Zesde Blog Pagina (01-01-2025 – 31-12-2025)

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

1200-1204, 1205-1209, 1210-1214, 1215-1219, 1220-1224, 1225-1229, 1230-1234, 1235-1239, 1240-1244, 1245-1249, 1250-1254, 1255-1259, 1260-1264, 1265-1269, 1270-1274, 1275-1279

Uitklaphoezen

Neil Young, Taste, Van Halen, Yes, Dire Straits, Jethro Tull, Queen, Pink Floyd, Peter Gabriel, Joe Jackson, Lou Reed, Level 42, Simple Minds, Tom Waits, U2, Rush

Muziekfilms & Documentaires

Teen Spirit, Billy Joel: Live At Shea Stadium, Florence Foster Jenkins, Marley, Blue Giant, Stevie Ray Vaughan and Double Trouble: Live at Montreux 1982 & 1985, Jersey Boys, 20,000 Days On Earth, School Of Rock, Stop Making Sense, The Pianist, Seymour: An Introduction, This Is Spinal Tap, The Highwaymen: Live – American Outlaws, Jimi: All Is By My Side, Squaring The Circle

CD’s uit 2025, 2024

Rival Consoles, The Swell Season, Deadguy, Van Morrison, The Fall, Ty Segall, Sam Newbould, Arcade Fire, The Flower Kings, Eric Vloeimans & Jorg Brinkmann, The Ex, Hiromi, Floodlights, Hiroshi Yoshimura, The Slow Readers Club, Jason Isbell, Muireann Bradley, The Murder Capital, Richard Dawson, Harikiri for the Sky, James Brandon Lewis Trio, Cymande, Beans & Fatback, Songhoy Blues, Tip Jar, Michael Kiwanuka, Peter Perrett, Ramkot, Chuck Prophet, Nick Cave & The Bad Seeds, Doedsmaghird, Daryll-Ann, Manu Chao, The Bug Club, David Gilmour, Castle

Geboortejaren van de Album Top 1760 Bandleden en Artiesten

1987, 1986, 1985, 1984, 1983, 1982, 1981, 1980, 1979, 1978, 1977, 1976, 1975, 1974, 1973, 1972

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Django Reinhardt, Kris Kristofferson, Chet Atkins, The Who, Nirvana, Quincy Jones, Joe Ely, Carl Perkins, Bert Jansch, Simon & Garfunkel, B.B. King, John Mayall, Townes Van Zandt, Lee Hazlewood, Big Joe Williams, John Coltrane

Sessiemuzikanten

Barney Kessel, Jim Hall, Jim Gordon

Producers

David Bottrill, John Simon

Studio’s

Wisseloord Studio’s, Criteria Studios

Locaties

The Cavern Club, The Cellar Door, Nola Penthouse Studios

Festivals & Concerten

Isle of Wight Festival, Live Aid, Holland Pop Festival

Record Labels

Ariola, Fantasy Records

Songtitels met een ThemaUni

Universim, Seks, Dromen, Dieren, Goud, Zilver, Brons, Steen, Staal, Plastic en IJzer, Lichaamsdelen, Communicatie, Beroepen, Familie, Vervoer, Topografie, Misdaad, Gassen, Vuur en Vloeistoffen, Namen van Personen, Nummers, Kunst, Emoties & Gevoelens, Leven & Dood, Lichaamsdelen, Datum en Tijd, Seks, Liefde & Haat, Royalty, Klimaat, Universum. Dromen, Topografie, Namen van Personen, Beroepen, Magic & Fantasy, Kleuren, Nummers, Kunst, Natuur & Landschappen, Old & New, Ziekte & Gezondheid, Dieren, Religie, Datum en Tijd, Wapens & Militarisme, Royalty, Familie, Gassen, Vuur & Vloeistoffen

Hoezen met een Thema

Rode Hoezen, Afbeeldingen van Artiesten, Geometrie, Muziekinstrumenten, Typografie, Teken- & Schilderkunst, Landschappen & Stadsgezichten, Gele Hoezen, Afbeeldingen van Artiesten, Geometrie, Muziekinstrumenten, Typografie, Teken- & Schilderkunst, Landschappen & Stadsgezichten, Groene Hoezen, Afbeeldingen van Artiesten

1760 Hoezen met een Them

KLEUREN

• (1269) Les Paul – Les Paul Now!
• (1307) Caro Emerald – Deleted Scenes From The Cutting Room
• (1328) The Antlers – Hospice
• (1385) Black Flag – Damaged
• (1399) The Ting Tings – We Started Nothing

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1200) The Charlie Daniels Band – Off The Grid: Doin’ It Dylan (Geen Singles)
• (1201) Tracy Bonham – The Burdens Of Being Upright (Mother Mother, Sharks Can’t Sleep, The One)
• (1202) Maldita Vecindad – El Circo (Pachuco, Tono, Mare, Kumbala, Un Gran Circo)
• (1203) The Mars Volta – De-Loused In The Comatorium (Inertiatic ESP, Televators)
• (1204) Dave Matthews Band – Busted Stuff (Where Are You Going, Grace is Gone, Grey Street)

BACK ON TOP

De uitklaphoes van de LP #117

Old Ways van Neil Young

Als vroegere LP verzamelaar van Neil Young mocht deze natuurlijk niet ontbreken om te hebben. Old Ways is zijn vijftiende studioalbum uit 1985. Een van zijn country albums, en een die in het verlengde ligt van Comes A Time uit 1978 (dat ik in mijn album top 1760 heb staan). Opgenomen met zijn muzikale vrienden  Ben Keith, Tim Drummond, Karl T. Himmel, Spooner Oldham en Rufus Thibodeaux, die allemaal eerder al Young hadden begeleid op Comes A Time. Ook zijn Willie Nelson en Waylon Jennings te horen op een paar nummers. De nummers Old Ways, Depression Blues (later terecht gekomen op de verzamelaar Lucky Thirteen), California Sunset, My Boy, Are There Any More Real Cowboys? en Silver And Gold (terecht gekomen op het gelijknamige album uit 2000) stammen allemaal uit deze sessies. Veel van de nummers op het album weerspiegelen een gevoel van tevredenheid met het gezinsleven. Once An Angel is een eerbetoon aan zijn toenmalige vrouw, Pegi, terwijl My Boy een ode is aan zijn zoon Zeke. The Wayward Wind is een cover van een Gogi Grant nummer uit 1955 dat Young zich uit zijn jeugd herinnert in Ontario, in een versie van Frankie Laine. Bound For Glory is een ballad die het verhaal vertelt over een affaire tussen een vrachtwagenchauffeur en een lifter. De samenwerking met Willie Nelson en Youngs duik in de boerengemeenschap zou een blijvende impact hebben op de interesse van hem in de financiele situatie van kleinschalige familieboeren. Hij zou daarom in deze periode samen met Nelson en John Mellencamp Farm Aid oprichten en in de daaropvolgende decennia bijna elk jaar benefietconcerten geven.

SONGTITELS MET EEN THEMA

UNIVERSUM

• Sky Saw (Brian Eno)
• Satellite (Richard Wright)
• Rollin – Kiss The Universe (Trailer Trash Tracys)
• Sol Luna (Broken Social Scene)

NAMEN VAN PERSONEN

• Peter Jr. (Mozes and the Firstborn)
• Mr. X (Victor)
• Elvis Ate America (Passengers)
• Romeo And Juliet (EL&P)
• Perico Y Juliana (Ojos de Brujo)
• Lisztomania (Phoenix)

Muziekfilms & Documentaires

Teen Spirit

Teen Spirit is een muzikale dramafilm uit 2018, geschreven en geregisseerd door Max Minghella, als acteur bekend van The Social Network, The Darkest Hour en Babylon. De film gaat over Violet, een verlegen tiener die in een klein dorpje op The Isle of Wight woont, die droomt van popsterstatus als ontsnapping aan haar troosteloze omgeving en haar gebroken gezinsleven. Na veel aarzelingen doet ze uiteindelijk mee aan de voorrondes van een nationale zangwedstrijd zonder het aan haar moeder te vertellen, omdat ze vindt dat Violet alleen in de kerk zou moeten zingen. Violet word geholpen door de voormalige opera zanger Vladimir Brajkovic, gespeeld door Zlatko Buric (2012, Triangle Of Sadness, Superman) die zijn eigen teleurstellingen in zijn verleden moet bevechten, en haar daarna naar de landelijke wedstrijd begeleid. Violet wordt gespeeld door Elle Fanning (The Curious Case of Benjamin Button, Super 8, A Complete Unknown). De film geeft een mooi inkijkje in de wereld van talentenshows en muziekwedstrijden op televisie met alle spanningen, verwachtingen en teleurstellingen die daarbij komen kijken.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Django Reinhardt

• Blue Drag – Allen Toussaint
• Cavalerie – Joe Pass
• Django’s Castle – Joe Pass
• Fleur d’Ennui – Joe Pass

BACK ON TOP

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1987

• 22 januari: Angel Olsen (ALBUM TOP 1760 ARTIEST) (H.C. McEntire)
• 31 januari: Marcus Mumford (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Mumford & Sons)
• 11 april: Joss Stone (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 23 april: Laura Mvula (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 8 juni: Ty Segall (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 17 juni: Kendrick Lamar (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 3 november: Courtney Barnett (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)

Rival Consoles – Landscape From Memory (2025)

Ryan Lee West, geboren in Leicester, bekend onder zijn artiestennaam Rival Consoles, is een Britse elektronische muzikant, die in Londen woont. Hij leerde gitaar spelen in zijn jeugd, maar stapte later over op elektronica en studeerde muziektechnologie aan The Montfort University. Aanvankelijk gebruikte hij de artiestennaam Aparatec en bracht in 2007 een EP met materiaal onder die naam uit. Zijn eerste release als Rival Consoles werd later in 2007 uitgebracht. De stijl van Rival Consoles is een combinatie van ambient, shoegaze, minimalistische techno en cinematica, vaak gemaakt met pendalen en analoge synthezisers. West heeft ook muziek gecomponeerd voor hedendaagse dans, zoals voor Alexander Whitley’s Overflow en heeft muziek gemaakt voor een aflevering van Netflix’ Black Mirror (Striking Vipers). Landscape From Memory is zijn negende studioalbum. Het bestaat uit veertien nummers van elk twee tot vijf minuten. Het laat een melancholische sfeer horen zonder sentimenteel te worden. Misschien lijkt het album echter net iets te lang te duren, waarbij een paar van de langzamere, minder spannende nummers overbodig lijken. Dat wil echter niet zeggen dat alles hetzelfde klinkt. De beste nummers van het album zijn dan wel weer OK. Het nummer Recovery werd gebruikt in een televisiereclame uit 2020 voor Blue Dragon Foods. Uitgebracht door Erased Tapes Records.

SONGTITELS MET EEN THEMA

SEKS

• Voyeur (Chris Stills)
• Strip And Go Naked (Victor)

DATUM EN TIJD

• Everything Merges With The Night (Brian Eno)
• Time’s A Headache (Mozes and the Firstborn)
• Night Of A Thousand Furry Toys (Richard Wright)
• Another Night On Earth (The Veils)

LIEFDE & HAAT

• Itls A Little Like Love (Joe Ely)
• Lost Love Line (Horsehead)
• True Love And A Free Life Of Free Will (Japandroids)
• Lover Of Mine (Beach House)

Isle of Wight Festival

Het Isle of Wight Festival is een Brits muziekfestival dat jaarlijks plaatsvindt in Newport op het Isle of Wight, Engeland. Het was oorspronkelijk een counterculture evenement dat werd gehouden van 1968 tot 1970. Daarna is het met een gat van tweeendertig jaar vanaf 2002 tot op heden een jaarlijks terugkerend festival gebleken. Behalve in 2020 toen het werd geannuleerd vanwege de COVID 19 pandemie. Het evenement van 1970 was verreweg het grootste van deze vroege edities met de meeste bezoekers (schattingen tussen de 600.000 en 700.000). Dat leidde ertoe dat het locale parlement van het eiland een artikel toevoegde aan de Isle of Wight County Council Act 1971, waardoor nachtelijke openluchtbijeenkomsten van meer dan vijfduizend mensen op het eiland zonder speciale vergunning van de raad werden verboden. Tot de line-up van 1970 van meer dan vijftig artiesten behoorden onderandere Jimi Hendrix, Miles Davis, The Doors, The Who, Lighthouse, Ten Years After, Terry Reid, Emerson, Lake & Palmer, Joni Mitchell, The Moody Blues, Melanie, Donovan, Joan Baez, Gilberto Gil, Free, Chicago, Richie Havens, John Sebastian, Leonard Cohen, Jethro Tull, Taste en Tiny Tim. De oorspronkelijke evenementen (1968, 1969, 1970) werden gepromoot en georganiseerd door de broers Foulk (Ron en Ray Foulk) onder de vlag van hun bedrijf Fiery Creations Limited, en hun jongere broer Bill Foulk. De locaties waren respectievelijk Ford Farm (bij Godshill), Wootton en Afton Down. Op de editie van 1969, elf dagen na de sluiting van Woodstock, waren Bob Dylan en The Band te zien. Dit was Dylans eerste betaalde optreden sinds zijn motorongeluk zo’n drie jaar eerder. Dat vond plaats toen velen zich nog afvroegen of hij ooit nog zou optreden. Volgers van over de hele wereld trokken naar het eiland voor dit optreden. Naar schatting waren er toen 150.000 tot 250.000 aanwezigen. De meest bekende editie was echter die van 1970 omdat die op film werd vastgelegd door een filmploeg onder leiding van regisseur Murray Lerner. Lerner gebruikte materiaal van het festival in de film Message to Love, die in 1996 in de bioscoop werd uitgebracht en later op dvd verscheen.

Een top 10 van bands en artiesten in mijn 1760 lijst die op het Isle of Wight hebben opgetreden:

1. (3) Bob Dylan (1969)
2. (4) The Band (1969)
3. (5) Fairport Convention (1968)
4. (38) The Who (1969)
5. (39) The Jimi Hendrix Experience (1970)
6. (44) David Bowie (2004)
7. (48) Joni Mitchell (1970)
8. (54) Joan Baez (1970)
9. (63) Jefferson Airplane (1968)
10. (65) Neil Young (2009)

BACK ON TOP

SONGTITELS MET EEN THEMA

DROMEN

• Sweet Dreams (Are Made Of This) (Attaque 77)
• Dreamliner (Wild Beasts)

OLD & NEW

• Old Ragtime (Becker & Fagen)
• New Thing (Fuel)
• New Terrain (Mew)

NATUUR & LANDSCHAPPEN

• Countryside (Chris Stills)
• Trough The Deep, Dark Wood (The Veils)
• Behind The Bamboo Shade (Joe Ely)
• Killer Lake (Alamo Racetrack)
• Beach Sequence (Passengers)

The Swell Season – Forward (2025)

The Swell Season is ontstaan uit een samenwerking tussen de Ierse singer-songschrijver Glen Hansard en de Tjechische op Ijsland wonende Marketa Irglova. Samen als een kwartet met Bertrand Galen en Marja Tuhkanen brachten ze in 2006 het gelijknamige debuutalbum The Swell Season uit. Optredens in Ierland en de VS volgden. Het enorme succes van de film Once van regiseur John Carney, waarin het duo een gedramatiseerde versie van zichzelf speelde, zorgde ervoor dat de twee in 2007 voortdurend door de VS toerden. De film won de World Cinema Audience Award op Sundance 2007, en Hansard en Irglova wonnen ermee in 2008 de Academy Award voor Best Originele Song voor het nummer Falling Slowly. Dit derde album komt zestien jaar na hun tweede en staat vol met poppy folksongs (soms helaas wat te zoetsappig) die voor het meerendeel met elkaar gezongen en ook solo over elkaar gaan, zoals People We Used To Be, Stuck In Reverse, Pretty Stories en het mooiste nummer van de CD: Great Weight. Opgenomen in Reykjavik en geproduceerd door Sturla Mio Thorisson, de echtgenoot van Irglova. Uitgebracht door Plateau Records.

