MCA Records

MCA Records was een Amerikaans platenlabel dat eigendom was van MCA Inc., opgericht in 1972. Het label behaalde succes in de jaren zeventig tot en met de jaren tachtig, vaak door andere platenlabels over te nemen, zoals ABC, Motown en Geffen. Wat op zijn beurt weer in 2003 werd overgenomen door Universal Music Group. De Amerikaanse tak van het Britse Decca Records werd in 1934 in New York opgericht. In 1937 besloot de eigenaar van Decca, Edward R. Lewis, het Britse Decca bedrijf af te splitsen van het Amerikaanse bedrijf, uit angst voor de financiele schade die Britse bedrijven zouden kunnen veroorzaken als de opkomende vijandelijkheden van nazi-Duitsland tot oorlog zouden leiden. Lewis verkocht de rest van zijn Amerikaanse Decca bezittingen toen de oorlog uitbrak. Het in de VS gevestigde Decca Records behield de rechten op de naam Decca in Noord- en Zuid-Amerika en delen van Azie, waaronder Japan. UK Decca bezat de rechten op de naam Decca in de rest van de wereld. Na de oorlog richtte British Decca een nieuwe Amerikaanse dochteronderneming op, London Records. In deze periode bracht American Decca platen uit buiten Noord-Amerika op de labels Coral Records en Brunswick Records. In 1962 betrad MCA, een talentenbureau en televisieproductiebedrijf, de opnamemuziekindustrie met de overname van American Decca, dat hierdoor een volledige dochteronderneming worden zou. MCA nam het volledige eigendom van Universal over en maakte er een filmstudio van, waarbij ze verschillende hits produceerde. In 1966 richtte MCA Uni Records op en in 1967 Kapp Records, dat onder het beheer van Uni Records geplaatst werd. Brunswick en Coral werden vervangen door het nieuwe MCA label, dat werd gebruikt om materiaal van Amerikaanse Decca- en Kapp labels buiten Noord-Amerika uit te brengen. Vroege MCA UK uitgaven werden gedistribueerd door Decca, maar verhuisden in 1974 naar EMI. Omdat de Amerikaanse divisie van MCA Records pas in 1972 werd opgericht, werd het vroegste Britse MCA Records materiaal in de VS uitgebracht op Kapp of Decca. MCA UK bracht ook Amerikaans Brunswick materiaal uit op het MCA label tot 1972, twee jaar nadat MCA de controle over Brunswick verloor, waarna Amerikaans Brunswick materiaal in het Verenigd Koninkrijk werd uitgebracht op het hernieuwde Brunswick label. Uni label materiaal werd wereldwijd uitgebracht op het Uni label.Onder de vroege artiesten op het MCA label, al rond 1971, waren groepen Wishbone AshOsibisa, Stackridge en Budgie, en soloartiesten Tony Christie, Mick Greenwood en Roy Young. De eerste MCA Records uitgave in de VS was de single Crocodile Rock van voormalig Uni-artiest Elton John in 1972. In december 1972 bereikte Neil Diamond, een andere Uni artiest, supersterstatus met zijn eerste MCA release, het live multi-platina album Hot August Night. Andere succesvolle artiesten op MCA na de consolidatie waren onder meer voormalig Kappartiest Cher en Uni artiest Olivia Newton-John. In 1973 bracht MCA het zeer succesvolle soundtrackalbum uit van de film The Sting. Een van de meest succesvolle MCA artiesten in deze periode was de rockband Lynyrd Skynyrd, dat een van de populairste in het Southern rockgenre zou worden. In 1983 onderhandelde rockmuzikant Frank Zappa een distributieovereenkomst voor zijn Barking Pumpkin label met MCA. Terwijl de platen werden geproduceerd, maakte een vrouw van de kwaliteitscontrole bezwaar tegen de teksten van Zappa’s album Thing-Fish. Hierna annuleerde MCA het Zappa contract. In 1995 verwierf het drankenconglomeraat Seagram Company Ltd. 80% van MCA. In november van dat jaar werd Teller ontslagen en vervangen door voormalig Warner Music Group-hoofd Doug Morris. Palmese verliet MCA een week later. Daarna werd Jay Boberg benoemd tot de nieuwe voorzitter van MCA. Op 9 december 1996 lieten de nieuwe eigenaren de naam MCA vallen; het bedrijf werd Universal Studios, Inc. en de muziekdivisie, MCA Music Entertainment Group, werd hernoemd tot Universal Music Group (UMG), onder leiding van Morris.

