De uitklaphoes van de LP #93

No Jacket Required van Phil Collins

Wat toch gezegd moet worden is dat Phil Collins vroeger een meer dan uitstekende drummer was (wegens gezondheidsproblemen is hij daartoe tegenwoordig niet meer in staat als ik het goed heb). En als zanger van het vroegere Genesis heb ik hem ook best hoog zitten. Maar hij is nooit mijn favoriete Genesis lid geweest (Peter Gabriel en Steve Hackett hebben meer mijn voorkeur). Op zijn hoogtepunt van zijn carriere was hij toch een beetje die man die compleet commercieel was geworden, popmuziek maakte voor het grote publiek, met die MTV video’s van hem. Hij verscheen zelfs in Miami Vice. Toch heb ik nooit een echte grote hekel aan deze man gehad (ik heb echt niet voor niets maar liefst zeven CD’s van hem gekocht). Face Vallue vind ik echt geweldig. Door zijn soloalbums was Collins een echte mega grote superster. Hij scoorde heel wat hits. maar die stonden ver weg van het oude Genesis. Toen deze LP in 1985 verscheen (tussen het titelloze Genesis album uit 1983 en zijn laatste twee studioalbums van Genesis uit 1986 en 1991) heb ik hem meteen blind gekocht, ergens toch ook in de hoop dat hij eindelijk meer Brand X achtige muziek zou gaan maken. Maar dat is er nooit van gekomen. Sommige nummers op deze LP vind ik eigenlijk best goed, mede door het gebruik van de blazers van The Phenix Horns, ook wel bekend als de EWF Horns (van Earth, Wind & Fire) op een aantal van deze tracks. Dit zijn eigenlijk de up-tempo nummers: Only you Know And I Know, I Don’t Wanna KnowDon’t Lose My NumberWho Said I Would en Doesn”t Anybody Stay Together Anymore. Leland Sklar (AT 1760 – Jackson BrowneWarren ZevonGene ClarkHall & OatesJames TaylorKinky FriedmanCrosby & NashJoanna NewsomC.P.R.) speelt op deze LP bas, Daryl Stuermer (AT 1760 – Phil Collins) speelt op alle nummers gitaar en op Take Me Home zijn Sting en Peter Gabriel in het achtergrondkoor te horen. Stuermer heeft ook drie nummers op deze LP samen met Collins geschreven. Geproduceerd in Townhouse Studios in Londen (AT 1760 – XTCPhil CollinsPulpAsiaFish) en in The Old Croft in Shalford Surrey, de eigen woning van Collins, door Collins zelf en Hugh Padgham (AT 1760 – Phil CollinsMelissa Etheridge). Uitgebracht door WEA (Warner Brothers).

Posted in LP Verzameling | Leave a comment

(1320) Allah-Las – Allah-Las (2012)

In september 2012 bracht Allah-Las, afkomstig uit Los Angeles, hun titelloze debuut uit. Opgericht in 2008 door Miles Michaud (zang, gitaar), Matthew Correia (percussie, zang), Spencer Dunham (bas, zang) en Pedrum Siadatian (leadgitaar, zang), allen werknemers van een grote platenzaak op Sunset Boulevard die gek waren op vintage geluiden uit de jaren zestig. Dit album is een zeer wonderlijke. Het brengt je terug naar de zonnige dagen van de westkust van de Verenigde Staten in de jaren zestig. Het is een soort van mengeling van garage en surf, hoorbaar met veel passie gemaakt. Deze dromerige romantiek. over zorgeloosheid en vrijheid, roept een sfeer op van zowel vrolijkheid als melancholie. Deze rustige en ingetogen liedjes met lekker veel galm en reverb, een aantal instrumentaal, en allemaal in hetzelfde tempo op twaalfsnarige gitaren gespeeld, kabbelen met een relaxte, krakkemikkerige en lekkere slordige sound, door het hele album heen. CatamaranDon’t You Forget ItBusmans HolidayVis-A-Vis en Seven Point Five klinken geweldig. Ze zijn een lust voor het oor alsof je de vroege StonesByrdsLove en The Zombies erin terug hoort. Maar is ook te vergelijken met andere garage rock en garage rock revival bands als The FugsThe SeedsThe SonicsThe HivesThe White Stripes en Parquet Courts. Uitgebracht door Innovative Leisure/V2.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Top 10 Bands en Artiesten uit Spanje

  1. (467) Paco de Lucia
  2. (624) Carlos Nunez
  3. (1160) Pepe Romero
  4. (1208) Jose Merce
  5. (1402) Paco Pena
  6. (1403) Tomatito
  7. (1448) Hombres G
  8. (1470) Nino Josele
  9. (1497) Ojos de Brujo
  10. (1600) Vicente Amigo
Posted in Top 10 | Leave a comment

(1321) Tame Impala – Lonerism (2012)