1760 Hoezen met een Thema

AFBEELDINGEN VAN ARTIESTEN

• (1213) Amadou & Mariam – Dimanche A Bamako
• (1220) The Feelies – Crazy Rhythms
• (1230) Ultravox – Vienna
• (1248) zZz – Sound Of zZz
• (1271) The Louvin Brothers – Tragic Songs Of Life

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1205) Joanna Newsom – Ys (Geen Singles)
• (1206) Huub van der Lubbe – Concordia (Morgen Begin Ik Meteen, Iemand Als Jij)
• (1207) Carlos do Carmo – Nove Fados E Uma Concao De Amor (Geen Singles)
• (1208) Jose Merce – Lio (Lio, Te Recuerdo Amanda, Entre E Estrellas Y Olivares)
• (1209) Charlie Garcia – Influencia (Tu Vicio, Influencia, I’m Not In Love)

BACK ON TOP

De uitklaphoes van de LP #116

Live At The Isle Of Wight van Taste

Taste werd in augustus 1966 opgericht in Cork, Ierland, als een trio bestaande uit Rory Gallagher op gitaar en zang, Eric Kitteringham op bas en Norman Damery op drums. In hun korte bestaan is dit een van de beste bluesrock trio’s geweest in de geschiedenis van de rock. Na een aantal concerten in Hamburg en Ierland werden ze in de zomer van 1967 vaste muzikanten in Club Rado in het Maritime Hotel, een R&B club in Belfast, Noord-Ierland. In 1968 viel de oorspronkelijke bezetting echter uit elkaar en kwam er een nieuwe met Richard McCracken op bas, John Wilson op drums en Gallagher weer op gitaar. De nieuwe Taste verhuisde permanent naar Londen, waar ze een contract tekenden bij Polydor. In 1969 bracht Taste het eerste van hun twee studioalbums uit, het gelijknamige Taste, gevolgd door On The Boards begin 1970. Het was meteen het jaar dat Gallagher de band verliet. Waardoor er in feite ook een einde kwam aan het bestaan van de band. Pas in 1996 verscheen er een derde album met Richard McCracken, John Wilson en Sam Davidson die de rol van Rory Gallagher als frontman overnam. Live On The Isle Of Wight is het vierde album en het tweede livealbum. Het bevat opnames van hun aanwezigheid op het festival op de editie van 1970, in hetzelfde jaar dat Jimi Hendrix en The Who daar optraden, en werd uitgebracht nadat de band al uit elkaar was gegaan. Op deze LP staan zes nummers, waaronder Feel So Good van Big Bill Broonzy. De andere vijf zijn allemaal van Gallagher. De complete show, met een aantal extra nummers meer dus, werd in 2015 opnieuw uitgebracht als What’s Going On: Live At The Isle Of Wight op CD, DVD en Blu-Ray.

SONGTITELS MET EEN THEMA

DIEREN

• The Mock Turtle Song (Becker & Fagen)
• A Horse In Town (Becker & Fagen)
• Rattlesnakes (Chris Stills)
• Sombre Reptiles (Brian Eno)
• Birds (The Veils)

GASSEN, VUUR & VLOEISTOFFEN

• Turpentine (Kim Taylor)
• Breaking Water (Richard Wright)
• Burning Bridges (EL&P)
• Ozone (Fuel)

UNIVERSUM

• Sunburn (Fuel)
• The Moon Rides High (Alamo Racetrack)
• Polaris (Zero 7)

Muziekfilms & Documentaires

Billy Joel: Live At Shea Stadium (The Concert)

Live at Shea Stadium: The Concert is een registratie van twee concerten van Billy Joel op 16 en 18 juli 2008 in het honkbalstadion van de New York Mets. Het is onderdeel van de documentaire The Last Play At Shea, dat gaat over de geschiedenis van het stadion en de rockconcerten er in het verleden zijn gegeven. Deze live registratie van het concertgedeelte vond plaats vlak voordat deze sporttempel gesloopt werd. De documentaire werd uitgebracht in 2010, en werd geproduceerd door Jon Small, Joel’s voormalige bandlid in de jaren zestig van zijn bands The Hassles en Attila. De film ging in premiere op het Tribeca Film Festival en werd uitgezonden op PBS als onderdeel van Great Performances. Live At Shea Stadium bied een magische sfeer (alleen al om het historische feit dat The Beatles de eersten waren die in dit stadion speelden en Billy Joel de laatste). Met gastoptredens van Tony Bennett, Garth Brooks, John Mayer en Paul McCartney. En met al z’n bekende hits zoals My Life, New Yotk State Of Mind, She’s Always A Woman, Goodnight Saigon, We Didn’t Start The Fire, Scenes From A Italian Restaurant en Piano Man. Maar wat vooral beklijft is de bevestiging van hoe goed Joel piano kan spelen. Best wel indrukwekkend allemaal. De kracht van muziek is in deze registratie duidelijk te zien

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Kris Kristofferson

• For The Good Times – Al Green
• Help Me Make It Through The Night – Johnny Hallyday

BACK ON TOP

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1986

• 6 januari: Alex Turner (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Arctic Monkeys)
• 20 januari: Kevin Parker (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Tame Impala)
• 8 februari: Anderson Paak (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 14 maart:: Este Haim (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Haim)
• 15 maart: Natalie Prass (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 9 april: Andy Nicholson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Arctic Monkeys)
• 23 april: Laura Mvula (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 6 mei: Emily Armstrong (Zangeres, Gitarist)
• 7 mei: Matt Helders (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Arctic Monkeys)
• 10 september: Ashley Montoe (ALBUM TOP 1760 ARTIEST) (Pistol Annies)
• 29 december: Colin Brittain (Drummer)

Deadguy – Near-Death Travel Services (2025)

Deadguy is een Amerikaanse metalcore band uit New Brunswick, New Jersey. Met voormalige leden van Rorschach en No Escape in 1994 opgericht maar in 1997 alweer uit elkaar gegaan. Ondanks maar een uitgebrachte CD uit 1995 wordt deze formatie beschouwd als een belangrijke band in de ontwikkeling van het mathcore genre. Zelf beinvloed door Black Flag, Black Sabbath, Voivod en Slayer, wordt hun debuut Fixation On A Co-Worker door sommigen gezien als een klassieker binnen het genre, dat veel invloed had op bands als Dillinger Escape Plan, Shai Hulud en Jeromes Dream. En nu na dertig jaar is er dan eindelijk een opvolger. Een tweede CD, jawel. Near-Death Travel Services verscheen in juni van dit jaar. Het album bestaat uit heerlijk woedend geschreeuw, hoekige riffs en vooral vcel chaos. Bestaande uit zanger Tim Singer, gitarist Keith Huckins, gitarist Chris Corvino, drummer Dave Rosenberg en bassist Jim Baglino, nam de band in een paar maanden deze CD op. Rosenberg had een groot aandeel in het schrijven van alle nummers. Hij leerde voor dit album zelfs gitaar spelen. Samen met de band geproduceerd door Steve Evetts (AT 1760 – Dillinger Escape Plan). Uitgebracht door Relapse.

SONGTITELS MET EEN THEMA

GOUD, ZILVER, BRONS, STEEN, STAAL, PLASTIC EN IJZER

• Stone Piano (Becker & Fagen)
• Who Is Golden (Kim Taylor)
• Golden Hours (Brian Eno)
• Silver Soul (Beach House)

WAPENS & MILITARISME

• I Live On A Battlefield (Los Straitjackets)
• Battle Of Pride (Pretty Maids)

KUNST

• Song For You (Fuel)
• Heartbreakin’ Songs (Horsehead)
• Do You Wanna Dance? (Attaque 77)
• Dancing With The Tornado (The Veils)

Barney Kessel

Barney Kessel was een Amerikaanse jazz gitarist. Geboren in 1923 in Muskogee, Oklahoma, in een joods gezin. Als autodidactisch gitarist was zijn enige formele muzikale studie drie maanden gitaarles op twaalfjarige leeftijd. Hij stond vooral bekend om zijn kennis van inventies en akkoorden en op akkoorden gebaseerde melodieen, Hij was lid van vele prominente jazzgroepen en was een first call gitarist voor studio-, film- en televisieopnamesessies. Kessel maakte deel uit van de informele groep van muzikanten die bekend stond als The Wrecking Crew. Hij begon zijn carriere als tiener en toerde met lokale swingbands. Toen hij zestien was, begon hij te spelen bij de Oklahoma A&M band, Hal Price & The Varsitonians. De bandleden gaven hem de bijnaam “Fruitcake” omdat hij meer dan zestien uur per dag oefende. Kessel kreeg gtote erkenning, deels vanwege zijn jonge leeftijd, en deels omdat hij de enige blanke muzikant was die in volledig Afro-Amerikaanse bands in zwarte clubs speelde. In het begin van de jaren veertig verhuisde hij naar Los Angeles, waar hij een jaar lang lid was van de Chico Marx Big Band. Hij werd opgemerkt door Norman Granz en verscheen in 1944 in de film Jammin’ the Blues, waarin Lester Young te zien was. Kort daarna speelde hij in de bands van Charlie Barnet en Artie Shaw. Overdag werkte hij als studiomuzikant en ’s avonds speelde hij bop georienteerde jazz in clubs. In 1947 nam hij op met Charlie Parker en in het begin van de jaren vijftig maakte hij een jaar lang deel uit van het Oscar Peterson Trio. Nadat hij dat trio had verlaten, nam hij verschillende soloalbums op voor het Contemporary label, en nam hij een reeks albums op met Ray Brown en Shelly Manne als The Poll Winners. Hij was de gitarist op het album Julie Is Her Name (1955) van Julie London, dat de standard Cry Me A River bevat, waarvan een miljoen exemplaren werden verkocht. Kessel speelde ook de iconische openingsnoten van Wouldn’t It Be Nice van The Beach Boys. Hij stopte uiteindelijk met zijn sessiewerk om zich te concentreren op zijn jazzcarriere, zowel op het podium als op albums. Naast solowerk vormde hij het ensemble Great Guitars met Charlie Byrd en Herb Ellis. Na een beroerte in 1992, die een einde maakte aan zijn carriere. stierf hij twaalf jaar later op 6 mei 2004 op tachtigjarige leeftijd aan een hersentumor in zijn huis in San Diego, Californie.

Albums in mijn 1760 lijst waarop Barney Kessel te horen is:

• (2) The Beach Boys – Pet Sounds
• (225) Ike & Tina Turner – River Deep-Mountain High
• (249) Lester Young – With The Oscar Peterson Trio
• (279) Benny Carter – Jazz Giant
• (311) The Four Freshmen – Four Freshmen And 5 Trombones
• (313) Billie Holiday – Songs For Distinque Lovers
• (327) June Christy – Something Cool
• (577) Larry Williams – Here’s Larry Williams

BACK ON TOP

SONGTITELS MET EEN THEMA

LICHAAMSDELEN

• Brain Tap Shuffle (Becker & Fagen)
• Paper Blood (EL&P)
• Eat Your Heart Out Adonis (Wild Beasts)
• Near To The Wild Heart Of Life (Japandroids)

KLIMAAT

• After The Snow, The Fragrance (Tony Scott)

NATUUR & LANDSCHAPPEN

• If I Were A Mountain (Chris Stills)
• Desert Sands (Chris Stills)
• Along The Shoreline (Richard Wright)

RELIGIE

• Spirits (Albert Ayler)
• Heaven Reprise (Mozes and the Firstborn)

WAR & PEACE

• (What’s So Funny ‘Bout) Peace, Love And Understanding (Los Straitjackets)

Van Morrison – Remembering Now (2025)

De liedjes van Van Morrison gaan nooit vervelen. Zelfs de nieuwe niet. Op zijn tachtigste blijft de man verbazen, altijd weer opnieuw. Zelfs zijn stem is niet onderhevig aan slijtage en klinkt nog net zo vitaal als pakweg dertig jaar geleden. Remembering Now is inmiddels zijn zevenenveertigste album. En de nummers hierop zijn weer oorstrelend mooi. Dit album is Van Morrisons terugkeer naar het uitbrengen van originele muziek na een aantal coveralbums en herwerkingen van zijn liedjes op de vorige albums Moving On Skiffle en Accentuate The Positive. Het is zijn terugkeer naar het transcendente, De eerste single, Down To Joy, werd uitgebracht op 27 februari 2025, nadat het oorspronkelijk was verschenen op de soundtrack van de Kenneth Branagh film Belfast (zeer aan te raden)  uit 2021 en vervolgens werd genomineerd voor de Academy Award voor Best Original Song. Bijdragen aan het album zijn onder meer van Fiachra Trench, Don Black en Seth Lakeman. En wordt hij verder omringd door een fantastische band bestaande uit Richard Dunn (Hammond), Stuart McIlroy (piano), Pete Hurley (bas) en Colin Griffin (drums en percussie). De tweede single van het album, Cutting Corners, werd uitgebracht op 1 mei 2025. Dus ja, Van Morrison verstaat zijn kunst nog steeds. Dit bewijzen onderandere de nummers The Only Love I Ever Need Is Yours, Memories And Visions en Stomping Ground. Deze zijn zeldzaam prachtig. Uitgebracht door Exile.

1760 Hoezen met een Thema

GEOMETRIE

• (1247) Mister and Mississippi – Mister And Mississippi
• (1249) The Four Seasons – Big Girls Don’t Cry And Twelve Others
• (1258) Fabrizio De Andre – Tutti Morimmo A Stento
• (1272) Racoon – Here We Go, Stereo!
• (1402) Paco Pena – Fabulous Flamenco!

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1210) Rodrigo y Gabriela – Re-Foc (Geen Singles)
• (1211) Testament – The Legacy (Over The Wall)
• (1212) Belle and Sebastian – Tigermilk (Geen Singles)
• (1213) Amadou & Mariam – Dimanche A Bamako (La Realite, Senegal Fast Food, Beaux Dimanches)
• (1214) Ozzy Osbourne – Blizzard Of Ozz (Crazy Train, Mr Crowley)

BACK ON TOP

De uitklaphoes van de LP #115

Van Halen II van Van Halen

Van Halen II verscheen in 1979 een jaar na het debuut album. De opnames ervan begonnen op 10 december 1978, slechts een week na het voltooien van hun eerste wereldtournee, en waren binnen een week voltooid. Het was een waardige opvolger van Van Halen, maar net niet net zo goed. Sommigen critici beweren dat het een exacte copie is. Maar dat is niet mijn mening. Beide albums kunnen makkelijk naast elkaar gelegd worden met hun eigen kwaliteiten. Wel kun je door deze LP horen waarom Eddie van Halen (overleden in 2020) niet voor niets een van de beste gitaristen op onze aarde is geweest. Luister bijvoorbeeld maar naar Spanish Fly. Deze man was een echte geweldenaar. De eerste twee LP’s zijn wat mij betreft daarom de beste van de band. Dus met David Lee Roth, die ik prefereer boven Sammy Hagar. Van de tien nummers springen er een paar boven uit zoals Dance The Night Away (daar wordt je gewoon vrolijk van), dat het enige nummer is dat pas is geschreven tijdens de opnamesessie van deze LP. De rest van de nummers waren al eerder ontstaan. Maar ook Women In Love, D.O.A., Beautiful Girls en Somebody Get Me A Doctor zijn echte killer songs. Bij Eddie en Alex van Halen vraag ik me altijd af hoe hun carrieres zouden zijn verlopen als hun ouders nooit naar de VS waren verhuisd. Zou vooral Eddie dan net zo goed zijn geworden als we nu weten. Hij begon pas gitaar te spelen toen hij eenmaal in de VS was en dan had hij samen met zijn broer Michael Anthony en David Lee Roth ook nooit ontmoet. Maar ja, je weet het niet. Zou hij in Doe Maar terecht zijn gekomen of in Focus of Kayak? Ik noem maar wat. Of op albums samen met Jan Akkerman, Herman Brood, Eelco Gelling of met George Kooymans. Ach mijn fantasie slaat op hol.