Een top 10 van Albums in mijn 1760 lijst die door MCA Records zijn uitgebracht:

  1. (194) Osibisa – Osibisa
  2. (385) Grand Funk Railroad – Good Singin’, Good Playin’
  3. (412) Wishbone Ash – Argus
  4. (513) Tom Petty and the Heartbreakers – Into The Great White Open
  5. (535) Budgie – Never Turn Your Back On A Friend
  6. (826) Jerry Jeff Walker – Ridin’ High
  7. (951) The Tragically Hip – Fully Completely
  8. (1040) John Williams – Schindler’s List
  9. (1056) Blink-182 – Enema Of The State
  10. (1099) Andrew Lloyd Webber & Tim Rice – Jesus Christ Superstar

Posted in Blog | Tagged | Leave a comment

(1168) Jimmie Vaughan – Strange Pleasure (1994)

De oudere broer van Stevie Ray verliet The Fabulous Thunderbirds eind jaren tachtig (Powerful Stuff uit 1989 was het laatste album waarop hij te horen is) voordat hij zijn eigen solo carriere begon. Na zijn album Family Style uit 1990, samen met zijn broer, is deze uit 1994 zijn solo debuut. Misschien iets minder begenadigd dan hem doet hij beslist niet voor hem onder met zijn eigen gitaarspel. De man is met zijn manier van spelen zelf een uitstekende muzikant. Strange Pleasure is een album dat fris en vrolijk klinkt, met sprankelende up-tempo blues nummers. Het is opgedragen aan Stevie Ray en aan Albert Collins. Een van deze nummers, Six String Down (heaven done called another blues-stringer back home) oorspronkelijk geschreven door The Neville Brothers, laat je echter niet onberoerd. Andere nummers die Vaughan samen of zonder hen schreef of herschreef zijn die van Dr. John (Two Wings en Love The World) en van Nile Rodgers ((Everybody’s Got) Sweet Soul Vibe). Vaughan gebruikte geen bassist, maar liet het orgel de lage tonen aanpakken; toen hij na de dood van Stevie Ray terugkeerde naar de muziek, wilde Vaughan de basis van zijn geluid verleggen van de elektrische gitaar naar een Hammond. Veel nummers bevatten driestemmige achtergrondzang. Het album werd genomineerd voor een Grammy Award voor Best Contemporary Blues Album.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

(1169) Tyrone Vaughan – Downtime (2013)

Downtime is het debuutalbum van bluesgitarist Tyrone Vaughan, de zoon van Jimmie Vaughan en neef van de legendarische Stevie Ray Vaughan. Geboren dus om gitaar te spelen. Via The Fabulous Thunderbirds, waarbij zijn vader de leadgitarist was, raakte hij als kind al vroeg intiem vertrouwd met de blues. Zijn vaardigheden op het zessnarige instrument en zijn sterke zang, bood hem een broodwinning direct na de middelbare school om in het clubcircuit in Austin zijn muzikale pad te bewandelen. Zelf als leadgitarist en songschrijver bij Breedlove, een band die zalen vulde door de hele staat Texas, herontdekte Vaughan de countrywortels van zijn familie. Hij verfijnde zijn vaardigheden ook door optredens met Stevie Ray’s Double Trouble, bluespiano legende Pinetop Perkins en ZZ Top’s Billy Gibbons. Met een rauw landelijke geluid nam hij het heft in eigen handen en schreef hij alle tien nummers op deze CD, met een cocktail van meerdere invloeden. Downtime is zeker geen strak en gepolijst pakket, het bevat rockende blues, country en meeslepende ballads, als een trotse Texaan die zijn afkomst niet verloochend. Kortom: boeiende eigentijdse roots muziek van een gedreven songschrijver, zanger en gitarist, die de Texaanse muziek in ere houdt met een originele eigen stijl. Je voelt dat de liefde voor muziek diep in zijn genen zit.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Gitaristen Voetbal

