Arch Enemy – Deceivers (2022)

Arch Enemy is een Zweedse melodieuze deathmetalband, oorspronkelijk een supergroep uit Halmstad, opgericht in 1995 door Michael Amott en Johan Liiva, die beiden oorspronkelijk in Carnage hadden gezeten. Ook een deathmetalband. Andere leden van Arch Enemy kwamen van bands als Armageddon, Carnage, Mercyful Fate, Spiritual Beggars, The Agonist, Nevermore en Eucharist. Maar door bezettingswijzingen veranderde er nogal wat. Johan Liiva werd in 2000 vervangen door de Duitse zangeres Angela Gossow. En Gossow verliet de band in maart 2014 om manager van de groep te worden. Zij werd vervangen door de Canadese zangeres Alissa White-Gluz. En deze zangeres is een sensatie. Deze vrouw grunt echt de pannen van het dak, als een van de beste grunters van de hele metal scene. Als je niet beter zou weten denk je dat de zangpartijen door een man zijn gedaan. Zowel de muziek, in feite door de gitaristen Michael Amott en Jeff Loomis, als de verbluffende stem van de zangeres zijn krachtig, wreed, agressief, brutaal en fel. Een prima metal album dus. Uitgebracht door Century Media.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

(1459) Fito Paez – El Amor Despues Del Amor (1992)

El Amor Despues Del Amor is het zevende album van de Argentijn Fito Paez, uitgebracht in 1992. Het is in Argentinie nog steeds (700.000) een van de best verkochte rock albums gemaakt door een Argentijnse artiest, met sinds 2012 inmiddels meer dan 1.100.000 verkochte exemplaren. In 2007 zette de Argentijnse editie van Rolling Stone dit album op de dertiende plek van de honderd beste Argentijnse albums ooit gemaakt. En niet voor niets. Het is een vrij toegankelijk album en bepaald geen straf om naar te luisteren. Het is een verzameling liedjes die de Argentijnse ziel met moderne rockmuziek combineerd. Met soms pop- maar voor het merendeel rocksongs. Alle nummers zijn van de hand van Paez zelf, behalve La Rueda Magica, die hij samen heeft geschreven met Charly Garcia (Sui Generis), die op dit nummer ook zingt. Tweety Gonzalez (Soda Stereo) speelt orgel. Mercedes Sosa zingt op het nummer Detras Del Muro De Los Lamentos, en is een tango. En Spanjaard Antonia Carmona, een flamenco zanger, is te horen op Trafico Por Katmandu. Andere Argentijnse artiesten die op dit album meewerken zijn o.a. Luis Alberto Spinetta, Andres Calamaro, Fabiana Cantilo, Claudia Puyo, Fabian Gallardo en Ariel Rot, die de mooiste gitaarsolo op het album speelt: op A Rodar Mi Vida. In februari 2021 werd gemeld dat Netflix de productie van een serie had bevestigd gebaseerd op het leven van Fito Páez en dat het El Amor Despues Del Amor zal gaan heten, verwijzend naar dit zevende studioalbum van de muzikant.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Neil Young + Promise of The Real – Noise & Flowers (2022)

Is het dan nooit klaar met Neil Young? Nee dus! En zeker niet dit jaar! Verschenen eerder in 2022 al Royce Hall 1971, Citizen Kane Jr. Blues 1974, Dorothy Chandler Pavilion 1971 en Toast, komt daar Noise & Flowers ook nog eens bij. En deze keer met Promise of The Real (zijn tweede begeleidingsband na Crazy Horse inmiddels wel) bestaande uit Lukas Nelson en Micah Nelson, de twee zonen van jawel Willie Nelson, met wie hij ook The Monsanto Years, The Visitor en het live album Earth heeft opgenomen. Uitgebracht als The Performing Series (PS21). Met allemaal bekend werk als Mr. SoulEverybody Knows This Is NowhereHelplessAlabamaComes A TimeRockin’ In The Free WorldFrom Hank To HendrixOn The Beach en Are You Ready For The Country? Een zeer gevarrieerde set met nummers dus. Opgenomen tijdens een Europese tour in negen steden in 2019. Dus nog voor de wereldwijde corona gekte. Opgedragen aan zijn overleden manager Elliot Roberts. En uitgebracht door Reprise Records.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