SONGTITELS MET EEN THEMA

COMMUNICATIE

• Telephone Song (The Fall)

TOPOGRAFIE

• Brooklyn (Owes Charmer Under Me) (Becker & Fagen)
• Barrytown (Becker & Fagen)
• Doors To The World (Chris Stills)
• Hogtown (Horsehead)

KLIMAAT

• To Drift Like Clouds (Tony Scott)
• Seasons (Mozes and the Firstborn)
• Turn From The Rain (The Veils)

RELIGIE

• Saints (Albert Ayler)
• Heaven (Mozes and the Firstborn)
• I Am The Spirit (Victor)

LICHAAMSDELEN

• Raging Eyes (Los Straitjackets)

Muziekfilms & Documentaires

Florence Foster Jenkins

Florence Foster Jenkins (1868-1944) is een biografische dramafilm uit 2016, geregisseerd door Stephen Frears (High Fidelity, Mary Reilly, The Van) en geschreven door Nicholas Martin en Julia Kogan. Zij maakten een komische film over het latere leven van de rijke erfgename die ervan droomde een opera zangeres te worden. In 1944 is Florence Foster Jenkins, gespeeld door Meryl Streep (Silkwood, Sophie’s Choice, The Iron Lady), een socialite uit New York City, een vrouw vol met idealen, die een rotsvast vertrouwen had in iets wat ze niet had en dat was het hebben van een goede zangstem. Haar stem was zo verschrikkelijk dat mensen er op een gegeven moment zelfs van gingen houden. St. Clair Bayfield, een Britse Shakespeare acteur en haar steun en toeverlaat, gespeeld door Hugh Grant (Notting Hill, Love Actually, Heretic), is haar manager en oude metgezel. Jenkins die in een grote hotelsuite woont, terwijl Bayfield in zijn eigen appartement een affaire heeft met zijn minnares, lijdt aan langdurige syfilis, opgelopen door haar eerste echtgenoot, Frank Jenkins. Aan deze ziekte zou ze uiteindelijk bezijken. De film laat in het midden of Bayfield haar manipuleerde om haar geld of dat hij echt van haar hield. Een belangrijke bijrol wordt gespeeld door Simon Helberg, vooral bekend van The Big Bang Theory. Hij speeld de rol van de pianist die haar begeleidde tijdens haar optredens. De film is erg amusant en is zeer aan te raden om te bekijken.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Chet Atkins

• Trambone – The Ventures

BACK ON TOP

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1985

• 2 mei: Lily Allen (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 20 juni: Julian Corrie (Zanger, Toetsenist)
• 2 juli: Zach Dawes (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The New Basement Tapes)
• 11 juli: Tobias Jesso Jr. (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)

The Fall – Singles Live Vol. One ’78 – ’81 (2025)

Het blijft altijd interessant om live muziek te horen van bands en artiesten gemaakt in de jaren zeventig en tachtig. Zo ook opnames van The Fall (die ik met het album Extricate in mijn 1760 lijst eigenlijk te laag heb gezet, net als dat album van Buzzcocks trouwens). Ze blijken tijdloos te zijn. Met dank uiteraard aan zanger en frontman Mark E. Smith, overleden in 2018, die de verbindende factor was binnen de band. Deze compilatie met live opnames die zijn samengesteld door Paul Hanley, Steve Hanley, Marc Riley en Craig Scanlon, mannen die allemaal hebben deel uitgemaakt van de formatie, is een soort van eerbetoon aan de veertigjarige geschiedenis van de band. De negen nummers staan in de volgorde waarop ze ooit bij Step Forward en Rough Trade zijn verschenen. Het zijn opnames van verschillende shows in The Oldham Tower Club, Camden Electric Ballroom, Londen Prince of Wales YMCA Building Conference Centre, Acklam Hall, I-Beam in San Francisco en nog in een paar andere locaties. De nummers verschenen tussen de albums Live At The Witch Trails en Hex Education Hour. Deze live opnames hebben een elektrische spanning en zijn voor de liefhebbers een mooi muziek document. Het laat goed horen hoe het muzieklandschap in de loop der jaren veranderd is. Uitgebracht door Popstock (een label speciaal opgericht voor live opnames van de band).

SONGTITELS MET EEN THEMA

BEROEPEN

• The Loneliness Of A Tower Crane Driver (Elbow)

FAMILIE

• Father And Son (Cat Stevens)
• Half A Boy And Half A Man (Los Straitjackets)
• What’s Wrong, Momma (Mozes and the Firstborn)
• Woman Of Custom (Richard Wright)

NAMEN VAN PERSONEN

• Hilary (The Fall)
• Let George Do It (Becker & Fagen)
• Parker’s Band (Becker & Fagen)
• Lucifer & Jane (Chris Stills)
• Jimmy’s Song (Ballad Of A Thief) (Horsehead)
• Mr. X (Victor)

Wisseloord Studio’s, Hilversum

De Wisseloord Studio’s zijn een studiocomplex gelegen in de bossen van Hilversum, dat in 1978 werd gebouwd en in 1979 door platenlabel PolyGram en eigenaar Philips werd geopend. PolyGram bezat in die tijd een studio aan de Honingstraat in Hilversum, en wilde een toonaangevende studio bouwen van internationale allure. Aanvankelijk waren de studio’s uitsluitend bedoeld voor artiesten die bij PolyGram onder contract stonden. Het complex bestond uit drie identieke controlekamers waaraan studio’s van verschillende afmetingen waren verbonden. Daarnaast was er een bewerkingskamer waar kopieen van tweesporenopnamen gemaakt konden worden. Die ruimte is later veranderd in een mastering ruimte. Gebruikers van het eerste uur waren vooral Nederlandse artiesten zoals Golden Earring, Andre Hazes, BZN en The Scene, maar later kwamen ze overal vandaan. Grote namen waren onder andere ELO, Elton John, The Police, Sting, David Bowie, Michael Jackson, Dave Edmunds, Barclay James Harvest, The Rolling Stones, Telly Savalas, Tina Turner, U2, Iron Maiden, Chris Brown en Foo Fighters. In 1998 verkocht de toenmalige Philips topman, Cor Boonstra, PolyGram aan drankenconcern Seagrams, dat met Universal al een belang had in de muziekindustrie. Philips was na het uitkopen van Siemens volledig eigenaar geworden van PolyGram. Uiteindelijk werden de muziekonderdelen afgestoten en gingen de Wisseloordstudio’s in 2009 failliet. In oktober 2010 kreeg de studio een nieuw creatief en zakelijk team, dat het besluit nam om Wisseloord grondig te verbouwen teneinde de studio’s weer aan alle moderne eisen te laten voldoen. De opnameruimtes van studio 1 en 2 zijn vrijwel gelijk ge(752) De Dijkbleven, maar de controlekamers met bijbehorende apparatuur zijn volledig opnieuw gebouwd, met nieuw design en akoestische aanpassingen. Daarnaast zijn er op de plek waar vroeger studio 3 zat, twee moderne masteringruimten gecreeerd. De officiele (her)opening van Wisseloord vond plaats op 25 maart 2012.

Albums in mijn 1760 lijst die in Wisseloord zijn opgenomen:

• (752) De Dijk – Niemand In De Stad
• (1167) Vreemde Kostgangers – Vreemde Kostgangers
• (1272) Racoon – Here We Go, Stereo!

BACK ON TOP

SONGTITELS MET EEN THEMA

FAMILIE

• Where Do The Children Play (Cat Stevens)
• Hard Headed Woman (Cat Stevens)
• All Men Are Liars (Los Straitjackets)
• Baby I Need You (Kim Taylor)
• Skinny Girl (Mozes and the Firstborn)

BEFORE & AFTER

• After Eight (Neu!)

RELIGIE

• An Audience With The Pope (Elbow)
• Holy Holy (Albert Ayler)
• Jesus Or A Gun (Fuel)
• God Won’t Make You A Man (Chris Stills)
• Spirits Drifting (Brian Eno)

Ty Segall – Possession (2025)

Vergeleken met het album dat ik van Ty Segall in mijn 1760 lijst heb staan (Twins) is deze totaal anders. Deze neigt voor mijn gevoel meer naar Sufjan Stevens en naar radio vriendelijke power pop van zeg maar Todd Rundgren. Ook The Beatles lijken soms voorbij te komen. Behoorlijk afwisselend dus. Possession is een luchtige plaat zonder experimenten en met mooie afgeronde liedjes. Waarop, hoewel niet helemaal afwezig, gitaren een mindere rol spelen dan op bijvoorbeeld dat Twins album uit 2012. Violen en strijkers staan op deze CD meer in de aandacht, gearrangeerd door vriend en collega Mikal Cronin. Alle nummers lijken met grote zorgvuldigheid gecomponeerd te zijn, waarbij elke noot raak is. Zelfs de teksten zijn interessant om te lezen, die hij samen heeft geschreven met filmmaker Matt Yoka, en die ook een van de videoclips heeft gemaakt voor het album. Possession is een prachtplaat geworden. Het openingsnummer Shoplifter is zelfs een mooie meezinger. Verpakt in een hoesje van zeer stevig karton, met een binnenhoesje voor de CD, en met een inlegvelletje met de teksten. Wat wil een mens nog meer. Uitgebracht door Drag City (Chris Gantry 2019).

1760 Hoezen met een Thema

MUZIEKINSTRUMENTEN

• (1226) John Denver – Poems, Prayers & Promises
• (1234) Moses Wiggins – Troubadour
• (1240) Eddy Arnold – Wandrin’
• (1254) Baby Dodds – Talking And Drum Solos
• (1269) Les Paul – Les Paul Now!

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1215) Bryan Ferry – Dylanesque (The Times They Are A-Changin’, Simple Twist Of Fate)
• (1216) Laura Marling – Once I Was An Eagle (Master Hunter)
• (1217) Psychic Temple – IV (Geen Singles)
• (1218) Thin Lizzy – Jailbreak (Jailbreak, The Boys Are Back In Town)
• (1219) Joan As Police Woman – Real Life (I Defy, Christobel, Real Life, Eternal Flame, Flushed Chest)

BACK ON TOP

De uitklaphoes van de LP #114

Yes van Yes

Niemand in 1969 kon ook maar voorspellen welk een progressie Yes muzikaal zou gaan maken in de jaren zeventig en daarna. In die tijd was de band alleen nog maar een veelbelovende groep. Toen het eerste Yes album verscheen werd het in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten positief ontvangen, maar was het commercieel niet succesvol en slaagde er in geen van beide landen in om in de hitlijsten te komen. Twee singles werden er van het album uitgebracht: Sweetness en Looking Around. Opnames stuitte op technische problemen, waarbij de band twee dagen bezig was om een Hammond orgel te krijgen waarop Tony Kaye kon spelen om correct te functioneren. Ze huurden er daarom maar een. De bezetting op dit album met Bill Brufford, Tony Kaye, Chris Squire, John Anderson (zoals zijn voornaam op dit album nog vermeld staat, hij zou de h in zijn naam in 1970 verwijderen), Peter Banks (geen familie van Tony Banks) zou zoals bekend niet lang stand houden. Peter Banks en Tony Kay zouden vervangen worden door Steve Howe en Rick Wakeman. Dit album uit 1969 en ook Time And A Word uit 1970, waren eigenlijk nog maar de voorgerechten van het echte begin ((The Yes Album, Fragile (met mijn favoriete samenstelling Howe, Wakeman, Squire en Anderson) en Close To The Edge)), voordat de band tot een van de meest toonaangevende symfonische rockbands zou uitgroeien. Maar het begon er wel al een beetje van weg te hebben. I See You, een cover van The Byrds en Every Little Thing, een Beatles cover, met die karakteristieke driestemmige koortjes leek al een beetje op het latere werk. Nee, Yes, niet het beste album van de band, maar ook niet het slechtste. Voor mij een goede middenmoter. Uitgebracht door Atlantic Records.

SONGTITELS MET EEN THEMA

VERVOER

• Longer Boats (Cat Stevens)
• The Big Ship (Brian Eno)
• Train With No Name (The Veils)
• Motorman And Owls (Alamo Race Track)

KLEUREN

• Into White (Cat Stevens)
• Black Monk Theme Part I (The Fall)
• Yellow Peril (Becker & Fagen)
• Black Cloud (Richard Wright)
• Red, Hot And Heavy (Pretty Maids)
• United Colours (Passengers)
• Black Moon (EL&P)

Muziekfilms & Documentaires

Marley

Marley is een documentaire uit 2012, geregisseerd door Kevin Macdonald (Being Mick, The Last King Of Schotland, The Eagle), en gaat over het leven en de muzikale carriere van Bob Marley. De film laat op indrukwekkende wijze de vele kanten van hem zien. Over zijn worsteling met zijn raciale identiteit, zijn invloed op de Rastafari-beweging, het dragen van dreadlocks, de aanslag op zijn leven, zijn verhouding met verschillende vrouwen en zijn vriendschap met prediker Mortimer Planno. Ook gaat de film in op de politieke conflicten op Jamaica, en laat ook de prachtige natuur op het eiland zien. Ook zijn overlijden in 1981 komt ruimschoots aan bod. In 1977 kwam Marley erachter dat hij een kankerachtige zweer had aan zijn rechter grote teen. Indrukwekkende beelden zijn er te zien van zijn uitvaart op Jamaica waar de hele bevolking aanwezig leek te zijn om hem zijn laatste eer te bewijzen. Met interviews van Cedella Marley Booker, Rita Marley, Bunny Livingston, Ziggy Marley, Cindy Breakspeare, Aston Barrett, Constance Marley (halfzus), Peter Marley (achterneef), Chris Blackwel (de oprichter van Island Records), Peter Tosh, Lee Jaffe, Donald Kinsey, Edward Seaga, Judy Mowatt en Junior Marvin. En als toetje tijdens de aftiteling mensen uit vele landen die Get Up, Stand Up en One Love zingen. Kortom een prachtige documentaire.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

The Who

• Christmas – The Smithereens
• My Generation – The Sweet
• Pictures Of Lily – Attaque 77
• Squeeze Box – Chubby Carrier and the Bayou Swamp Band

BACK ON TOP

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1984

• 6 maart: Chris Tomson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Vampire Weekend)
• 8 april: Ezra Koenig (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Vampire Weekend)
• 17 mei: Passenger (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 23 juni: Duffy (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 16 september: Katie Melua (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 28 september: Felix White (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Maccabees)
• 29 oktober: Chris Baio (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Vampire Weekend)
• 21 november: Willy Mason (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 15 december: Joshua Hayward (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Horrors)
• 18 december: Julia Holter (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 24 december: Jehnny Beth (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Savages)