Tame Impala is het psychedelisch muziekproject van de Australische multi-instrumentalist Kevin Parker, die dit oorspronkelijk bedacht in 2007. Na een reeks singles en EP’s werd in 2010 zijn debuut studioalbum, Innerspeaker, uitgebracht, dat goed werd ontvangen door critici. Parker’s opvolger uit 2012, Lonerism, werd ook geprezen, bereikte de platinastatus in Australie en ontving een Grammy Award-nominatie voor Best Alternative Music Album. Lonerism werd geschreven, opgenomen, uitgevoerd en geproduceerd door hemzelf, met live-lid Jay Watson (van de mede Australische psychedelische rockband Pond) assisterend op twee nummers, Apocalypse Dreams en Elephant (piano en keyboards) welk nummer op single is uitgebracht en meer een stoner rock gitaarnummer is. Het album laat een psychedelische poppy geluid horen, bevat hier en daar wat gitaren maar voornamelijk veel synthesizers en ook samples. Veel nummers bevatten omgevingsgeluiden die door Parker zijn opgenomen met een dictafoon. Het is een vloeibaar album dat constant in beweging blijft. Alsof je soms de psychedelische nummers van The Beatles hoort in een modern jasje (zijn stem lijkt op die van Lennon). Het album maakt een bedwelmend en hallucinerend geluid, en lijkt een regelrechte space trip te zijn, haast verdrinkend in een draaikolk waaruit je niet kunt ontnappen. Lonerism is tevens een toegankelijk album met veel galm en effecten. Natuurlijk zijn er meer psychedelische albums gemaakt, maar deze uit 2012 is zeker een zeer geslaagde. Een creatief persoon is deze Kevin Parker dan ook beslist. Uitgebracht door Modular Records (AT 1760 – The Avalanches).

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , | Leave a comment

Julian Lage – Speak To Me (2024)

Julian Lage is een Amerikaanse jazz gitarist. Een man die de gave lijkt te hebben het edele snarenspel uitstekend te beheersen. Werd op achtjarige leeftijd al als een wonderkind beschouwd en was al een hoofdpersoon in een korte documentaire over hem (Jules At Eight, staat op You Tube, zoek het maar op). Deze CD van hem, zijn vijftiende soloalbum begin maart 2024 uitgebracht, bevat zowel elektrische als akoestische stukken, vaak schijnbaar zonder muzikaal refrein of couplet, maar wel met mooie lyrische arrangementen waarin emotie zit. Mij doet zijn spel me bijvoorbeeld aan de legendarische Joe Pass denken. Ook zo’n goede jazz gitarist. Het album is in het geheel instrumentaal. Op zijn verschillende gitaren die hij op dit album gebruikt toverd hij soms mooie melodieen uit zijn vingers. Speak To Me toont de gitarist in verschillende settings, waaronder solo akoestisch stukken, als duo, met zijn trio met bassist Jorge Roeder en drummer Dave King, en met een groter ensemble met keyboards (van Kris Davis en Patrick Warren) en een houtblazer (Levon Henry). Speak To Me is een zeer gevarieerd gitaar album, waarvoor je wel de moeite moet nemen om je er in te verdiepen. Maar uiteindelijk loont dat wel de moeite. Ik had nog nooit van de beste man gehoord maar deze CD is op een paar nummers na meer dan OK. Geproduceerd door Joe Henry (AT 1760 – Allan ToussaintRichard & Linda ThompsonRamblin’ Jack Elliot). Uitgebracht door Blue Note.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

(1322) Django Django – Django Django (2012)

Django Django is een Schotse indie electronic band bestaande uit David Maclean (drummer), Vincent Neff (zanger, gitarist), Jimmy Dixon (bassist) en Tommy Grace (synthesizer) die elkaar leerden kennen op het College of Art in Edinburgh (AT 1760 – The Incredible String BandSilly WizardBoards of CanadaThe Proclaimers) van wie de bandleden ooit de moeite namen om duidelijk te maken dat de naam van de band niets met Django Reinhardt te maken heeft. Informatie die men toen belangrijk genoeg vond om te delen als je twee keer Django heet blijkbaar. Deze debuut CD uit 2012 is geen gemakkelijke muziek maar wel zeer vermakelijk. Het doet soms aan One Life Stand van Hot Chip denken. Maar deze vind ik beter. Je hoort nummers die alle kanten opgaan: van pulserende elektronische klanken, psychedelica, krautrock, folk, surf en world. Je wordt letterlijk overvallen door al deze rijke muzikale nummers. die zeer natuurlijk in elkaar overgaan. Mysterieus klinken ze ook nog eens. Vrolijk wordt je zondermeer van Zumm Zumm (dat klinkt als een Atari computer) DefauldFirewater en Waveforms. Deze nummers beginnen nooit te vervelen. Niet voor niets had deze CD in 2012 lovende kritieken. Een aantal nummers zijn gebruikt in video games, reclamefilmpjes en speelfilms. Geproduceerd door Django Django zelf en uitgebracht door Because Music (AT 1760 – Amadou & MariamCharlotte GainsbourgChristine and The QueensSelah Sue).

