Single Top 75 (Update 13)

Van de vijf albums (van plek 1560 tm 1564 in mijn 1760 lijst) die ik deze keer in deze update heb verwerkt, is er maar een nummer dat ik in mijn lijst van 75 favoriete singles heb gezet. En dat is West End Girls van Pet Shop Boys. Heb ik op plek 51 gezet. Van dat album, Please, zijn ooit vier singles verschenen ((West End Girls, Love Comes Quickly, Opportunities (Let’s Make Lots Of Money) en Suburbia)), maar deze vind ik dus de beste. Twee andere singles, Fado van Herois Do Mar van het album Macau en If You Believe In Christmas Trees van Cardinal van het album Cardinal, hebben het niet gehaald. Van de albums Musica Ranchera: Amor Y Lagrimas van Mariachi Los Camperos en de soundtrack van Dune van Toto (niet te verwarren met de Dune film uit 2021), zijn nooit singles verschenen.

Mijn vijf favoriete singles tot nu toe zijn de onderstaande:

  • (1) (1572) Sixteen Saltines – Jack White
  • (2) (1608) Four Seasons In One Day – Crowded House
  • (3) (1649) Funny Feeling – The Delfonics
  • (4) (1565) Underground – David Bowie
  • (5) (1659) Drive – The Cars
  • (51) (1560) West End Girls – Pet Shop Boys
Posted in Geen categorie, Single Top 75 | Leave a comment

De uitklaphoes van de LP #46

Danger Money van U.K.

U.K. heeft maar twee studioalbums gemaakt (U.K. en Danger Money) en maar een livealbum, Night After Night, dat er volgens mij toe doet. Omdat John Wetton als zanger, maar uiteraard ook als bassist, een belangrijke rol heeft gespeeld in zowel Asia als U.K. zijn deze twee bands altijd voor mij met elkaar verbonden geweest. Maar naar U.K. luister ik eigenlijk liever. Ik heb die eerste LP/CD van U.K. in mijn 1760 lijst gezet op plek 380, en die van Asia op plek 637. Die CD van U.K. staat op de negende plek van alle prog rock albums in mijn lijst, en op een tweede plek in een alternatief lijstje van second wave van prog rock albums. Op dat album staan meesterlijke nummers als In The Dead Of NightBy The Light Of Day en Alaska. Op deze tweede LP, uitgebracht in 1979, staan Rendezvous 6:02 en Nothing To Lose, die ooit als singles zijn uitgebracht. Gitarist Allan Holdsworth en drummer Bill Brufford doen op deze echter niet meer mee. Op Danger Money zijn geen gitaarpartijen meer te horen. Brufford is vervangen door Terry Bozzio (Album Top 1760 – Frank ZappaRobbie RobbertsonBozzio/Levin/Stevens). Deze LP klinkt iets minder gevarieerd dan die eerste LP, maar is ook voortreffelijke prog rock. Op alle nummers: Danger MoneyRendezvous 6:02The Only Thing She NeedsCaesar’s Palace BluesNothing To Lose en Carrying No Cross, speelt Eddie Jobson een zeer belangrijke rol met zijn elektrische viool, en dat is waarom deze twee albums van U.K. mij altijd zo heeft aangesproken. Die viool van Jobson.

Posted in LP Verzameling | Leave a comment

Suuns – The Witness (2021)

Suuns is afkomstig uit Montreal. Opgericht alweer in 2007. The Witness van dit jaar is de vijfde CD die de band heeft uitgebracht. De stijl is te omschrijven als krautrock, neo-psychedelia en art punk, maar is op dit album vooral experimenteel en erg minimalistisch. Er staat geen noot teveel op. De acht nummers vormen een geheel van atmosferische zeggingskracht, dat subtiel, ingetogen en dromerig is, en gezongen met auto-tune weliswaar, waar je eerst wel een beetje aan moet wennen. Hoewel afstandelijk, werkt de muziek weldegelijk als een magneet op je ziel. Zeer de moeite waard, mag ik wel zeggen. Wereldwijd uItgebracht door Joyful Noise Recordings.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

Bob Dylan – Springtime In New York: The Bootleg Series Vol. 16 (1980 – 1985) (2021)

Deze zestiende officiele bootleg alweer behelst de periode van Shot Of Love, Infidels en Empire Burlesque uit ’81, ’83’ en ’85. Na zijn religieuze periode van de drie albums Slow Train Coming, Saved en ook Shot Of Love (Bootleg Series Vol. 13), was Dylan in verschillende studio’s al lang weer bezig om nieuwe muzikale paden te bewandelen, zoals hij altijd gedaan heeft. En inmiddels bekend, bevatten al deze bootlegs van Dylan weer bijzondere outtakes, alternate takes, alternate mixes, alternate versions en rehearsals. Een waar genoegen om daar weer naar te luisteren. En van Dylan krijg je uiteraard nooit genoeg. Op deze bootleg, uitgebracht op 17 september van dit jaar, horen we o.a. prachtige versies van SenorTo RamonaLenny BruceJokermanBlind Willie McTellNeighborhood BullyClean Cut KidI And IDeath Is Not The EndLicense To Kill. Uitgebracht door Columbia.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged , | Leave a comment