SONGTITELS MET EEN THEMA

TOPOGRAFIE

• Wild World (Cat Stevens)
• Seeland (Neu!)
• Any World (That I’m Welcome To) (Becker & Fagen)
• Heart Of The City (Los Straitjackets)

DATUM EN TIJD

• One Day Like This (Elbow)
• Checkout Time (Los Straitjackets)
• 100 Year Thing (Chris Stills)

NAMEN VAN PERSONEN

• Bill Is Dead (The Fall)
• Fotos De Lily (Attaque 77)

NATUUR & LANDSCHAPPEN

• A Quivering Leaf, Ask The Wind (Tony Scott)
• In Dark Trees (Brian Eno)

David Bottrill

David Bottrill is een drievoudig Grammy Award-winnende Canadese geluidstechnicus en platenproducent. Hij heeft in de loop van zijn carriere aan meer dan honderd albums gewerkt, waarvan er vele in de internationale hitlijsten terechtkwamen. Aan progressieve rock, alternatieve muziek, metal en wereldmuziek gaf hij zijn eigen duidelijke stempel. Een van de eerste albums waaraan hij heeft gewerkt was als assistent engineer van een album van Martha and the Muffins in 1984: Mystery Walk. In 1985 emigreerde hij naar het Verenigd Koninkrijk om een album van Peter Gabriel (So) op te nemen samen met Daniel Lanois. Bottrill was elf jaar in dienst bij Real World Studios. In 1988 werkte hij onderandere samen met Gabriel aan de soundtrack van Martin Scorsese’s The Last Temptation of Christ. Albums waaraan hij heeft gewerkt als mixer en of engineer zijn onderandere Robbie Robertson van Robbie Robertson, Chalk Mark In A Rain Storm van Joni Mitchell, THRAK van King Crimson en Vapor Trails van Rush. Bottrill was ook mede-eigenaar van Rattlebox Studios in Toronto, Ontario, met producer Brian Moncarz. Moneen, Basia Lyjak en The Getaway Plan zijn enkele van de artiesten die daar hebben opgenomen. Hij was ook betrokken bij opnames van hardrock bands zoals Stone Sour, Godsmack en Staind. Sinds 2009 is Bottrill lid van de raad van bestuur van Make Music Matter, een non-profitorganisatie die sociaal bewuste muziek en kunst gebruikt om jongeren in Afrikaanse gemeenschappen die worden getroffen door extreme armoede te versterken. Tegenwoordig is Bottrill met pensioen.

Albums in mijn 1760 lijst waarop Bottrill co-producer was:

• (764) Tool – Lateralus
• (971) dEUS – The Ideal Crash
• (1158) David Sylvian & Robert Fripp – The First Day
• (763) Muse – The Origin Of Symmetry

Sam Newbould – Homing (2025)

Sam Newbould, geboren en getogen op het Noord-Engelse platteland, die al op vroege leeftijd interesse kreeg in drums en percussie, is een saxofonist, componist en bandleider gevestigd in Amsterdam. Op achtjarige leeftijd trad hij toe tot het plaatselijke harmonieorkest, voordat hij overstapte op saxofoon toen hij naar de middelbare school ging. Newbound verhuisde naar Nederland om zijn studie voort te zetten aan het Conservatorium van Amsterdam, waar hij in 2019 afstudeerde. Daarvoor bracht hij in 2014 ook een jaar door in Berlijn om te studeren aan de Hochschule fur Musik Hanns Eisler. Buiten de muziek heeft hij een masterdiploma in filosofie gehaald op de Durham University. Naast zijn eigen groep is hij ook een veelgevraagd sideman bij bands als de BvR Flamenco Big Band en heeft hij het podium gedeeld met grote internationale artiesten als Jasper Blom, Ben van Gelder en Reinier Baas. Newboulds nieuwste album Homing, waarop hij zijn composities combineerd met een passie voor het vertellen van verhalen, soms introvert en intiem en dan weer uitbundig. is genomineerd voor een Edison in de categorie Jazz en Klassiek 2025. Op dit album bestaat het Sam Newbould Quintet uit Xaxi Torres, Guy Salamon, Jort Terwijn en Bernard van Rossum. Ze leveren fijne avontuurlijke jazz voor het nachtelijke uur. Uitgebracht door Zebbez Records.

BACK ON TOP

SONGTITELS MET EEN THEMA

MISDAAD

• Cop Shoot Cop.. (Spiritualized)
• Cold Killer (Pretty Maifs)

NUMMERS

• Strong Enough For Two (Eric Taylor)
• Four Great White Fathers (Eric Taylor)
• Is All Not One? (Tony Scott)
• Ninety-Five Things (Kim Taylor)

EMOTIES & GEVOELENS

• I Hope You Want Me Too (The Mavericks)
• Hidden Fear (Richard Wright)

KLIMAAT

• Summertime (Selah Sue)
• Weather To Fly (Elbow)
• British People In Hot Weather (The Fall)

Arcade Fire – Pink Elephant (2025)

Pink Elephant is het zevende studioalbum van Arcade Fire, de Canadese indie rockband uit Montreal, Quebec, bestaande uit Win Butler, Regine Chassagne, Richard Reed Parry, Tim Kingsbury en Jeremy Gara. Vooral verantwoordelijk voor een van de mooiste albums die ik ken: The Suburbs. Maar wie hoge verwachtingen had van dit album zullen teleurgesteld zijn. Deze voldoet er helaas niet aan. Het album valt me zelfs erg tegen. Het klinkt ongeinspireerd. Sterker nog: je zult er haast depressief van worden. Wat die vorige albums die ik heb namelijk wel hebben, een zoektocht met veel overtuiging naar de grenzen van muzikale creativiteit, mis je op deze. Deze lijkt te krampachtig te zijn, zonder ziel en zonder zaligheid. Middelmatigheid veroorzaakt door zo ingewikkeld mogelijk te doen zodat het totaal niet binnen komt. Nergens komt het ook maar in de buurt van de kwaliteit van The Suburbs en Funeral. En dat is jammer. De band zal in de toekomst heus wel weer een goed album uitbrengen. En vergeleken met deze is die kans ook best wel groot. Maar nee, deze is het niet voor mij. Er staan maar een paar goede nummers op: Beyond Salvation en Pink Elephant, en zelfs die zijn niet echt bijzonder. Wanneer ze de koers niet zullen verleggen zijn ze wat mij betreft gewoon de nieuwe Simple Minds, U2, Radiohead en Coldplay. Geproduceerd door Win Butler, Regine Chassagne en Daniel Lanois. Uitgebracht door Columbia Records.

1760 Hoezen met een Thema

TYPOGRAFIE

• (1724) Trentemoller – The Last Resort
• (1732) Gerry & The Pacemakers – How Do You Like It
• (1737) Grizzly Bear – Horn Of Plenty
• (1752) Abba – Waterloo
• (1757) Kitaro – Dream

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1220) The Feelies – Crazy Rhythms (Raised Eyebrows, Fa Ce La, Everybody Got Something To Hide (Exept Me And My Monkey)
• (1221) Sharon Van Etten – Are We Here (Taking Chances, Every Time The Sun Comes Up, Our Love, Your Love Is Killing Me)
• (1222) Birth Of Joy – Prisoner (How It Goes, Mad Men)
• (1223) Bonnie Riatt – Nick Of Time (Thing Called Love, Have A Heart, Nick Of Time, Love Letter)
• (1224) Boudewijn de Groot – Hoe Sterk Is De Eenzame Fietser (Jimmy, Tante Julia)

BACK ON TOP

De uitklaphoes van de LP #113

Love Over Gold van Dire Straits

Dit vierde album van Dire Straits (Mark Knopfler, Hal Lindes, John Illsley, Alan Clark, Pick Whiters), uitgebracht in 1982, vind ik nog steeds niet het beste album van de band. Of laat ik het anders zeggen dat ik het mijn minst favoriete album vind van mijn vier meest favoriete van Mark Knopfler en co. Het album vind ik dus beter dan alles wat ze daarna hebben uitgebracht. Dat komt denk ik door Private Investigations. Tegen dit nummer heb ik altijd iets ambivalents gehad. Hoewel ik er nu wel goed naar kan luisteren (eigenlijk is het best een goed nummer) vond ik het vroeger vooral te orchestraal, te steriel, te clean opgenomen en nam het voor mijn gevoel haast het hele album in beslag (wat niet zo is), en vond ik het niet goed passen tussen al die andere nummers van de band. Maar ik vind verder eigenlijk alles wel goed van Knopfler moet ik zeggen (ja ook Local Hero dat ik tot mijn spijt veel te laag in mijn album top 1760 heb gezet). Ik vind hem een zeer goede gitarist bovendien. Love Over Gold, Industrial Disease, Telegraph Road en It Never Rains, de andere nummers op de LP, zijn gewoon degelijke Dire Straits nummers die in het verlengde liggen van alles op de drie eerste albums. Op twee nummers is Mike Mainieri (AT 1760 – Don McLean, Aerosmith, Mark Knopfler) trouwens te horen op marimba en vibrafoon. Opgenomen in The Power Station in New York City en geproduceerd door Mark Knopfler himself. Uitgebracht door Vertigo.

SONGTITELS MET EEN THEMA

GASSEN, VUUR & VLOEISTOFFEN

• Thee Bij Tante Josephine (Harry Sacksioni)
• Tea For The Tillerman (Cat Stevens)

LIEFDE & HAAT

• I Kept On Loving You (The Carpenters)
• I Think I’m In Love (Spiritualized)

NAMEN VAN PERSONEN

• Micha (Die Arzte)
• I’m Frank (The Fall)
• Ida Lee (Becker & Fagen)
• Mary Pretends (Fuel)

EMOTIES & GEVOELENS

• I’ve Got This Feeling (The Mavericks)
• You Can Rely On Me (Kim Taylor)

Muziekfilms & Documentaires

Blue Giant

Van orgine is Blue Giant een Japanse mangaserie met een jazzthema, geschreven en geillustreerd door Shinichi Ishizuka. Het werd gepubliceerd in Shogakukan’s Big Comic van mei 2013 tot augustus 2016, met hoofdstukken gebundeld in tien tankobon volumes. Vervolgen waren Blue Giant Supreme, Blue Giant Explorer en Blue Giant Momentum. In augustus 2020 waren er meer dan 5,8 miljoen exemplaren van in omloop. In 2017 won het de tweeenzestigste Shogakukan Manga Award in de categorie Algemeen en de twintigste Japan Media Arts Festival Award. Een anime-verfilming, geproduceerd door NUT, werd aangekondigd op 21 oktober 2021. De film is geregisseerd door Yuzuru Tachikawa, met originele muziek van Hiromi Uehara. De stemmen van de drie hoofdpersonen, Dai, de saxofonist, Yukinori, de pianist en Shunji, de drummer, zijn ingesproken door Amane Okayama, Yuki Yamada en Shotaro Mamiya. De film zou oorspronkelijk in 2022 in premiere gaan, maar werd verschoven naar 17 februari 2023.  De Japan Society organiseerde de première in New York op 6 oktober 2023, voorafgaand aan de vertoningen in Noord-Amerikaanse theaters op 8 en 9 oktober. Het werd op 30 april 2024 uitgebracht op Blu-ray en digitale platforms. 

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Nirvana

• In Bloom – Sturgill Simpson

BACK ON TOP

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1983

• 11 januari: Seun Kuti (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Seun Kuti & Egypt 80)
• 18 januari: Katie White (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Thing Things)
• 1 februari: Andrew VanWyngarden (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (MGMT)
• 15 april: Margo Price (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 21 mei: Robert Harvey (Zanger, DJ)
• 30 juni: Jamie Morrison (Drummer)
• 14 september: Amy Winehouse (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)

SONGTITELS MET EEN THEMA

NAMEN VAN PERSONEN

• Paul (Die Arzte)
• Claudia Hat ‘Nen Schafenhund (Die Arzte)
• Dolores (The Mavericks)
• Louis Armstrong’s Broken Heart (Eric Taylor)
• Sad Lisa (Cat Stevens)

FAMILIE

• Madchen (Die Arzte)
• Ladies And Gentlemen We Are Floating In Space (Spiritualized)
• Mommy (Selah Sue)

LIEFDE & HAAT

• I’ll Never Fall In Love Again (The Carpenters)
• Lay Your Lovin’ On Me (Bobby Womack)

VOEDSEL

• Hagelslag (Harry Sacksioni)
• Popcorn, Double Feature (The Fall)

SONGTITELS MET EEN THEMA

NUMMERS

• I’m Gonna Be (500 Miles) (The Proclaimers)
• Fool #1 (The Mavericks)
• Two Fires (Eric Taylor)

WINDSTREKEN

• Northern Island (Steve Martin and the Steep Canyon Rangers)
• Sweet Sunny South (Eric Taylor)

NATUUR & LANDSCHAPPEN

• Come On Nature (The Proclaimers)
• The Murmuring Sound Of The Mountain Stream (Tony Scott)

MAGIC & FANTASY

• Frank ‘n’ stein (Die Arzte)
• Witches & Devils (Albert Ayler)

EMOTIES & GEVOELENS

• Maybe It’s You (The Carpenters)
• Help (The Carpenters)
• I Feel Like A Fading Light (Kim Taylor)
• Hidden Fear (Richard Wright)