DIVISIE C

WEDSTRIJDEN RONDE 7

03/05/26 (C1) Telamon Football Club – (C8) Slagvaardig Vooruit 2-1
04/05/26 (C2) Onze Noppen Onze Noten – (C7) We Nemen De Benen 5-4
Telamon Football Club 2
John Mayer 1, Elliott Smith 1
Slagvaardig Vooruit 1
Admiral Freebee 1
Onze Noppen Onze Noten 5
Neil Young 3, Tomatito 1, Paco Pena 1
We Nemen De Benen 4
Bob Weir 1, Les Paul 1, Ira Louvin 1, Charlie Louvin 1

Posted in Gitaristen Voetbal | Leave a comment

Single Top 75 (update #90)

NIEUW ER IN

(1) Carry Me – Crosby & Nash
(7) Tumble And Fall – Johan
(21) Zond – Pond

VERDWENEN UIT DE 250 TIP CAVALCADE

Het Gelders Volkslied – Heidevolk
Walking In The Air – Nightwish
Etre Une Femme – Michel Sardou

Posted in Single Top 75 | Leave a comment

De uitklaphoes van de LP #123

Waka/Jawaka van Frank Zappa

Waka/Jawaka, uitgebracht in 1972, is Zappa’s vierde soloalbum. Het is de voorloper van The Grand Wazoo, en zoals op de hoes staat aangegeven, een soort vervolg op Hot Rats uit 1969. Ondanks dat hij in een rolstoel zat (want in het voorgaande jaar door een fan van het podium geduwd), was 1972 eigenlijk net als ieder ander jaar een productieve periode voor hem (samen met deze verschenen in 1972 ook Just Another Band From L.A. en The Grand Wazoo). Nadat hij zijn band had ontslagen was hij jazzfusionmuziek gaan schrijven met een bredere instrumentatie dan men van hem gewend was. Het album bestaat uit twee uitgebreide instrumentale stukken en twee kortere nummers, waarvan Big Swifty later een live favoriet zou worden. Het hoogtepunt echter is het titelnummer, opgenomen met ex-Mothers of Invention toetsenist Don Preston, trompettist Sal Marquez, trombonisten Bill Byers en Ken Shroyer, saxofonist Mike Altschul, bassist Erroneous en drummer Aynsley Dunbar. Het nummer It Just Might Be A One-Shot Deal op kant B wordt gezongen door Sal Marquez en Janet Ferguson, en waarop Sneaky Pete Kleinow’s pedal steel gitaar voor een droomachtige ervaring zorgd. Andere hoogtepunten zijn de momenten waarop George Duke is te horen. Met recht is dit album van hem, naar mijn mening althans, een van zijn betere. Dus daarom: laat de muziek tot u komen en ervaar het als je kans krijgt.