De keuze van een album van een bepaalde Band of Artiest

(75) Johnny Cash – With His Hot And Blue Guitar

With His Hot And Blue Guitar is uitgebracht in 1957. Het was het debuutalbum van Cash en een van de eerste albums van het befaamde Sun Label. Het is het enige oorsronkelijke studioalbums dat ik heb van The Man In Black. My Mother’s Hymn Book, uitgebracht in 2003, is een collectie van Christelijke liederen die Cash van zijn moeder leerde. Het is een verzamelalbum met nummers die ook op andere albums staan: op Hymns From The Heart uit 1962 en op Sings Precious Memories uit 1975. Het zou zijn laatste religieuze album zijn. The Christmas Collection is ook een verzamelalbum met populaire Kerst- en religieuze nummers. Een echte aanrader om ermee in de kerstsfeer te komen. En Johnny Cash & June Carter – Johnny & June is ook een verzamelalbum (2CD) met op de eerste CD nummers van alleen Johnny en op de andere alleen van June. De twee livealbums zijn die van Folsom Prison, zijn allereerste livealbum uit 1968, en San Quentin, zijn tweede livealbum uit 1969. Het zijn twee belangrijke livealbums in het oeuvre van Cash. De eerste twee van in totaal vier albums die door hem in gevangenissen werden opgenomen. Met nummers als Folsom Prison BluesOrange Blossom SpecialDirty Old Egg-Suckin’ DogJacksonGive My Love To RoseI Got StripesWanted ManI Walk The LineSan Quentin en A Boy Named Sue. En verder heb ik al die American Recordings albums (I: American Recordings, II: Unchained, III: Solitairy Man, IV: The Man Comes Around, V: A Hundred Highways en VI: Ain’t No Grave). Het is allemaal hartverscheurend prachtig en mooi wat er op deze zes albums staat. Onbegonnen werk om al die nummers allemaal op te noemen. Maar wie naar de video van Hurt kijkt en luisterd (een cover van Nine Inch Nails en dat op American IV: The Man Comes Around staat) moet vanzelf janken als een kind. Werkelijk prachtig. Yes, he was Johnny Cash. The One and Only. The man came around!

Posted in CD Verzameling | Leave a comment

Single Top 75 (Update #32)

Green Garden van Laura Mvula is in mijn Single Top 75 de hoogste nieuwe binnenkomer. Op plek 17. Ik vind dit nummer net iets beter dan Betray My Heart van D’Angelo and the Vanguard (18). Rose Rouge van St. Germain is nieuw op plek 32. De andere twee singles, van Mary Chapin Carpenter en M.I.A., I Feel Lucky en Boyz, heb ik meteen in de 250 Tip Cavalcade gezet. Dat nummer van M.I.A. vind ik best wel aardig, maar ik kan dat niet beter vinden dan Stand And Deliver van Adam and the Ants en I Find U Freeky van Die Antwoord. Daarom staat dat nummer momenteel helemaal onderaan op plek 108. Het album Ecdysis van Miho Hatori bevat geen singles.

Green Garden / Rose Rouge / I Feel Lucky / Boyz

en verder…..

EEN WILLEKEURIGE SINGLE TOP 75 AANDACHTVERDIENER

….OF EENTJE DIE ER OORSPRONKELIJK IN HEEFT GESTAAN EN ER UIT IS VERDWENEN

What I Am

van

(1625) Edie Brickell and New Bohemians – Shooting Rubberbands At The Stars

Posted in Single Top 75 | Leave a comment

De uitklaphoes van de LP #65

Wij Houden Van Oranje van Diverse Artiesten

Ik dacht als er een moment is om deze LP in mijn verzameling onder de aandacht te brengen dan is dat nu wel tijdens het WK Voetbal. Anders zal ik het denk nooit doen. Hopelijk dat Nederland beter gaat voetballen na die wedstrijd tegen Ecuador. Want dat was helemaal niets. En om eerlijk te zijn deze LP ook niet. Eigenlijk is het allemaal meer dat verschrikkelijk wat er op staat. Alleen leuk om te hebben als voetbalherinnering uit 1988, maar muzikaal stelt het niets voor. Natuurlijk met de hit van Andre Hazes. Voor de rest mag het allemaal geen naam hebben. Met twee verschrikkelijke versies van We Are The Champions. Ik heb deze LP toen in 1988 gekocht. Om er toen vooraf mee in de stemming te komen (ja, toen hielp dat blijkbaar nog). Met arrangementen van Paul Natte en geproduceerd door Hans van Hemert in Wisseloord Studio’s en Arnold Muhren Studio’s (eigendom toen van basspeler Arnold Muhren van The Cats en een volle neef van de voetballers Gerry en Arnold Muhren). En op die manier is de bal dus weer rond. Uitgebracht door Dino Records.