The Cavern Club

De Cavern Club is een poppodium op Mathew Street in Liverpool. Het opende op 16 januari 1957 als een jazzclub en werd later een centrum van de rock and roll scene en een ontmoetingsplaats voor skiffle groepen in de late jaren vijftig en vroege jaren zestig. De club raakte nauw verbonden met de merseybeat en was in de beginjaren regelmatig gastheer van The Beatles. De eerste acts die er optraden waren The Merseysippi Jazz Band, The Wall City Jazzmen, The Ralph Watmough Jazz Band en The Coney Island Skiffle Group. Op 7 augustus 1957 was de band van John Lennon, The Quarry Men, er te zien. De club sloot in 1973 zijn deuren tijdens bouwwerkzaamheden aan de ondergrondse spoorbaan. Het werd heropend in 1984. En van 1989 tot 1991 was het weer tijdelijk gesloten. Na deze periode is de club tot op de dag van vandaag continu in bedrijf. Geinspireerd door een jazzwijk in Parijs waar een aantal clubs in kelders waren gesitueerd, keerde Alan Syther, de oprichter van The Cavern, autohandelaar en zoon van een huisarts, terug naar Liverpool om er vervolgens naar te streven een club te openen die vergelijkbaar was met de jazzclub Le Caveau de la Huchette. Hij begon eerst met de 21 Jazzclub op Croxteth Road, dicht bij het stadscentrum. Het bleek populair te zijn en hij wist dat de weg die hij moest kiezen een speciaal gebouwde jazzclub in het centrum zelf moest worden. Een makelaar liet hem een groezelige oude kelder zien tussen de pakhuizen op Mathew Street. Het was een replica van Le Caveau en de smalle straatjes in de buurt deden hem denken aan het Quartier Latin in Parijs. The Cavern werd toen geopend in 1957. Sytner verkocht het daarna in 1959 aan Ray McFall en verhuisde zelf naar Londen. Blues bands en beat groepen begonnen in het begin van de jaren zestig regelmatig in de club te verschijnen. De eerste Beat Night werd gehouden op 25 mei 1960 en bevatte een optreden van Rory Storm and the Hurricanes (met Ringo Starr als drummer). Begin 1961 was Bob Wooler de fulltime organisator van de lunchsessies geworden. De club organiseerde het eerste optreden van The Beatles op donderdag 9 februari 1961, nadat ze waren teruggekeerd naar Liverpool vanuit Hamburg. Van 1961 tot 1963 verzorgden ze er tweehonderdtweeenegentig optredens met hun laatste optreden op 3 augustus 1963, In 1963 werd de jonge lokale band The Hideaways de vaste groep die vaak inviel voor last-minute annuleringen van artiesten. Ze hebben het officiele record van meer dan vierhonderd optredens op zowel oude als nieuwe locaties van The Cavern. In het decennium dat volgde, verscheen een breed scala aan populaire acts, waaronder The Rolling Stones, The Yardbirds, The Hollies, The Kinks, Elton John, Black Sabbath, Queen, The Who en John Lee Hooker. Focus was een van de laatste bands die er optrad voordat de club in 1973 sloot. Maar kort nadat de Cavern in 1973 werd gesloten, werd een nieuwe geopend op 7 Mathew Street, later omgedoopt tot de Revolution Club. Deze club zou later ook weer worden gesloten en heropend als Eric’s, dat zelf eind jaren zeventig een opmerkelijke lokale muzieklocatie werd. Op 7 december 1981 werden plannen onthuld om de begraven overblijfselen van de kelder op te graven. Het zou deel uitmaken van een herontwikkelingsproject van zevenmiljoen pond van het voormalige pakhuis van 8-12 Mathew Street, waar de Cavern Club tot de sluiting in 1973 was gehuisvest. Op 23 juni 1982 werd echter door de projectarchitect, David Backhouse, aangekondigd dat de plannen om club in zijn oorspronkelijke vorm op te graven en te heropenen om structurele redenen onmogelijk zouden zijn. Uit tests was gebleken dat de bogen van de oude kelder te zwaar waren beschadigd tijdens de sloop van de begane grond en de pakhuizen erboven. In 1980 werd de club overgenomen door voormalig Liverpool FC speler Tommy Smith, die het een paar jaar later weer verkocht. In 1989, toen, na een ernstige aanval op een bezoeker die leidde tot gevangenisstraffen voor de eigenaren, verloor The Cavern zijn licentie en werd het gesloten door de Licensing Authority. In 1991 heropenden twee vrienden, onderwijzer Bill Heckle en taxichauffeur Dave Jones het, samen met George Guinness op 11 juli 1991. Ze runnen de club nog steeds en zijn nu de langstlopende eigenaren in de geschiedenis. De club functioneert nog steeds voornamelijk als locatie voor livemuziek. Het muziekbeleid varieert van klassieke popmuziek tot indie, rock en moderne hitparademuziek. Tegenwoordig staat The Cavern nu in een hoek van negentig graden ten opzichte van het origineel en beslaat het qua oppervlakte zeventig procent van de oorspronkelijke ruimte, The Live Lounge is een exacte replica van het origineel, waarbij zoveel mogelijk van de oude stenen zijn gebruikt. De nooduitgang, naast het standbeeld van Cilla Black, is de locatie van de oorspronkelijke ingang.

Bands en artiesten in mijn 1760 lijst die in The Cavern Club hebben opgetreden:

1. The Beatles (1961)
2. Chuck Berry (1967)
3. Big Bill Broonzy (1957)
4. Little Walter (1964)
5. Howlin’ Wolf (1964)
6. The Who (1965)
7. The Animals (2013)
8. Solomon Burke (1966)
9. Bo Diddley (2001)
10. Gene Vincent (1962)

BACK ON TOP

The Flower Kings – Love (2025)

The Flower Kings is een Zweedse progressieve rockband die in 1994 werd opgericht door gitarist en zanger Roine Stolt. Love is het tweede album dat ik nu van ze ken. In 2022 heb ik By Royal Decree al eens gekocht. De band begon als Stolt’s tourband ter ondersteuning van zijn derde soloalbum The Flower King. Ze bleven optreden na de tour en zijn zolangzamerhand uitgegroeid tot een van de meest productieve formaties in het progressieve rock wereldje, met meer dan twintig uur aan muziek verspreid over zestien studioalbums, en heeft een erfenis opgebouwd die door weinigen wordt geevenaard. Love is het zeventiende album van de band en bevat meer dan zeventig minuten aan muziek. Van uitgestrekte epossen van twaalf minuten tot beknopte juweeltjes van drie minuten. De nummers zijn allemaal geschreven door Roine Stolt, behalve World Spinning (Lalle Larsson) en Considerations (door zijn broer Michael Stolt en Jannica Lund). Een aantal nummers doet aan de tweede glorie periode van Yes denken (zo rondom Drama), andere nummers weer aan ELP. Met genoeg spannende en lange gitaarsolos en met Hammond en Moog synth solos klinkt deze prog rock zeker het een echo uit de jaren zeventig dat zeker boeid. Uitgebracht door Inside Out (Anneke van Giersbergen (2021), Steve Hackett (2021), Yes (2021), The Flower Kings (2022), Tim Bowness (2022), Emolecule (2023), Steve Hackett (2024)).

Eric Vloeimans & Jorg Brinkmann – Vivre (2025)

Vivre is een CD van trompettist Eric Vloeimans en de Duitse cellist Jorg Brinkmann, die elkaar leerden kennen in het Martin Fondse’s Starvinsky Orkest en daarna nog een aantal keren met elkaar hebben samengewerkt. Voor dit album vonden ze elkaar opnieuw. De aanleiding van het project was een uitnodiging van het Muziekgebouw Frits Philips in Eindhoven om bij de voorpremiere van de film Ennio een ode te brengen aan de Italiaanse componist. De uitvoering tijdens die voorpremiere raakte bij beiden daardoor een snaar en vormde het startpunt voor een reeks opnames die nu op dit album samenkomen, waarbij melodie, ruimte en emotie centraal staan. Het bevat bewerkingen van Morricone’s Chi Mai (uit de film Le Professianel) en Once Upon A Time In America maar ook van Franse chansons van Charles Aznavour en Jacques Brel zoals Vivre (Ma Derniere Volonté) (bekend van Ramses Shaffy’s vertaalde versie Laat Me), Yesterday When I Was Young en Ne Me Quitte Pas. Een andere inspiratiebron is Robert Schumann, wiens Kinderszenen een verrassend naadloze aansluiting vind in de verstilde sfeer van dit project. Brinkmann voegde twee delen uit deze cyclus toe, die de luisterervaring nog verder verdiept. Het resultaat is een mooi album, waarin improvisatie en melodie hand in hand gaan. 

1760 Hoezen met een Thema

TEKEN- & SCHILDERKUNST

• (1554) Live – Throwing Copper
• (1562) Mariachi Los Comperos De Nati Cana – Musica Ranchera: Amor Y Langrinas
• (1563) Toto – Dune
• (1565) Trevor Jones – Labyrinth
• (1569) Jon Anderson – Olias Of Sunhillow

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1225) KC and The Sunshine Band – Part 3 ((Shake, Shake, Shake) Shake Your Booty, I Like To Do It, I’m Your Boogie Man, Keep It Comin’ Love, Wrap Your Arms Around Me)
• (1226) John Denver – Poems, Prayers & Promises (Take Me Home Country Roads)
• (1227) Lewsberg – Lewsberg (Non-Fiction Writer, Carried Away, Terrible, The Smile)
• (1228) Cafe Tacvba – Cuatro Caminos (EO, Eres, Mediodia)
• (1229) Visage – Visage (Tar, Fade To Grey, Mind Of A Toy, Visage)

BACK ON TOP

De uitklaphoes van de LP #112

A van Jethro Tull

A is het dertiende studioalbum van Jethro Tull. Het werd uitgebracht in 1980, een goed jaar na Stormwatch uit 1979. Het album werd in eerste instantie geschreven en opgenomen met de bedoeling om het het debuut van Ian Anderson als solo artiest te laten zijn. Door druk van de platenmaatschappij werd het uiteindelijk een Jethro Tull album. Muzikaal gezien was het een afwijking van eerdere Tull LP’s, waarbij het meer een elektronisch rockgeluid had met veel gebruik van synthesizers, maar met nog wel steeds de kenmerkende folk invloed en het kenmerkende fluitspel van Anderson. Het album was de eerste Tull release dat werd uitgebracht na een grote line-up wijziging waarbij drummer Barriemore Barlow, toetsenisten John Evan en Dee Palmer de band in 1980 verlieten, terwijl bassist John Glascock het jaar daarvoor was overleden aan hartcomplicaties. Het album bevat in plaats daarvan Glascock’s touring vervanger Dave Pegg (Fairport Convention) op bas, Mark Craney op drums en Eddie Jobson (U.K., Roxy Music, King Crimson) op toetsen en elektrische viool gecrediteerd als een speciale gast. Gitarist Martin Barre en Ian Anderson zijn dus de enigen als oudgedienden nog op het album aanwezig. Als Jethro Tull fan zou ik dit andere geluid op de LP niet eens als het slechtste album van de band willen bestempelen. Albums als Crest Of A Knave, Rock Island en Catfish Rising spreken me stukken minder aan. Hoewel er een aantal nietszeggende tracks op staan (Crossfire, Protect And Survive, Batteries Not Included) die de middelmatigheid niet overstijgen, The Pine Marten’s Jig is een van de beste nummers op het album, met een mooie wedstrijd tussen de fluit van Anderson en de viool van Eddy Jobson. Opgenomen in Ian Andersons eigen Maison Rouge Studios en uitgebracht door Chrysalis.

SONGTITELS MET EEN THEMA

KUNST

• Net Als In De Film (Toontje Lager)
• Dance The Night Away (The Mavericks)
• I Read A Lot (Los Straitjackets)
• Sing! Harpy (The Fall)

ZIEKTE & GEZONDHEID

• Het Doet Pijn (Toontje Lager)
• Bruise (Kim Taylor)

KLEUREN

• Yellow-Backed Fly (Steve Martin and the Steep Canyon Rangers)
• Roter Minirock (Die Arzte)
• Black Part Love (Selah Sue)

NAMEN VAN PERSONEN

• Oh Jean (The Proclaimers)
• Mr. Gruder (The Carpenters)

Muziekfilms & Documentaires

Stevie Ray Vaughan and Double Trouble: Live At Montreux 1982 & 1985

Alweer een tijdje geleden op de markt gebracht op CD in 2001. Een DVD van de twee optredens in ’82 en ’85 in Montreux verscheen in 2004. Nadat producer Jerry Wexler begin 1982 Double Trouble had zien optreden in een show in de Continental Club in Austin, Texas. was hij zodanig onder de indruk dat hij SRV aanraadde om op het Montreux Jazz Festival (op het hoofdpodium van het casino) in Zwitserland te gaan spelen. Zijn optreden op een akoestische avond, werd toen echter beantwoord met boegeroep. Vaughan’s elektrische blues met een hoog volume was op die avond helaas niet echt populair bij het Europese publiek. Men had toen een akoestische set verwacht. Het trio (Vaughan, Layton, Shannon) was over die afwijzing daar zelf ook over teleurgesteld. De eerste reis naar Montreux was echter geen totale mislukking. In een laatste wanhopige poging om de reis te redden, boekte de manager van de band, Chelsey Millikin, na dit optreden nog eens twee extra avonden achter elkaar in de bar van hetzelfde casino. Alwaar SRV door David Bowie werd benaderd en hem vroeg of hij op zijn album Let’s Dance wilde spelen. En ook had hij daar een ontmoeting met  Jackson Browne, die onder de indruk was van het geluid van de band. Browne voegde zich bij Double Trouble op het podium, waar ze tot de volgende ochtend met elkaar zouden jammen. Browne was zo ontroerd door de muziek van Double Trouble dat hij hen gratis gebruik van zijn privé opnamestudio aanbood. waar vervolgens Texas Flood zou worden opgenomen. In 1985 keerde Vaughan en Double Trouble in Montreux terug, nu als kwartet met toetsenist Reese Wynans, en ook samen met Johnny Copeland op de nummers Mary Had A Little Lamb en Tin Pan Alley (ook zingend) als headliners en werden toen wel goed ontvangen door het publiek. De DVD versie van de twee optredens bevat dezelfde setlists als op de CD maar met nog eens twee extra nummers samen met Johnny Copeland: Cold Shot en Look At Little Sister. De DVD bevat ook een korte documentaire over de beidde optredens getiteld Success in Disguise, met interviews van John Mayer, Chris Layton, Tommy Shannon en Jackson Browne, met uiteraard lovende woorden over Stevie Ray.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Quincy Jones

• Boogity Boogity – Milt Jackson
• Blues At Twilight – Milt Jackson

BACK ON TOP

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1982

• 18 januari: Joanna Newsom (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 19 juli: Christopher Bear (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Grizzly Bear, Department of Eagles)
• 26 juli: Alex Scally (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Beach House)
• 28 september: St. Vincent (ALBUM TOP 1760 ARTIEST) (Swans)

The Ex – If Your Mirror Breaks (2025)

Voor het eerst eindelijk een CD van The Ex gekocht. En die bevalt meer dan uitstekend. Wat een muziek zeg. Met een eigen uniek geluid dat menigeen zal bewonderen. Je gaat je haast afvragen waarom dit album niet al eerder bestond. Zo indrukwekkend is die. Opgericht in 1979, geworteld in de kraakbeweging van hun oorspronkelijke geboortestad Wormer, en geinspireerd door bands als The Fall en Mekons, begon The Ex ooit als outfit op het hoogtepunt van de Nederlandse punkexplosie. Vanaf 2025 bracht de band sinds 1980 vijftien studioalbums uit. Met in de loop der jaren negentien verschillende bandleden, bestaat The Ex inmiddels al heel wat jaren uit Terrie Hessels (zeventig jaren jong). Arnold de Boer, Katherina Bornefeld en Andy Moor. De meest opmerkelijke bezettingswisseling kwam in 2009, toen de originele zanger, tekstschrijver en frontman G.W. Sok (echte naam: Jos Kleij) besloot er een punt achter te zetten. Het album is opgedragen aan Steve Albini. (overleden in 2024) met wie de band meerdere malen heeft samengewerkt. Uitgebracht op hun eigen label Ex Records.

SONGTITELS MET EEN THEMA

EMOTIES & GEVOELENS

• I Feel Pretty (Leonard Bernstein)
• Ben Jij Ook Z Bang (Toontje Lager)
• Tell Me Why (The Mavericks)
• I Should Know (The Mavericks)
• You Inspire Me (Los Straitjackets)

LICHAAMSDELEN

• One Hand, One Heart (Leonard Bernstein)
• Broken Heart (Spiritualized)
• Empty Faces (Solution)
• The Bones Of You (Elbow)

KUNST

• Women Like To Slow Dance (Steve Martin and the Steep Canyon Rangers)
• Another Song (The Carpenters)
• E. Music (Neu!)