Top 10 1956

Het enige album dat ik van Elvis Presley de moeite waard vind om te beluisteren (hij heeft best nog wel een aantal albums meer gemaakt die best wel goed zijn, maar deze vind ik dus meer dan uitstekend) is die van hem waar Blue Suede Shoes, I Got A Woman, Just Because, Tutti Frutti, I’m Gonna Sit Down And Cry en Money Honey op staan. Dit debuutalbum van Presley is voor mij echter bij lange na niet het beste album van de fifties. Er staan nog elf albums boven deze, voornamelijk uit 1957. Maar niemand zal ontkennen dat Presley toen een stempel heeft gedrukt op de geschiedenis van de Rock and Roll. Dus Elvis Presley is een belangrijk album. Een ander album uit 1956 dat ik in deze top tien heb staan is die van de samenwerking van Gene Krupa and Buddy Rich: Krupa And Rich, de twee misschien wel belangrijkste drummers uit de muziekgeschiedenis. Dit album staat op plek 244 in mijn 1760 lijst. Andere albums in deze top tien zijn die van Gene Vincent and his Blue Caps (die net als Presley ook best wel belangrijk is geweest in de ontwikkeling van de rock and roll in de jaren vijftig), Big Joe Turner, Sister Rosetta Thorpe en The Jazz Messengers. Ach ja, eigenlijk zijn het allemaal erg fijne albums.

Posted in Top 10 | Leave a comment

Steve Hackett – Surrender Of Silence (2021)

Dit nieuwe album van de voormalige gitarist van Genesis (ja, een eeuwigheid geleden alweer, ik weet het) is geen gemakkelijke. En dat is maar goed ook. Want het is een ouderwets goed album van een van de beste gitaristen ter wereld, met vooral veel verrassingen. Positieve in dit geval. Rijk aan verschillende kleuren en stemmingen, waarin hij alles uit zijn instrument haalt. Hij laat zijn gitaar als geen ander schreeuwen, gieren en kermen, met een geluid dat zo herkenbaar van hem is. Nadat Hackett dit jaar al een ander album had uitgebracht (in januari van dit jaar verscheen ook al Under A Mediterranean Sky, een klassiek instrumentaal akoestisch gitaaralbum) is het mooi om te horen dat deze man nog steeds zo actief is. Surrender Of Silence is alweer zijn zevenentwintigste.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

Tina Turner – Private Dancer (1984)

Private Dancer bracht voor Tina Turner een overwinning. Financieel en emotioneel. Eindelijk los van haar verleden en eindelijk definitief los van Ike, met wie ze al vanaf de jaren zestig een duo vormde, en na wat later bleek dat een zeer ellendig bestaan voor haar was. Na al eerder vier soloalbums uitgebracht te hebben (in 1980 verscheen er nog een laatste Ike Turner album waarop Tina nog zong) waaronder Tina Turns The Country On, met daarop twee Dylan nummers, Acid Queen uit 1975 (met ook nog een duet met Ike, Baby, Get It On, en zelfs vier nummers door hem geschreven) kwamen er in 1978 en 1979 twee albums uit die commercieel niet veel deden, en verloor ze zelfs een platencontract. Private Dancer maakte van haar echter een wereldster als soloartiest. Met nummers als Let’s Stay TogetherHelpWhat’s Love Got To Do With It, I Can’t Stand The Rain en Private Dancer.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Ahmet Ertegun Tribute Concert 2007

Het Ahmet Ertegun Tribute Concert was een benefietconcert ter nagedachtenis aan de medeoprichter van het platenlabel Atlantic Records, Ahmet Ertegun. Het concert vond plaats op 10 december 2007 in de O2 Arena in Londen. De hoofdact was Led Zeppelin dat, sinds de dood van drummer John Bonham op 25 september 1980, voor het eerst weer een volledig concert gaf. De zoon van Bonham, Jason Bonham nam de plaats in van zijn overleden vader. De opbrengst zou ten goede komen aan het Ahmet Ertegun Education Fund. Het concert stond in feite gepland op 26 november 2007. Maar op 1 november 2007 werd echter bekendgemaakt dat gitarist Jimmy Page zijn linkerpink had gebroken en het concert werd daarom uitgesteld tot 10 december 2007. Wereldwijd waren er zo’n twintig miljoen online aanvragen voor tickets waarmee, volgens het Guinness Book of Records (editie 2009), een wereldrecord werd gebroken.

Posted in Blog | Tagged | Leave a comment

Robben Ford – Pure (2021)

Robben Ford is een van de beste en meest gevraagde gitaristen ter wereld. Dat moet je wel concluderen. Zijn eerste album gaat alweer terug naar 1976. De man kan werkelijk alles. Als kind van ouders die zelf muzikanten waren (hij speelde samen met zijn broers in de Charles Ford Blues Band), heeft hij in het verleden inmiddels met zo’n beetje iedereen wel eens gespeeld. Zoals met Miles DavisJimmy WitherspoonWalter TroutBrownie McGheeGeorge HarrisonJoni MitchellBob Dylan en Charlie Musselwhite. Pure bevat negen zelf geschreven instrumentale nummers en is een combinatie van jazz, blues en rock. Voor mensen die van gitaarmuziek houden is dit een zeer afwisselend album. Een van de mooiste nummers is Blues For Lonnie Johnson, een slowblues nummer dat een ode is aan een andere grote gitarist. In het titelnummer Pure doet zijn spel denken aan Joe Santriani, en in White Rock Beer… 8cents een beetje aan dat van Stevie Ray Vaughan, terwijl dat hele hele nummer ook vooral door het blaaswerk zo’n lekker typisch jaren zestig stax geluid heeft (Green Onions van Booker T & The MG’s). Ford is wel zeker een gitarist met een eigen geluid, al klinkt het hier en daar misschien wel een beetje te tam. Neemt echter niet weg dat dit gewoon een goed gitaaralbum is van verschillende stijlen door het hele album heen. Uitgebracht door Ear Music, dat dit jaar ook al een album van een nog grotere gitaargigant uitbrachten, namelijk die van Ritchie Blackmore’s Blackmore’s Night: Nature’s Light. Maar ik denk dat ik deze van Ford echter beter vind.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment