het verleden nogal wat singles te hebben uitgebracht, waarvan ik zelf nog nooit had gehoord. En ook op dit album staan drie singles, namelijk Crying, The Last Exit en White Sands. Het is geen wereldschokkend album, maar wel lekker om naar te luisteren.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

Top 10 Albums met Aantal Nummers

Inmiddels aanbeland bij albums waar vijftien nummers op staan. Deze albums staan bij de eerste 228 albums in mijn Album Top 1760. Dit zijn albums van Woody Guthrie, Phil Ochs, Paul McCartney & Wings, Red Hot Chili Peppers, Tom Paxton, Bert Jansch, John Renbourn, Tom Waits, T-Bone Walker en The Kingsmen. Wat ik er wel bij moet vertellen is dat ik van het album van Woody Guthrie (Dust Bowl Ballads) een re-release uit 2000 heb. Het album kwam oorspronkelijk in 1940 uit en daar staan maar twaalf nummers op. En het oorspronkelijke album van Paul McCartney & Wings genaamd Band On The Run bevat natuurlijk maar tien nummers. Ik heb echter de 25th Anniversary Edition uit 1999. Dat zijn twee CD’s. Op de tweede CD staan dan wel eenentwintig extra tracks, maar ben toch tot de conclusie gekomen dat je daar maar vijf extra nummers bij op kan tellen. Al deze tracks bestaan uit dialogen, soundchecks, interviews en achtergrondgeluiden.

Posted in Top 10 | Leave a comment

Texas – Southside (1989)

Er staan maar liefst vier singles op dit album: I Don’t Want A Lover, Thrill Has Gone, Everyday Now en Prayer For You. Allemaal uitgebracht door het hele jaar heen in ’89, net als het album zelf, ook in 1989. Er staan een paar aardige nummers op. Texas dat niet uit Texas komt maar uit Glasgow, en vernoemd is naar de film Paris Texas van Wim Wenders, doet hier en daar ook een beetje aan het gitaarwerk van Ry Cooder denken. Dit album bleek goed te verkopen. Soms is de muziek aanstekelijk en soms ronduit vervelend. Een beetje middelmatig dus als je het mij vraagt.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Mudd Club, New York City

Mudd Club, een uitgaansgelegenheid in Lower Manhattan in New York City, heeft niet zo lang bestaan. Het was geopend van 1978 tot en met 1983. Het was een beetje een elitaire locatie, waar wel zo’n beetje iedereen kwam. Mudd Club was the place to be. Bekendheden uit de kunst- en muziekwereld liepen er geregeld de deur plat. Bowie, Jagger, Warhol, Lou Reed en Jeff Koons zijn er allemaal wel eens als gast naar binnen gelopen. In mijn Album Top 1760 ben ik tot een lijstje van zeventien bands en muzikanten gekomen, die er ook hebben opgetreden. En ook de dichter Allen Ginsberg heeft er wel eens een voordracht gehouden.

Posted in Blog | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Moonspell – Irreligious (1996)

Uit Portugal komt meer dan alleen fado. Moonspell is een gothic metal band. En dit is een aardig album. Het doet je af en toe huiveren en verwonderen tegelijk. De twaalf nummers die er op staan varieren van zeer goed tot goed. Met lekkere gitaarsolos, een zanger die overtuigd en met onderwerpen als opium, perversiteiten, religie, wolven, monniken en Mephisto. Er gaat zelfs een nummer over de hoofdpersoon van de roman van Patrick Suskind: Het Parfum. En in het nummer Awake is zelfs dichter Aleister Crowley te horen. Uitgebracht door Century Media Records, net als dat album van Lacuna Coil in mijn lijst van 1760 albums. Het is dan wel geen meesterwerk, maar zeker wel een aangenaam geheel.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , | Leave a comment

Garbage – Version 2.0 (1998)

Ik heb deze CD ooit gekocht nadat ik I Think I’m Paranoid een keer ergens had gehoord of misschien wel op TV had gezien. Kende deze band verder niet. Maar dit album viel me na het horen meteen al flink tegen. De drummer, Butch Vig had zeven jaar eerder al het album Nevermind van Nirvana geproduceerd, en heeft in het verleden verder ook o.a. albums van Smashing Pumpkins, Muse en Foo Fighters onder handen genomen. Maar deze van Garbage kan me niet bij m’n strot grijpen. Komt afstandelijk bij me over. Er staan denk ik twee goede nummers op en verder misschien nog een paar twijfelgevallen wat mij betreft. Uitgebracht door Mushroom Records (ALBUM TOP 1760 – Heart, Muse, The Go-Betweens).

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

De keuze van een Album van een bepaalde Band of Artiest

(374) Talking Heads – 77

Ik heb zowel op CD als op LP wel het een en ander van deze band uit New York. En hun beginperiode vind ik dan weer het meest interessant (het tweede album More Songs About Buildings and Food heb ik echter nooit gekocht). Zijn muzikaal allemaal van goede kwaliteit. 77, Fear Of Music en Remain In Light bevatten alledrie uitdagende en intelligente muziek, naar mijn mening. Van het latere werk heb ik vroeger ook de LP’s gekocht. En toen waren ze commercieel behoorlijk succesvol en waren ze veel op MTV te zien. Om Chris Frantz, Tina Weymouth en Jerry Harrison niet tekort te doen, maar David Byrne was echt een genie. Wist allerlei muziekstromingen aan elkaar te verbinden. Once In A Lifetime, Psycho Killer, Burning Down The House, This Must Be The Place, The Lady Don’t Mind, Road To Nowhere, And She Was: wie kent al die nummers niet? Ikzelf wordt in iedergeval altijd vrolijk van Talking Heads en heb altijd de behoefte om mee te zingen. Wat mij betreft is 77 hun beste album.

Posted in CD Verzameling | Leave a comment