Ariola

Ariola is een Duits label. Aan het einde van de jaren tachtig was het een dochteronderneming van de Bertelsmann Music Group, die op zijn beurt later weer onderdeel is geworden van het internationale mediaconglomeraat Sony Music Entertainment. Ariola Eurodisc GmbH werd in 1958 opgericht als een muziekoutlet van Bertelsmann, die verschillende buitenlandse dochterondernemingen op zou richten. Door gebruik te maken van overnames door het moederbedrijf, positioneerde Ariola zichzelf om een sterke mededinger te worden in de Duitse platenindustrie in het midden van de jaren zestig. Ariola America werd opgericht in 1975 in Los Angeles en had een paar nummer een singles in de Billboard hitparade met Mary MacGregor’s Torn Between Two Lovers (1976) en Amii Stewart’s coverversie van de Eddie Floyd hit Knock On Wood (1979) uit 1966. Andere artiesten op de Ariola America selectie in de late jaren zeventig waren onderandere Gene Cotton, The Three Degrees, Chanson en de Canadese band Prism. Nadat het popsucces was opgedroogd, vond Ariola America succes op de Spaanstalige markt, waaronder Jose Jose en Rocio Durcal vanaf het einde van de jaren zeventig en de Mexicaanse artieste Marisela vanaf de jaren negentig. Andere dochterondernemingen die werden opgericht waren onder meer Ariola Athena; Ariola Benelux, Ariola Eurodisc S.A., Ariola UK, Baccarola Turkuola, Eurodisc, Arabella en Jupiter Records. In 1979 nam Ariola zowel Arista Records als het Duitse rivaliserende label Hansa Records over. Het verkocht 50% van Arista aan RCA Records in 1983. Na een korte joint venture tussen RCA en Ariola werd RCA (inclusief de platendivisie) overgenomen door General Electric, die prompt het belang van RCA in de onderneming terug verkocht aan Ariola. Ariola America had ook een zusterlabel genaamd Ocean Records, dat actrice en entertainer Ann-Margret op de lijst had staan. Dat was actief van 1979 tot 1980. Ook in de jaren tachtig was er een divisie voor softwareontwikkeling genaamd Ariolasoft. Tegenwoordig is Ariola nog steeds een onderdeel van de Sony Music Group en is ze nog steeds actief in Duitsland onder de paraplu van de Sony Group Corporation.

Albums in mijn 1760 lijst die zijn uitgebracht doo Ariola:

• (725) Gruppo Sportivo – 10 Mistakes

BACK ON TOP

Hiromi – Out There (2025)

Hiromi Uehara is een Japanse componist en pianiste. Ze is al een tijdje een van de nieuwe sterren in de jazzwereld. Ze staat bekend om haar virtuoze techniek, energieke live optredens en het vermengen van muziekgenres als stride, post bop, progressieve rock, klassiek, nu jazz en fusion in haar composities. In 2021 trad ze bijvoorbeeld al op tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen van 2020 (de corona editie) in Tokio. Op zesjarige leeftijd begonnen met pianoles en op achtjarige leeftijd kennismakend met jazz door haar pianolerares, ontmoette ze toen ze zeventien jaar oud was in Tokyo bij toeval Chick Corea: een uitnodiging volgde om de volgende dag met hem samen te spelen tijdens zijn concert. Na een paar jaar jingleschrijver te zijn geweest voor Japanse bedrijven, schreef ze zich in om te studeren aan het Berklee College of Music in Boston. Daar werd ze begeleid door Ahmad Jamal en had ze al een contract op zak bij het jazzlabel Telarc voordat ze afstudeerde. In 2003 bracht ze toen het album Another Mind uit. Dat album, met een verkoop van meer dan honderdduizend exemplaren, werd door de Recording Industry Association of Japan uitgeroepen tot Jazz Album van het jaar. Op deze CD Out There, uitgebracht onder de titel Hiromi’s Sonicwonder, zijn naast Hiromi zelf Hadrien Feraud op bas, Gene Coye op drums en Adam O’Farrill op trompet te horen. Ze doen soms echt aan Weather Report denken. De acht composities op het album bestaan onderandere uit XYZ, dat in een andere versie ook op haar debuutalbum staat, en het vierdelige Out There. Het nummer Pendulum staat er twee keer op, een instrumentale en een vocale versie met Michelle Willis, vooral bekend van haar samenwerkingen met Laura Mvula, David Crosby en Iggy & The Stooges. Uitgebracht door Concord.

Floodlights – Underneath (2025)

Floodlights is een Australische band uit Melbourne, opgericht in 2018, bestaande uit Louis Parsons, Ashlee Kehoe, Joe Draffen, Archie Shannon en Sarah Hellyer. Met nog best een korte ontstaansgeschiedenis. De debuut EP van de band, Backyard, werd in 2019 in eigen beheer uitgebracht dat later werd opgepikt door Spunk Records, die de EP dat jaar opnieuw uitbracht en de band liet tekenen voor hun eerste volledige debuut From A View. Dat was in 2020. In 2021 brachten ze een 7″ met twee nummers uit op het lokale label Tiny Town. Een tweede album verscheen in 2023: Painting Of My Time. Het derde album van de band, Underneath, werd in maart 2025 uitgebracht. Het is de eerste met trompettiste Sarah Hellyer als vast lid. Dit album blijkt geschreven te zijn tijdens een periode van uitgebreide tournees over meerdere continenten. Emotioneel is dit album nogal somber, maar vol met genoeg kleine details en plakkerige melodieen om de stemming erin te houden. Soms is het wat duister, maar ook weer heel lichtvoetig vol met hoop. Perfect in balans en veelzijdig. Het roept allerlei emoties op die heen en weer slingeren. Met stuwende gitaren en diepzinnigheid in de teksten geeft het een enorme troost, Echt heel mooi is het gebruik van de trompet (alsof The Last Post af en toe geblazen wordt). En ook de zanger is er een met dezelfde noodzaak en overtuiging als landgenoot Nick Cave. Alles bij elkaar is dit een album waavan ik echt onder de indruk ben. Met zondermeer een extatische luisterervaring. De schoonheid ervan is onmiskenbaar. Uitgebracht door PIAS.

1760 Hoezen met een Thema

LANDSCHAPPEN & STADSGEZICHTEN

• (1387) No Doubt – Tragic Kingdom
• (1397) The Killers – Day & Age
• (1398) Shearwater – Rook
• (1403) Tomatito – Aguadulce
• (1407) Rosanne Cash – The River & The Thread

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1230) Ultravox – Vienna (Sleepwalk, Passing Strangers, Vienna, All Stood Still, New Europeans)
• (1231) Godley & Creme – Freeze Frame (An Englishman In New York)
• (1232) Jess Williamson – Cosmic Wink (I See The White, White Bird, Thunder Song)
• (1233) The Kentucky Colonels – 1966 (Geen Singles)
• (1234) Moses Wiggins – Troubadour (Geen Singles)

BACK ON TOP

De uitklaphoes van de LP #111

Queen van Queen

Ergens vorig jaar is deze LP met een nieuwe mastering en een nieuwe mix (en met op de binnenhoes de lyrics nu afgedrukt) weer opnieuw uitgebracht, met op de albumhoes in gouden opdruk inplaats van Queen Queen I. Op You Tube is een filmpje te zien hoe Brain May uitlegd hoe ze al die fototjes op de achterkant ooit hebben samengesteld. Als jochie in de jaren zeventig heb ik altijd gebiologeerd naar al die foto’s van deze vier rockgoden gekeken. Luchtgitaar spelend voor de spiegel en meezingend natuurlijk, heb ik deze LP gekocht nadat A Night At The Opera uitkwam. Vanaf deze periode in mijn jeugd ben ik een groot fan van Queen geworden en ben ik dat nog steeds. Keep Yourself Alive, de openingstrack, heb ik toen misschien wel duizenden keren afgespeeld denk ik op mijn goedkope stereo-installatie (“Do you think you’re better every day? No, I just think I’m two steps nearer to my grave”). En deze LP heb ik dus nog steeds. Dit debuutalbum is altijd mijn tweede favoriete album van Queen geweest, na ANOTO maar voor Sheer Heart Attack en Queen II. Maar alle vier de albums zijn natuurlijk geweldig. The Night Comes Down.(“Lucy was high and so was i”), Great King Rat, Doing All Right, My Fairy King, Liar en Jezus, horen wat mij betreft allemaal tot de beste nummers van Queen. En hoewel er misschien veel op het geluid van de opnames valt aan te merken, is deze voor mij een van de albums waarom Queen in de jaren zeventig zo uniek was. Nee, het was dan wel geen Led Zeppelin. Het was de geboorte van een nieuw kind. Mother Mercury en co. Uitgebracht door EMI.

SONGTITELS MET EEN THEMA

LEVEN & DOOD

• Back To The Grave (Howler)
• Born, Never Asked (Laurie Anderson)
• Niks Na De Dood (Toontje Lager)
• But I Might Die Tonight (Cat Stevens)

TOPOGRAFIE

• America (Leonard Bernstein)
• French Melodie (Solution)
• This World (Selah Sue)

DATUM EN TIJD

• Tonight (Leonard Bernstein)
• Jubilation Day (Steve Martin and the Steep Canyon Rangers)
• It’s Saturday Night (The Proclaimers)
• Crescent Noon (The Carpenters)

Muziekfilms & Documentaires

Jersey Boys

Jersey Boys is een Amerikaanse muzikale dramafilm uit 2014, geregisseerd en geproduceerd door Clint Eastwood (Unforgiven, Bird, American Sniper) gebaseerd op de gelijknamige TonyAward-winnende musical uit 2004. De film vertelt het verhaal van de The Four Seasons. Over Tommy DeVito die in 1951 samen met zijn broer Nicky en hun vriend Nick Massi optreden als The Variety Trio. Waar hij de zestienjarige kapperszoon Frankie Castelluccio ontmoet die in de buurt al bekend stond om zijn fraaie zangstem. Nadat hij zijn professionele naam in Frankie Valli veranderd en een vriend van DeVito, Joe Pesci (die later een beroemd acteur zou worden) hen in contact brengt met songschrijver Bob Gaudio, begint het seccesverhaal van The Four Seasons pas echt, en zingen ze een nieuw nummer dat Gaudio heeft geschreven genaamd Sherry. Sherry wordt al snel een commercieel succes, gevolgd door nog twee grote hits: Big Girls Don’t Cry en Walk Like A Man. Ondanks de kritieken over het script, de lengte van de film en de rolbezetting, geeft de film toch een mooi beeld van de Italiaanse gemeenschap in Jersey en laat zien dat succes vaak ook samengaat met doorzettingsvermogen. Een mooie rol is verder ook weggelegd voor Christopher Walken (The Deer Hunter, Dune: Part Two, Severance) als een maffia baas. De soundtrackalbum Jersey Boys werd uitgebracht op 24 juni 2014. Originele bandleden Frankie Valli en Bob Gaudio (die ook de muziek van de film componeerde) waren de uitvoerende producenten.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Joe Ely

• The Indian Cowboy – Guy Clark

BACK ON TOP

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1981

• 21 januari: Floor Jansen (Zangeres)
• 18 februari: Kamasi Washington (ALBUM TOP 1760 ARTIEST) (Kendrick Lamar)
• 26 februari: Sharon Van Etten (ALBUM TOP 1760 ARTIEST) (The Antlers)
• 29 april: Tom Smith (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Editors)
• 30 april: Justin Vernon (MUZIKANT OP ALBUMS) TOP 1760) (Bon Iver, The National)
• 3 mei: Father John Misty (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 30 mei: Devendra Banhart (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 21 juni: Brandon Flowers (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Killers)
• 13 december: Amy Lee (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Evanescence)

Hiroshi Yoshimura – Flora (2025)

Flora is een album van Hiroshi Yoshimura, een pionier in het ambient muziekgenre. oorspronkelijk opgenomen in 1987 en opnieuw uitgebracht in 2025, Het werd voor het eerst uitgebracht op CD in 2006, drie jaar na het overlijden van Yoshimura in 2003. Het album wordt beschouwd als een vervolg op zijn veelgeprezen albums Green en Surround, waarin hij zijn meesterschap laat horen in het creeren van soundscapes met zachte elektronische melodieen. Het is een minimalistische genre in de ambient dat in Japan ook wel kankyo ongaku wordt genoemd, waarin hij omgevingsgeluiden van natuur zoals kabbelende beekjes, regen en vogels laat samen gaan met muziek. Deze heruitgave bevat geremasterde audio- en liner notes van muziekwetenschapper Junichi Konuma, waardoor de toegankelijkheid en de waardering voor het album misschien weer wat meer in de aandacht komt. Zijn muziek wordt gekenmerkt door zijn introspectieve kwaliteit, waarbij eenvoud wordt gecombineerd met fantasierijke complexiteit, Enigszins te vergelijken met zijn landgenoten Kitaro, Ryuichi Sakamoto en Isao Tomita maar ook met Brian Eno in mijn 1760 lijst. Het is muziek met veel verbeeldingskracht waarin je tijd moet besteden om te ontdekken hoe mooi dit alles is. Uitgebracht door Temporal Drift.

SONGTITELS MET EEN THEMA

LICHAAMSDELEN

• Back On Your Neck (Howler)
• Kopf Aus Dem Fenster (Element of Crime)
• Cap In Hand (The Proclaimers)

LIEFDE & HAAT

• When Our Love Passed Out On The Couch (X)
• I Have A Love (Leonard Bernstein)
• Best Love (Steve Martin and the Steep Canyon Rangers)
• Love is Surrender (The Carpenters)

NATUUR & LANDSCHAPPEN

• Storms Are On The Ocean (Element of Crime)
• Golgotha (Ladysmith Black Mambazo)

KUNST

• Dance On The Gym (Leonard Bernstein)
• Let X=Y/It Tango (Laurie Anderson)
• Dance The Night Away (The Maverics)

Live Aid (1985)

Live Aid was een benefietconcert op meerdere locaties dat werd gehouden op zaterdag 13 juli 1985. Het evenement werd georganiseerd door Bob Geldof en Midge Ure om geld in te zamelen voor de hongersnood in Ethiopie Een innitiatief dat begon met de release van de succesvolle single Do They Know It’s Christmas? in december 1984 van Band Aid, dat ook een idee van Geldof en Ure was. Live Aid, aangekondigd als de “wereldwijde jukebox”, werd tegelijkertijd gehouden in het Wembley Stadion in Londen en het John F. Kennedy Stadion in Philadelphia, maar ook op locaties in andere landen, zoals in de Sovjet-Unie, Canada, Japan, Joegoslavië, Nederland, Oostenrijk, Australië en West-Duitsland. Het zorgde ervoor dat het een van de grootste satellietverbindingen en televisie-uitzendingen aller tijden is geworden. Een geschat publiek van 1,9 miljard mensen in honderdvijftig landen keek naar de live-uitzending, bijna veertig procent van de wereldbevolking. Het evenement duurde iets meer dan zestien uur, maar omdat de optredens van veel artiesten tegelijkertijd werden uitgevoerd in Wembley en JFK, was de totale concertduur op TV iets meer dan vierentwintig uur. Elk van de twee hoofddelen van het concert werd beeindigd met all-star optredens van Band Aid en USA For Africa (We Are the World). In Wembley was Status Quo de eerste band die verscheen. Ze opende het concert met Rockin’ All Over The World, Het eenentwintig minuten durende optreden van Queen, werd in 2005 uitgeroepen tot het beste live-optreden in de geschiedenis van de rock. Andere goed ontvangen optredens op de dag waren die van U2 en David Bowie. Het optreden van The Who was hun eerste verschijning sinds ze uit elkaar waren gegaan na een afscheidstournee in 1982. Acteur Jack Nicholson presenteerde het televisiegedeelte van het concert in Philadelphia, waar Bob Dylan een gitaarsnaar brak tijdens het spelen met de Rolling Stones-leden Keith Richards en Ronnie Wood. Wood deed zijn gitaar af en gaf hem aan Dylan en bleef gitaarloos op het podium staan. Nadat hij zijn schouders had opgehaald bij het publiek, speelde hij luchtgitaar en bootste hij zelfs Pete Townshend van The Who na door zijn arm in brede cirkels te zwaaien totdat iemand hem een vervanger bracht die niet was gestemd. Het JFK-gedeelte omvatte reunies van Crosby, Stills, Nash & Young, Black Sabbath met Ozzy Osbourne (overleden op de dag dat ik dit schreef), de Beach Boys met Brian Wilson en  Led Zeppelin, met Phil Collins en Power Station drummer Tony Thompson. Led Zeppelin trad voor het eerst op sinds de dood van John Bonham in 1980. Het bleek een van de slechtste optredens van Zeppelin te zijn, waar Collins de schuld van kreeg. Teddy Pendergrass deed zijn eerste publieke optreden sinds zijn bijna fatale auto-ongeluk in 1982, waardoor hij verlamd raakte. In een rolstoel voerde Pendergrass samen met Ashford & Simpson Reach Out And Touch uit. Over de impact van Live Aid wordt al jaren gedebatteerd. Er wordt geschat dat er in totaal ongeveer 150 miljoen pond ingezameld is maar dat er maar heel weinig van dat geld aan de feitelijke hongersnood is besteed. Maar buiten kijf staat dat Live Aid, net als Woodstock, een evenement was van een generatie.