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , | Leave a comment

Bonnaroo Music Festival

Het Bonnaroo Music and Arts Festival is een Amerikaans jaarlijks vierdaags muziekfestival ontwikkeld en opgericht door Superfly Presents en AC Entertainment. Sinds het eerste jaar in 2002 wordt het gehouden in wat nu Great Stage Park is op een terrein bij een boerderij van 280 hectare in Manchester, Tennessee. Het record aantal bezoekers was in 2012 met honderdduizend mensen. Het festival begint meestal op de tweede donderdag in juni en duurt vier dagen. Het is elk jaar gehouden, behalve in 2020, toen het werd geannuleerd vanwege COVID-19 en in 2021 toen het werd geannuleerd vanwege overmatige regenval van orkaan Ida die de camping overstroomde. De belangrijkste attracties van dit festival zijn naast filmvoorstellingen en sportwedstrijden op grote beeldschermen (in 2010 kon men van het WK Voetbal genieten), de meerdere podia met livemuziek met een breed scala aan muziekstijlen, waaronder rock, world, hiphop, jazz, americana, bluegrass, country, folk, gospel, reggae, pop, elektronica en andere alternatieve muziek. Muzikale acts arriveren meestal woensdagavond. Bands en muzikanten die o.a. meerdere keren hebben opgetreden zijn Phish (2009, 2012, 2019), The Dead (2003, 2004), Pearl Jam (2008, 2016), Mumford & Sons (2011, 2015), Eminem (2011, 2018), Jack White (2010, 2014), The Flaming Lips (2003, 2007, 2010, 2014), Tom Petty and The Heartbreakers (2006, 2013), Red Hot Chili Peppers (2012, 2017, 2024), Radiohead (2006, 2012), Neil Young (2003, 2011), Dave Matthews Band (2005, 2010) en Tool (2007, 2022). In mei 2022 werd aangekondigd dat Hulu het festival exclusief zou streamen, naast Austin City Limits Music Festival en Lollapalooza. Wat Nederlanders betreft traden Kraak & Smaak op in 2009 en Tiesto in 2008. De Belg Milo trad er op in 2013.

Onderstaand lijstje is een top 10 van bands en artiesten in mijn 1760 lijst die op dit festival hebben opgetreden:

  1. (2) The Beach Boys (2012)
  2. (3) Bob Dylan (2004)
  3. (33) Led Zeppelin (2008)
  4. (47) Stevie Wonder (2010)
  5. (65) Neil Young (2003, 2011)
  6. (66) Red Hot Chili Peppers (2012, 2017)
  7. (67) Nick Cave & The Bad Seeds (2014)
  8. (68) Bruce Springsteen (2009)
  9. (70) Dr. John (2006, 2011)
  10. (71) Solomon Burke (2008)
Posted in Blog | Tagged | Leave a comment

(1323) The Decemberists – The King Is Dead (2011)

Nadat de koningin al dood bleek te zijn (The Smiths) kwamen The Decemberists met The King Is Dead. Het zesde album van deze band uit Oregon. Uitgebracht in 2011. Nadat de vorige albums flink geinspireerd bleken te zijn door Engelse folk tradities, blijkt dit album meer een hommage te zijn aan de rijke Amerikaanse volksmuziek en de meer recentere Amerikaanse muzikale geschiedenis. Dichter bij huis dus. Het is een album dat zeer toegankelijk is en daarom een tractatie voor je oren. De schoonheid zit bij dit album in de eenvoud. Het blijkt veel twangy country invloeden te hebben. En ja, een aantal nummers doen ook aan R.E.M. denken. Misschien ook wel omdat op drie ervan Peter Buck meespeelt. Het openingsnummer, Don’t Carry It All, begint meteen al goed, en lijkt een eerbetoon te zijn aan The Band (ik hoor tenminste overeenkomsten met It Makes No Difference). In Down By The Water en June Hymn hoor je een mondharmonica dat door Neil Young gespeeld zou kunnen zijn. Box In The Box dat nog het meest lijkt terug te grijpen, heeft een blue grass, appalachian sfeertje. Januari Hymn en June Hymn, zijn een soort antwoord op April Come She Will van Simon & Garfunkel. Mooiste nummer op deze CD is echter June Hymn. Gastbijdragen zijn van o.a. ook van David Rawlings en Gillian Welch. Alles opgenomen in een schuur. En dat doet ook weer aan The Band en Neil Young denken. Het hele album is perfect in evenwicht. Uitgebracht door Rough Trade en mede geproduceerd door Tucker Martini (o.a. engineer op een paar albums van Rosanne CashR.E.MSufjan StevensBill Frisell en op het album van Jim James in mijn 1760 lijst).