Posted in LP Verzameling | Leave a comment

(1460) Sui Generis – Confesiones De Invierno (1973)

Sui Generis, opgericht door zanger, gitarist en toetsenist Charly García en zanger/instrumentalist Nito Mestre, die elkaar ontmoetten toen ze nog op de middelbare school zaten, was in Argentinie in de jaren zeventig een populaire en invloedrijke rockband. De nummers op de drie officieel uitgebrachte studioalbums, Vida (1972), Confesiones De Invierno (1973) en Pequenas Anecdotas Sobre Las Instituciones (1975) zijn klassiekers en werden hymnen voor opeenvolgende generaties Argentijnen. Ze maken inmiddels deel uit van het nationale culturele landschap in Argentinie. Charly Garcia was schrijver van de meeste nummers en arrangementen op deze albums, die varieren van eenvoudige folk op gitaar, piano en fluit, naar de meer ontwikkelde symfonische/progrock op hun laatste album. Confesiones De Infierno geeft een mooi tijdsbeeld van de jaren zeventig in Argentinie, voordat de millitairen in 1976 de macht overnamen. Het laat de wanhoop horen, de sociale onzekerheid en de politieke onrust toen al in het land. Het is een tijdloos album. In Argentinie is Rasguna Las Piedras is een belangrijk nummer. Argentijnse jongeren in de jaren zeventig vonden er hun identiteit mee. Andere interessante nummers zijn Bienvenidos Al Tren dat een beetje een Dylan mondharmonica laat horen, Un Hada, Un Cisne, met een King Crimson achtige dwarsfluit en Aprendizaje, dat vrij ingetogen is. Sui Generis werd op 5 september 1975 ontbonden. Pas vanaf 1982 ging Charly Garcia soloalbums uitbrengen. In 1977 vluchtte Garcia naar Brazilie.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Top 10 1968

  1. (4) The Band – Music From Big Pink
  2. (59) Soft Machine – The Soft Machine
  3. (61) Creedence Clearwater Revival – Creedence Clearwater Revival
  4. (64) Big Brother & The Holding Company – Cheap Thrills
  5. (70) Dr. John – Gris-Gris
  6. (155) The Zombies – Odessey & Oracle
  7. (163) Small Faces – Ogden’s Nut Gone Flake
  8. (217) Blood, Sweat & Tears – Child Is Father To The Man
  9. (218) Quicksilver Messenger Service – Quicksilver Messenger Service
  10. (219) The Electric Prunes – Mass In F Minor
Posted in Top 10 | Leave a comment

(1461) Gustavo Cerati – Ahi Vamos (2006)

Gustavo Adrián Cerati was een Argentijnse singer-songschrijver, componist en producer. Cerati was samen met zijn band Soda Stereo een van de populairste en invloedrijkste Zuid-Amerikaanse rock-en popgroepen van de jaren tachtig en negentig. Cerati bracht zijn solodebuut uit in 1993 toen hij nog actief was in Soda Stereo. Het laatste album van die band verscheen in 1995. Ahi Vamos verscheen in 2006 en was zijn vierde soloalbum. Hij kreeg daar een Latin Grammy Award voor als het beste Rock Solo Vocal Album. Met de single Crimen won hij de Best Rock Song in dezelfde categorie. Ahi Vamos is een prima toegankelijk up-beat stadionrock album, met lekkere rauwe en vette gitaarriffs, met hier en daar een ballad als Crimen en Adios. Dynamische en opbeurende nummers als Al Fin SucedeLa ExepcionUno Entre 1000 en Bomba De Tiempo zijn ijzersterk. Cavanara klinkt zelfs een beetje als The Police. Een aantal leden van Soda Stereo zijn op dit album te horen: Gitarist Richard Coleman en toetsenist Tweety Gonzalez, die het album mede heeft geproduceerd. Op 15 mei 2010 kreeg Cerati een zwaar herseninfarct in Caracas, Argentinie, na een concert. De beroerte bracht hem in coma en vier jaar later, op 4 september 2014, stierf hij op vijfenvijftigjarige leeftijd aan een hartstilstand in Buenos Aires. U2, Shakira en Coldplay hebben een eertoon aan hem gebracht tijdens concerten in Argentinie en Madrid.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