Een Top 10 van bands en artiesten op Live Aid die in mijn Album Top 1760 staan:

1. (2)The Beach Boys
2. (3) Bob Dylan
3. (33) Led Zeppelin
4. (38) The Who
5. (44) David Bowie
6. (54) Joan Baez
7. (65) Neil Young
8. (114( Crosby, Stills, Nash & Young
9. (132) Queen
10. (167) U2

BACK ON TOP

SONGTITELS MET EEN THEMA

DATUM EN TIJD

• The Beginning And The End (OMD)
• Some Other Time (X)
• Year 1 (X)

KUNST

• Mandolin (Spandau Ballet)
• Jet Song (Leonard Bernstein)
• Atheists Don’t Have No Songs (Steve Martin and the Steep Canyon Rangers)
• My Old Friend The Blues (The Proclaimers)

TOPOGRAFIE

• Georgia (OMD)
• Texas, Texas (Eric Taylor)
• America (Howler)
• Electricity (Spiritualized)
• Chicago, Now (The Fall)

The Slow Readers Club – Out Of A Dream (2025)

Alweer zo’n band waar ik nog nooit van had gehoord. Inmiddels nu dus wel. The Slow Readers Club, voortgekomen uit de eerdere formatie Omerta die in 2007 uit elkaar ging zonder vooruitzicht op een verdere samenwerking, bracht in 2011 het titelloze debuutalbum uit. Out Of A Dream verscheen dit jaar in 2025. Dit zevende album van Aaron Starkie, Kurtis Starkie, James Ryan en David Whitworth uit Manchester, is er een met dansbare introspectieve ballads, dat misschien wel qua productie goed klinkt maar helaas niet doet beklijven. Emotieloze indie-synth rock en power pop met monotone melodieen, perfect gemaakt voor het moderne festival publiek blijkbaar. Met veel drama, bombast, galm, synthesizer geweld, maar zonder veel echte diepgang, vlak en eentonig. Waar dat aan ligt? Knap gemaakt allemaal dat wel maar helaas wellicht te krampachtig naar hun eigen voorbeelden gekeken. Want de muziek doet me nog het meest aan The Killers, Interpol, Editors en The National denken. Een eigen geluid ontbreekt helaas. Ik ga maar weer eens een boek lezen. Of anders een goed stripverhaal.

1760 Hoezen met een Thema

GELE HOEZEN

• (1264) Kevin Ayers – Joy Of A Toy
• (1266) Syd Barrett – The Madcap Laughs
• (1322) Django Django – Django Django
• (1323) The Decemberists – The King Is Dead
• (1336) Ty Segall – Twins

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1235) George Michael – Faith (I Want Your Sex, Faith, Hard Day, Father Figure, One More Try, Monkey, Kissing A Fool)
• (1236) Terence Trent D’Arby – Introducing The Hardline According To Terence Trent D’Arby (If You Let Me Stay, Wishing Well, Dance Little Sister, Sign Your Name, Rain)
• (1237) Eddie Vedder – Into The Wild (Hard Sun, Guaranteed)
• (1238) Sagittarius – Present Tense (My World Fell Down, Hotel Indiscreet, You Know I’ve Found A Way, I’m Not Living Here)
• (1239) The Millenium – Begin (It’s You)

BACK ON TOP

De uitklaphoes van de LP #110

Relics van Pink Floyd

Relics is een verzamel LP oorspronkelijk uitgebracht in 1971. Het was de allereerste LP die ik van Pink Floyd kocht. De compilatie bevat materiaal van de eerste drie albums: The Piper At The Gates Of Dawn, A Saucerful Of Secrets en More. Dus ook met nummers die van Syd Barrett zijn: Arnold Lane, See Emily Play en Bike. Oorspronkelijk uitgebracht door Starline, werd de compilatie opnieuw uitgebracht door Music For Pleasure in het Verenigd Koninkrijk, terwijl Harvest en Capitol het album in de VS distribueerden. Music For Pleasure was eigendom van EMI. De release van Relics vond plaats omdat de platenmaatschappij van de band, EMI, bang was dat ze de studio in waren gegaan zonder nieuwe nummers of ideeen. Dit, in combinatie met hun steeds groter wordende tourschema, deed EMI beseffen dat er enige tijd geen nieuw product zou worden uitgebracht. Om wat meer “product” voor fans uit te geven, besloten ze een goedkope LP uit te brengen op hun Starline label, een combinatie van vroege singles, B-kantjes, albumtracks en een onuitgebracht nummer, Biding My Time. De tekening op de hoes is gemaakt door Nick Mason. Toen het album op CD werd uitgebracht, liet voormalig Hipgnosis-partner Storm Thorgerson een real-life versie van het apparaat op de hoes maken. Op de achterkant van het album word reclame gemaakt voor LP’s van BZN, Tante Leen, Gerard de Vries, Louis Davids, Mieke Telkamp en Patricia Paay. Waaruit blijkt dat het label dus ook met Nederlandse artiesten op markt actief was.

SONGTITELS MET EEN THEMA

SEKS

• Sexy (MFSB)
• Mr. Sexpistols (Die Arzte)

GEBOUWEN

• Penthouse And Pavement (Heaven 17)
• In This House That I Call Home (X)
• The Room Above (Kim Taylor)

WAPENS & MILITARISME

• Let’s All Make A Bomb (Heaven 17)
• Viel Die Maar (Toontje Lager)

NAMEN VAN PERSONEN

• Get Carter (The Human League)
• Deborah Muller (Element of Crime)
• Maria (Leonard Bernstein)

EMOTIES & GEVOELENS

• Confused (Spandau Ballet)
• We’re Desperate (X)

Muziekfilms & Documentaires

20,000 Days On Earth

20,000 Days On Earth is een Britse documentaire uit 2014, mede geschreven en geregisseerd door Iain Forsyth en Jane Pollard.^]De film toont een fictieve periode van 24 uur in het leven van de Australische muzikant, songschrijver, auteur, scenarioschrijver, componist, acteur en model Nick Cave, voorafgaand aan en tijdens de opname van zijn album Push The Sky Away uit 2013. “Ik sta op, ik schrijf, ik eet, ik schrijf, ik kijk Tv. Dit is mijn 20,000ste dag op aarde”, zo begint het gebodene van een wakker wordende Cave: een film over een scheppende wereld vol met monsters en helden in het universum van deze topartiest. Met unieke beelden van hem in een studio dat laat zien hoe zijn muziek ontstaat, zijn bezoek aan zijn therapeut, met wie hij praat over zijn transformatie op het podium, met concertbeelden van vertolkingen van Higgs Boson Blues, Jubilee Street en Stagger Lee, en met zijdelings in een hoofdrol zijn muzikale partner Warren Ellis. De film geeft een mooi inkijkje in het leven van deze zanger en pianist, en is een aanrader voor in ieder geval al zijn liefhebbers. De film ging in premiere op het Sundance Film Festival in 2014. Het won op dat festival twee prijzen.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Carl Perkins

• Blue Suede Shoes – Elvis Presley, Brian Setzer, Cliff Richard
• Her Love Rubbed Off – Wild Wax Combo
• I’m Sorry, I’m Not Sorry – Wild Wax Combo
• Honey Don’t – Ronnie Hawkins and the Hawks
• Matchbox – Jerry Lee Lewis
• Pointed Toe Shoes – Cliff Richard
• Put Your Cat Clothes On – Brian Setzer
• Your True Love – The Brian Setzer Orchestra

BACK ON TOP

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1980

• 28 januari: Brian Fallon (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Gaslight Anthem)
• 15 februari: Conor Oberst (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Bright Eyes, First Aid Kit)
• 9 april: Albert Hammond Jr. (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Strokes)
• 14 april: Win Butler (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Arcade Fire)
• 15 april: Patrick Carney (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Strokes)
• 21 mei: Gotye (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 7 juni: Henkka Seppala (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Children of Bodom)
• 16 augustus: Bob Hardy (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Franz Ferdinand)

Jason Isbell – Foxes In The Snow (2025)

Jason Isbell is een Amerikaanse muzikant en acteur (Killers Of The Flower Moon, Deadwood: The Movie) die zes jaar lang, van 2001 tot 2007, lid was van Drive-By Truckers. Zijn eerste album met zijn eigen begeleidingsband, The 400 Unit, bestaande uit muzikanten uit de omgeving van Muscle Shoals, Alabama, werd uitgebracht in 2009. Zijn laatste album met deze band, Weathervanes, verscheen in 2023. Zijn meest recente soloalbum, Foxes In The Snow, verscheen in maart 2025. en is inmiddels zijn tiende studioalbum geworden. Tevens is het zijn eerste akoestische soloalbum waarop geen leden van zijn begeleidingsband te horen zijn. Het is een zeer persoonlijk en intiem album geworden. De teksten van de singles Bury Me en Foxes In The Snow, zijn deels beinvloed door zijn scheiding van zijn vrouw en deels door zijn nieuwe relatie met kunstenaar Anna Weyant, die het artwork van het album heeft gemaakt. Eileen, Gravelweed en True Believer, ook nummers over zijn relatieproblemen, geven een mooi beeld van het creatieve proces over verlating, vergeving, spijt en inkeer van deze goede gitarist. Het album werd in vijf dagen opgenomen in de Electric Lady Studios in New York. Uitgebracht door Southeastern Records.

SONGTITELS MET EEN THEMA

LIEFDE & HAAT

• Love Has No Time Or Place (MFSB)
• T.L.C. (Tender Lovin’s Care (MFSB)
• Love Action (I Believe In Love) (The Human League)

KLEUREN

• De Zwarte Plak (Rowwen Heze)
• White Girl (X)
• Black Lagoon (Howler)
• Der Weisse Hai (Element of Crime)

KUNST

• The Mummers Dance (Loreena McKennitt)
• Ballet Sequence (Leonard Bernstein)

NAMEN VAN PERSONEN

• Joan Of Arc (OMD)
• Sean (The Proclaimers)

Jim Hall

James Stanley Hall was een Amerikaans jazzgitarist, componist en arrangeur. Hij werd geboren in Buffalo, New York, en verhuisde tijdens zijn jeugd met zijn familie naar Cleveland, Ohio. Hij begon gitaar te spelen op tienjarige leeftijd, toen zijn moeder hem een instrument als kerstcadeau gaf. Als tiener in Cleveland trad hij professioneel op en nam hij ook de contrabas ter hand. In 1955 ging hij naar het Cleveland Institute of Music, waar hij compositie, theorie, piano en bas studeerde. En in 1956 verhuisde hij naar Los Angeles, waar hij klassieke gitaar ging studeren. In 1955 en 1956 speelde Hall in het kwintet van Chico Hamilton, een groep die geassocieerd werd met de cool jazz beweging, waar zijn spel de aandacht begon te trekken van critici en collega muzikanten. Hall verliet de groep van Hamilton om zich aan te sluiten bij een ander cool jazz ensemble: de Jimmy Giuffre Three. Hij nam zijn eerste soloalbum op voor Pacific Jazz in 1957, hoewel het album slechts een bescheiden impact had. In de zomer van 1959 gaf hij les aan de Lenox School of Jazz in Massachusetts. Hall toerde in de late jaren vijftig met Jazz at the Philharmonic en werkte rond deze tijd in Los Angeles met Ben Webster. In 1959 nam hij de eerste van zes albums op als solist samen met Paul Desmond. Rond 1960 verhuisde hij naar New York City en begon daar op te treden met onderandere Lee Konitz, Sonny Rollins en Art Farmer. Hij vormde in deze tijd ook een studiopartnerschap met Bill Evans. Als freelance studiomuzikant verscheen hij op albums van Big Joe Turner, Johnny Hartman, June Christy, Big Miller, Freda Payne, Quincy Jones, Lalo Schifrin, Oliver Nelson en Gary McFarland. Zijn freelance jazzwerk in de jaren zestig omvatte een scala aan stijlen. Hall nam bebop- en hardbopsessies op met Sonny Stitt, Nat Adderley en Sonny Rollins. Vanaf 1963 speelde hij in het studio orkest voor The Merv Griffin Show. Maar besloot aan het einde van de jaren zestig zijn tv-baan op te zeggen en actiever een solocarriere na te streven. Het Duitse MPS label bracht in 1969 Hall’s tweede soloalbum uit, It’s Nice To Be With You. In 1971 begon hij op te nemen voor Milestone Records waarbij hij drie duetalbums uitbracht met Ron Carter. Hall verhuisde naar CTI Records en maakte in 1975 het belangrijke Concierto album, samen met Paul Desmond, Roland Hanna, Ron Carter, Steve Gadd en Chet Baker, dat een financieel succes werd. Hij bleef in deze jaren over de hele wereld toeren. In 1986 was hij gastsolist in het trio van Michel Petrucciani en Wayne Shorter en trad op in de Village Vanguard met Bill Frisell. In 1990 was hij gastheer van het JVC Jazz Festival in New York. Hierna speelde hij een aantal duo concerten met Pat Metheny. In 1994 nam hij een nieuw solo gitaaralbum op. Bovendien keerde hij in 1996 terug naar Europa om een kwartet te leiden met saxofonist Joe Lovano. Hall kreeg verschillende prijzen voor zijn werk. In 1995 ontving hij een eredoctoraat in de muziek van het Berklee College of Music; in 1997 ontving hij de New York Jazz Critics Award voor Best Jazz Composer and Arranger; in januari 2004 ontving hij een NEA Jazz Masters Fellowship-prijs; en in 2006 schonk een cultureel adviseur van de Franse ambassade namens de Franse minister van Cultuur Hall de eer van Chevalier dans l’ordre des Arts et des Lettres. Zijn laatste orkestrale compositie was een concerto voor gitaar en orkest, in opdracht van de Towson University in Maryland voor The First World Guitar Congress. Hall stierf op 10 december 2013 in zijn slaap aan hartfalen in zijn appartement in Manhattan, New York.