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Liam Bailey – Zero Grace (2024)

Soul uit de jaren zestig en Jamaicaanse reggae blijkt nog steeds mensen te inspireren. Zo ook Liam Bailey. Zero Grace is een CD die zeer bevredigd. Het album is de opvolger van Ekundayo uit 2020, en lijkt qua opnametechniek op sommige nummers soms regelrecht van Jamaica te komen. Natuurlijk gaat het te ver om te zeggen dat de nieuwe Bob MarleyBunny Wailer of Peter Tosh is opgestaan, het album bevat ook rock en soul invloeden, maar dit album roept wel vaak dezelfde gevoelens op die deze muzikanten vroeger deden. Erg knap. De twaalf nummers laten horen dat deze in Nothingham geboren man gevoelige liedjes over liefde en het verbeteren van de wereld kan schrijven, en een man is die met een bloedend hart zijn emoties muzikaal prima weet om te zetten. Het album doet zeer oorspronkelijk aan met lekkere basloopjes en korte orgelriedeltjes. Sekkle Down, Canary In The Coal Mine en Holding On, zijn in ieder geval drie geweldige nummers. En zeker muziek die oude en nieuwe natty dreads zullen waarderen, is de conclussie dat dit album meer dan uitstekend is. Hopende dat deze man de erkenning zal krijgen die hij verdiend. Uitgebracht door Big Crown Records.

Posted in Nieuw Gekocht | Tagged | Leave a comment

(1324) The New Basement Tapes – Lost On The River (2014)

In 1969 verscheen in een aantal platenwinkels in de VS een bootlegalbum getiteld Great White Wonder. Pas in 1975 verscheen het officiele album The Basement Tapes van Dylan samen met The Band. Tijdens die sessies in Woodstock waren ongeveer honderd nummers opgenomen. In zijn geheel te horen op The Bootleg Series Vol. 11. De twintig nummers op Lost On The River zijn gebaseerd, en ontdekt in 2013, op Dylan’s onvoltooide teksten die hij in zijn eigen huis tussen zijn motorongeluk in 1966 en de eerste opnames in The Big Pink had geschreven, waarmee hij blijkbaar nooit de moeite had genomen om er ooit nog iets mee te doen. De muzikanten op deze CD van The New Basement Tapes (juist zo heet de band en is niet te titel van het album) verdienen zeker respect voor dit project. Elvis CostelloRhiannon GiddensJim James, Marcus Mumford (Mumfort & Sons) en Taylor Goldsmith (Dawes), en op achtergrondzang o.a. de drie zussen van Haim, hebben er hun eigen muziek van gemaakt. Jammer genoeg is dat toch niet helemaal gelukt, want de meeste nummers weten me toch niet te raken. Quick Like A Flash met Jim JamesGolden Tom – Silver Judas met Elvis CostelloLiberty Street met Taylor Goldsmith en Spanish MaryHidee Hidee Ho #16Duncan And Jimmy en Lost On The River #20 met Rhiannon Giddens kunnen me nog het meest boeien. Dat typische geluid uit de kelder van Big Pink wordt hier uiteraard niet benaderd. Intrigerend is wel om nooit te weten te komen hoe deze nummers zouden hebben geklonken als Dylan ze zelf op een LP had gezet ergens in 1967. Geproduceerd door T-Bone Burnett (AT 1760 – The WallflowersCounting CrowsRobert Plant & Alison Kraus).

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , | Leave a comment

Single Top 75 (update #59)

Het enige nummer dat ik deze keer niet in de Single Top 75 heb gezet is I Don’t Feel Like Dancin’ van Scissor Sisters. Voor mijn gevoel kan ik die niet boven andere nummers zetten van The Jacksons, Diana Ross, Kool & The Gang en The Trammps. Daarom is die terecht gekomen op plek 88 in De 250 Tip Cavalcade. De andere drie singles van King Gizzard & The Lizard Wizard, Kasabian en Ariel Pink’s Haunted Graffiti, Rattlesnake, Reason Is Treason en Bright Lit Blue Skies, staan daar wel in: op de plekken 8, 9 en 10. Ook The Bay van Metronomy staat daarin, en wel op plek 59.

Rattlesnake / Reason Is Treason / Bright Lit Blue Skies /The Bay / I Don’t Feel Like Dancin’

en verder…..

EEN WILLEKEURIGE SINGLE TOP 75 AANDACHTVERDIENER

EENTJE DIE ER OORSPRONKELIJK IN HEEFT GESTAAN EN ER UIT IS VERDWENEN

Mar Adentro

van

(1636) Heroes del Silencio – El Mar No Cesa

Posted in Single Top 75 | Leave a comment