The Sadies – Colder Streams (2022)

The Sadies vanaf 1998 al actief, verloor dit jaar (2022) op zevenenveertigjarige leeftijd onverwacht zanger en gitarist Dallas Good. Hij overleed in februari. Dit album is nog met hem afgemaakt voor zijn dood. Wat een prachtige muziek dat opgeleverd heeft bewijst dit elfde album van deze band uit Toronto. Je moet onmiddelijk aan The ByrdsMoby GrapeThe SeedsThe FugsLove en Arcade Fire denken, met deze megeling van psychedelica, garage rock, folk rock, surf en country. Hoewel iedere vergelijking eigenlijk mank gaat: want deze band heeft zonder twijfel een eigen sound gecreerd. Het is een echt familie album. Behalve Dallas Good zit ook Travis Good in deze band en spelen als gasten ook beide ouders Bruce Good en Margeret Good mee: allen ook actief in de bluegrass band The Good Brothers, samen met Brian Good, D’arcy Good en Larry Good. The Sadies echter, met ook Mike Belitsky op drums en Sean Dean op bas, bewijzen met dit album dat ze door velen momenteel terecht worden gezien als een van de beste bands uit Canada. Mooiste nummers zijn So far For So FewMore AloneYou Should Be WorriedNo One Listening (met John Spencer op gitaar) en Message To Belial. Geproduceerd door Richard Reed Parry (Arcade Fire). Uitgebracht door Yep Roc Records.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

Carla Azar

Carla Azar is een Amerikaanse drummer uit Huntsville, Alabama en lid van het trio Autolux. Ze speelt ook gitaar, basgitaar, keyboards en zingt. Azar speelde drums op Jack White’s albums Blunderbuss, Lazaretto en Boarding House Reach, en speelde ook live op tournee met hem. Van 2009-2011 werkte ze samen met schilder Mark Whalen (ook bekend als Kill Pixie) aan kunsttentoonstellingen, waarbij ze muziek maakte voor installatieruimtes. Ze had een rol in de film Frank uit 2014 met Michael Fassbender en Domhnall Gleeson. Azar speelde ook drums voor Ednaswap voor twee albums en een EP. Daarnaast speelde ze drums, evenals wat percussie, op Come To Where I’m From (2000) van Joseph Arthur. De band Autolux werd in 2001 opgericht in Los Angeles. Ze ontmoette mede banlid Eugene Goreshter tijdens het schrijven van muziek voor Accidental Death of an Anarchist, een toneelstuk van Nobelprijswinnaar Dario Fo. Ander bandlid, Greg Edwards, ontmoette ze toen hij in zijn vorige band Failure speelde. In augustus 2000 speelde Autolux de eerste twee shows in de Silverlake Lounge. Op 1 maart 2001 bracht de band een zelfgeproduceerde EP uit met de titel Demonstration. Het bevatte vijf nummers opgenomen in hun repetitieruimte. Nadat de band tijdens een optreden indruk had gemaakt op platenproducer T Bone Burnett, tekende Autolux bij DMZ, een platenlabel opgericht door Burnett en de Coen Brothers. In 2002 ondersteunden Azar en Josh Klinghoffer (Red Hot Chilli Peppers) Vincent Gallo als zijn tourband ter ondersteuning van zijn album When. Naast drums speelde ze gitaar en mellotron op de tour. Ook speelde Azar drums op The True False Identity (2005) van Burnett en Curtains (2005) van John Frusciante. Andere albums waar Azar op te horen is zijn o.a. drie albums van Wendy and Lisa, twee albums van Sam Phillips, Dream Harder van The Waterboys, The True False Identity van T Bone Burnett, A Woman A Man Walked By van PJ Harvey en John Parish, The Lost Notebooks Of Hank Williams (Diverse Artiesten), en Who van The Who.  

In mijn Album Top 1760 is Carla Azar op drums, maracas, shaker, percussie en clapping te horen op drie albums:

  • (1033) Bright Eyes – The Peoples Key
  • (1324) The New Basement Tapes – Lost On The River
  • (1572) Jack White -Blunderbuss
Posted in Blog | Tagged , | Leave a comment