Posted in LP Verzameling | Leave a comment

(1170) The Raveonettes – Pretty In Black (2005)

The Raveonettes is een Deense indie band, bestaande uit Sune Rose Wagner op gitaar, toetsen, percussie, drums en zang en Sharin Foo op percussie en zang. Hun muziek wordt gekenmerkt door nauwe tweestemmige vocale harmonieen, en op deze CD, sterk geinspireerd op The Everly Brothers in een iets moderner jasje. Hun nummers plaatsen de structurele en akkoorduele eenvoud van de rock uit de jaren vijftig en zestig, naast intense elektrische instrumentatie, opdrijvende beats en vaak donkere teksten over misdaad, drugs, moord, zelfmoord, liefde, lust en verraad. Het duo ontmoette elkaar in Kopenhagen en debuteerde met het post punk en noise rock album Chain Gang Of Love. Het opvolgende album van de band, Pretty In Black, verbreedde hun muzikale palet, met gastvocalen van Ronnie Spector van The Ronettes, van Maureen Tucker van The Velvet Underground en van Martin Rev van Suicide (mij onbekend). Dit was hun eerste album waarop Sharin Foo geen bas speelde; in plaats daarvan voegden The Raveonettes gitarist Manoj Ramdas, drummer Jacob Hoyer, en bassist Anders Christensen toe, die onderandere had getourd met jazzdrummer Paul Motian. Op het album staat een cover van The Angels My Boyfriend’s BackOde To L.A. en Love In A Trashcan zijn als singles uitgebracht.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Top 10 Bands en Artiesten uit Berlijn

  1. (663) Rammstein
  2. (670) Nina Hagen Band
  3. (686) Einsturzende Neubaten
  4. (1306) Wir Sind Helden
  5. (1318) Cluster
  6. (1535) Die Arzte
  7. (1543) Element Of Crime
  8. (1632) Ash Ra Tempel
  9. (1672) Tangerine Dream
  10. (1697) Klaus Schulze

Posted in Top 10 | Leave a comment

Top 10 Bands en Artiesten die Brothers heten

  1. (64) Big Brother & The Holding Company
  2. (126) The Everly Brothers
  3. (193) The Flying Burrito Brothers
  4. (226) The Walker Brothers
  5. (427) The Isley Brothers
  6. (530) The Allman Brothers Band
  7. (557) The Clancy Brothers and Tommy Makem
  8. (586) The Vaughan Brothers
  9. (667) The Blues Brothers
  10. (729) The Doobie Brothers
Posted in Top 10 | Leave a comment

(1171) Swans – To Be Kind (2014)

To Be Kind is het dertiende studioalbum van de Amerikaanse experimentele rockband Swans, uitgebracht in 2014. Het album werd geproduceerd door frontman Michael Gira en John Congleton in Sonic Ranch in Tornillo, Texas, en in Congletons studio in Dallas, waar uiteindelijk ook de mix werd voltooid. Het grootste deel van de muziek werd echter ontwikkeld tijdens tournees in 2012 en 2013. Het album bevat gastmuzikanten St. Vincent, Cold Specks, Little Annie en Bill Rieflin. Op 21 maart 2014 werden het nummer A Little God In My Hands en de albumhoes onthuld: zes afbeeldingen van babyhoofden, gemaakt door conceptueel kunstenaar en eigenaar van Slash Records en Slash Magazine Bob Biggs rond 1976. De tien nummers op deze 2CD, met een speelduur van meer dan twee uur, zijn als een totaalconcept samengesmolten tot een onafscheidelijk geheel, gaan allemaal kokend op en neer en laten klanken horen die zwaar lijken te ademen: kijkend in de afgrond, in het zwarte gat. Bring The Sun/Toussaint L’Ouverture bijvoorbeeld (niet te verwarren met het nummer van Santana) is zo’n dreigend, onheilspellend en hypnotiserende track dat je ademloos laat in stille bewondering. Het geeft je nog net genoeg ademruimte om je te laten meeslepen in de opzwepende ritmes en de surrealistische ambiance. Hetzelfde geld voor nog zo’n stuk of wat nummers als Some Things We DoShe Loves UsKirsten Supine en de openingstrack Screen Shot. Ja, To Be Kind is een brute kracht zonder weerga.

Posted in Album Top 1760 | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Spotify Lijstje 1956 Releases

Posted in Spotify Lijstjes | Leave a comment