Albums in mijn Album Top 1760 waarop Him Hall is te horen:

• (179) Quincy Jones – Big Band Bossa Nova
• (256) The Art Farmer Quartet – To Sweden With Love
• (269) Paul Desmond – Take Ten
• (283) Gerry Mulligan – Night Lights

BACK ON TOP

SONGTITELS MET EEN THEMA

ROYALTY

• I Might Have Been Queen (Tina Turner)
• King Of Kings (Ladysmith Black Mambazo)
• King Tut (Steve Martin and the Steep Canyon Rangers)

KUNST

• Don’t Rock The Jukebox (Alan Jackson)
• Fanfaar (Rowwen Heze)
• Let’s Go Disco (MFSB)
• Song With No Name (Heaven 17)

NUMMERS

• 86 TV’s (I Am Kloot)
• Back 2 The Base (X)
• Example #22 (Laurie Anderson)

Muireann Bradley – I Kept These Old Blues (2025)

Deze CD van deze achttienjarige Ierse zangeres/gitarist uit Ballybofey is een bijzondere. In meerdere opzichten. Alsof de nieuwe vrouwelijke nieuwe Bob Dylan geboren is. (was Jake Bugg niet de vorige?). Deze CD, I Kept These Olkd Blues, klinkt behoorlijk oorspronkelijk. Als we het over haar stem hebben dan doet ze onmiddelijk aan Joni Mitchell denken, een van mijn favoriete zangeressen. Want ook Muireann Bradley kan met haar vocale bereik moeiteloos in luttele seconden van hoog naar laag springen, waardroor er een emotionele diepgang ontstaat. Een andere reden waarom deze CD zo speciaal is zijn de gekozen nummers die ze op de CD speelt: afkomstig van oude delta bluesmannen zoals Rev. Gary Davis, Blind Blake, Robert Wilkins, Mississippi John Hurt, Elizabeth Cotton en Joe McCoy. Wie dit tegenwoordig nog doet (of durft) heeft alleen daarom al mijn waardering. Ze zijn allemaal in een take (soms de tweede) integraal in de studio opgenomen. En nog een reden wat deze CD zo bijzonder maakt is het fingerpicking gitaarspel van deze dame. Ronduit uitmuntend. Het luisteren naar Candyman, Richland Woman Blues, Shake Sugaree, Stagolee, Delia, Frankie, Freight Train en When The Levee Breaks is een puur genot. In 2024 oorspronkelijk al uitgebracht, maar in 2025 als een remaster met een paar extra nummers opnieuw door Decca.

1760 Hoezen met een Thema

AFBEELDINGEN VAN ARTIESTEN

• (1249) The Four Seasons – Big Girls Don’t Cry And Twelve Others
• (1265) The Residents – Meet The Residents
• (1268) The Shadows – The Shadows
• (1306) Wir Sind Helden – Die Reklamation
• (1518) The Smithereens – Christmas With The Smithereens

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1240) Eddy Arnold – Wandrin’ With Eddy Arnold (Geen Singles)
• (1241) Billy Joe Shaver – Salt Of The Earth (Geen Singles)
• (1242) Simphiwe Dana – The One Love Movement On Bantu Biko Street (Geen Singles)
• (1243) Real Estate – Atlas (Talking Backwards, Crime, Had To Hear)
• (1244) Local Natives – Hummingbird (Breakers, Heavy Feet)

BACK ON TOP

De uitklaphoes van de LP #109

Deutsches Album van Peter Gabriel

Hoe cool zou het geweest zijn als Peter Gabriel een Nederlandstalig album had uitgebracht? Met nummers als Het Ritme Van De Hitte, De Familie En Het Visnet, Con-tact! en Schrik De Aap. Wensdenken natuurlijk. Is nooit gebeurt zoals we weten. Maar deze in het Duits was al heel bijzonder. Gabriel bracht zowel zijn derde (Melt) en vierde album (Security) uit in de Duitse taal, genaamd Ein Deutsches Album (1980) (heb ik alleen op CD) en Deutsches Album (1982) (heb ik alleen op LP). Met het verschijnen van die eerste, met vertalingen van Eindringling, Keine Selbstkontrolle, Und Durch Den Dra en Spiel Ohne Grenzen, vond hij vooral dat ook mensen in andere landen de inhoud van zijn muziek dan zouden begrijpen, ook in Japan en Zuid-Amerika in die talen. Uiteindelijk was echter alleen de Duitse platenmaatschappij geinteresseerd in het niet-Engelstalige platenproject. Deutsches Album werd gelijktijdig met de Engelstalige editie in Duitsland uitgebracht. Het verschilt op een aantal punten van de Engelstalige release. Het album heeft een andere speelvolgorde. Sommige nummers zijn geremixt. En met de Duitse teksten is Gabriel geholpen door Horst Konigstein, een Duitse scenarioschrijver, televisie- en theaterregisseur, die Gabriel ook bij zijn andere Duitse album hielp en ook met de single Here Comes The Flood van zijn eerste album onder de naam Jetzt Kommt Die Flut. Het album is mede geproduceerd door David Lord. Uitgebracht door Charisma.

SONGTITELS MET EEN THEMA

KLIMAAT

• Storm Warning (I Am Kloot)
• Werme Regen (Rowwen Heze)
• Rain, Rain Beautiful Rain (Ladysmith Black Mambazo)
• More Bad Weather On The Way (Steve Martin and the Steep Canyon Rangers)

DATUM EN TIJD

• Lente In Twente (Toontje Lager)
• Someday (Alan Jackson)
• 1984 (Tina Turner)
• Night Ride Across The Caucasus (Loreena McKennitt)
• Seconds (The Human League)
• Age Of Blows (Spandau Ballet)

Muziekfilms & Documentaires

School Of Rock

School of Rock is een Amerikaanse film uit 2003 onder regie van Richard Linklater (Slacker, The Newton Boys, Tape). Het concept van scenarioschrijver Mike White (The Stepford Wives, Zombieland, Nacho Libre) voor de film is geinspireerd op The Langley Schools Music Project, een waargebeurt verhaal van een leraar in de jaren zeventig die basisscholieren liet zien hoe ze rocknummers moesten spelen. Tot 2015 was de film tot de release van Pitch Perfect 2 met muziek als thema de meest winstgevende komedie aller tijden. Met in de hoofdrollen Jack Black (Enemy Of The State, High Fidelity, Tenacious D In The Pick Of Destiny) Joan Cusack (Arlington Road) , Mike White en Sarah Silverman (Maestro), speelt Black de worstelende rockgitarist Dewey Finn, die uit zijn band wordt ontslagen en zich vervolgens voordoet als vervangende leraar op een prestigieuze school. Nadat hij getuige is geweest van het muzikale talent van de studenten, vormt Dewey een groep vijfdeklassers om te proberen de komende Battle of the Bands te winnen en zijn winst te gebruiken om zijn huur te betalen. Wie van muziek houd (For Those About To Rock (We salute You)) bied de film leuke en grappige momenten die het rockende hart sneller laat kloppen. School of Rock werd op 3 oktober 2003 uitgebracht door Paramount Pictures en bracht wereldwijd $131 miljoen op met een budget van $35 miljoen. Een musicalbewerking ging op Broadway in december 2015 in premiere, en een televisiebewerking werd drie seizoenen lang uitgezonden op Nickelodeon, van maart 2016 tot april 2018.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Bert Jansch

• Deed I Do – Elyse

BACK ON TOP

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1979

• 5 januari: Kathleen Edwards (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 20 januari: Rob Bourbon (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Linkin Park)
• 1 februari: Jason Isbell (Zanger, Gitarist, Pianist)
• 15 februari: Adam Granduciel (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The War on Drugs, Sharon van Etten, Kurt Vile)
• 30 maart: Norah Jones (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 8 april: Alexi Laihgo (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Chtldren of Bodom)
• 11 april: Sebastien Grainger (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Death From Above 1979)
• 14 mei: Dan Auerbach (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Black Keys)
• 19 mei: Shooter Jennings (Zanger, Gitarist, Pianist)
• 8 juni: Derek Trucks (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Rosanne Cash)
• 20 augustus: Jamie Cullum (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 3 oktober: Josh Klinghoffer (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (John Frusciante)

The Murder Capital – Blindness (2025)

The Murder Capital is een Ierse postpunk band die in 2018 werd opgericht in Dublin. De muziek kan worden omschreven als donker, intens en introspectief, met een focus op thema’s als kwetsbaarheid, zelfreflectie en emotionele onrust. In 2019 bracht de band hun debuutalbum uit, When I Have Fears, geproduceerd door Flood. Het album kreeg veel lovende kritieken. De band, bestaande uit James McGovern (zang), Damien Tuit (gitaar), Cathal Roper (gitaar), Gabriel Paschal Blake (bas) en Diarmuid Brennan (drums), begon samen op te treden in 2017 en richtte in 2018 hun eigen label op, Human Season Records, voordat ze het jaar daarop hun debuutsingle uitbrachten. Voortgekomen uit diverse maatschappelijke inzichten die de vijf leden in het creatieve proces naar voren haalden, klinkt dit album Blindness urgent, energiek en fris, met een rauw meedogenloos en afwisselend rock geluid. De nummers worden smakelijk opgediend. Death Of A Giant is opgedragen aan Shane MacGowan, het schetst een suggestief beeld van de begrafenisstoet van de Ierse held van The Pogues. Het kale Love Of Country is een uitgestrekte meditatie over patriottisme, nationalisme en xenofobie. Het doet muzikaal denken aan Cortez The Killer van Neil Young & Crazy Horse. En het langzame Words Lost Meaning, waarin de band zich onderdompelt in somberheid, en het snellere Can’t Pretend To Know, met vlijmscherpe gitaren, zijn twee andere mooie voorbeelden van deze uitstekende CD.

SONGTITELS MET EEN THEMA

UNIVERSUM

• Cosmos Rockin’ (Queen + Paul Rogers)
• Dark Star (I Am Kloot)
• Sunlight Hits The Snow (I Am Kloot)
• In Mondlosen Nachten (Element of Crime)
• Sunshine On Leith (The Proclamers)

SPORT

• Rodeo (Garth Brooks)
• Kamelralley (Die Arzte)

FAMILIE

• Papa Loved Mama (Garth Brooks)
• Papa, No Peha La Mama (Gypsy Kings)
• MFSB (MFSB)
• A Boy Like That (Leonard Bernstein)
• Hello My Baby (Ladysmith Black Mambazo)

Criteria Studios, Miami

Criteria Studios is een opnamestudio in North Miami, Florida, opgericht in 1958 door muzikant Mack Emerman, een voormalig trompettist, die in het huis van zijn ouders begon op te nemen voor releases van zijn eigen kortstondige Criteria Gold Coast jazzlabel. Emerman verwierf uiteindelijk onroerend goed op de hoek van 149th Street en West Dixie Highway in North Miami om het oorspronkelijke gebouw om te toveren tot een studio. Ontworpen door architect Charles C. Reed Jr., zou deze in 1958 worden geopend als de Criteria Recording Studio. Honderden gouden, platina en diamanten albums en singles zouden er vervolgens worden opgenomen. De vroege sessies van Criteria omvatten jazzbands, los commercieel werk en klein filmwerk. Toen de productie voor CBS voor de Jackie Gleason Show in de vroege jaren zestig naar Miami Beach verhuisde, werd Criteria Studios ingehuurd om de muziek van de show te produceren. Criteria breidde zich in 1965 uit en bouwde Studio A met een live-kamer die groot genoeg was om een tweenzeventig koppig orkest op te nemen. In hetzelfde jaar bezocht King Records eigenaar Syd Nathan de studio’s met James Brown en was zo onder de indruk van het geluid van de 8-kanaals aangepaste opnameconsole van de studio (destijds geavanceerde technologie) dat hij een opnamesessie in oktober boekte, waarin Brown zijn hit I Got You (I Feel Good) opnam. Wat volgde was een groot succesverhaal. In 1969 nam Brook Benton er zijn hit Rainy Night In Georgia op met Atlantic Records producer Arif Mardin. En in 1976 hebben The Eagles er de helft van Hotel California opgenomen. Door de hele jaren zeventig heen gebruikten Atlantic Records executive Jerry Wexler, producer Arif Mardin en stafingenieur producer Tom Dowd, Criteria Studios voor tal van Atlantic projecten, waardoor de studio in Miami de bijnaam Atlantic Studios South kreeg. Ook Layla And Other Assorted Love Songs is er opgenomen. Net als gedeeltelijk Rumours van Fleetwood Mac en CSN van Crosby, Stills & Nash, gedeeltes van het soundtrack album Saturday Night Fever, en de Frankie Valli titelsong Grease. In 1978 en 1979 werd Criteria gebruikt door Ted Nugent en AC/DC tijdens de opnames van Highway To Hell, en Bob Seger voor drie nummers van Against The Wind. In 1981 gebruikte Criteria de ontwerpexpertise van John Storyk om de oorspronkelijke locatie uit te breiden en Studio E toe te voegen, een grote ruimte met zevenentwintig meter hoge puntplafonds, versierd met Cubaanse tegels, glas-in-lood en zelfs met een waterval. Het was in de gloednieuwe Studio E dat Criteria staf producer engineer Don Gehman John Mellencamp hielp bij het opnemen van Jack & Diane tijdens de sessies voor zijn commerciele doorbraakalbum uit 1981, American Fool. Het jaar daarop nam Bow Wow Wow I Want Candy op bij Criteria. In 1984 was het de eerste studio in het zuidoosten van de VS dat een Solid State Logic mengpaneel installeerde. In 1999, in een poging om in te spelen op de groeiende populariteit van Latijnse muziek, kocht The Hit Factory Criteria Studios en, na negen maanden van uitgebreide verbouwing van al zijn vijf bestaande studio’s,  heropende het onder de nieuwe naam The Hit Factory Criteria Miami. Mana nam er toen bijvoorbeeld hun album uit 2006 op: Amar Es Combatir. In 2017 keerde de faciliteit opnieuw terug naar de oorspronkelijke naam Criteria Studios.

Albums in mijn 1760 lijst die in zijn geheel bij Criteria zijn opgenomen:

• (36) Manassas – Manassas
• (117) Derek And The Dominos – Layla And Other Assorted Love Songs
• (434) The Stills-Young Band – Long May You Run
• (453) Eric Clapton – 461 Ocean Boulevard

BACK ON TOP

SONGTITELS MET EEN THEMA

DROMEN

• Final Dream (Toto)
• The Things That Dreams Are Made Of (The Human League)
• Schlaflied (Die Arzte)
• Dream River (The Mavericks)

GOUD, ZILVER, BRONS, STEEN, STAAL, PLASTIC & IJZER

• Silver Machines (Toto)
• Steel Claw (Tina Turner)
• Hide Behind A Rock (Steve Martin and the Steep Canyon Rangers)

WAR & PEACE

• Big Battle (Toto)
• Warboys (Queen + Paul Rogers)
• Soul Warfare (Heaven 17)

GASSEN, VUUR & VLOEISTOFFEN

• Burning Bridges (Garth Brooks)
• Kaffee Und Karin (Element Of Crime)

Richard Dawson – End Of The Middle (2025)

End Of The Middle is het achtste album van de Engelse progressieve folkmuzikant Richard Dawson, uitgebracht op 14 februari van dit jaar. Er zijn drie singles van verschenen: Polytunnel, Boxing Day Sales en Gondola. Het album is een conceptalbum dat zich richt op verschillende generaties van een familie, en hoe gedragspatronen zich herhalen. Tijdens het schrijfproces liet Dawson zich inspireren door het werk van de Japanse filmmaker Yasujiro Ozu, wiens prominente thema’s familie, huwelijk en de relaties tussen generaties zijn. Het is een back to basics album. Kaal opgenomen met alleen drums, verzorgd door vaste medewerker Andrew Cheetham, een vijftal nummers met een klarinet Bullies, Boxing Day Sales, Knot, Removals Van en More Than Real, door Faye MacCalman, en met de stem en een akoestische gitaar uiteraard van Dawson zelf. Alleen op het laatste nummer More Than Real is een synthesizer te horen en de stem van Sally Pilnington. Dawson nam het album op met zijn vaste producer Sam Grant, gitarist van het in Newcastle gevestigde Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs. die eerder met hem had gewerkt aan The Glass Trunk (2013), Peasant (2017), 2020 (2019) en The Ruby Cord (2022). Alles met als resultaat een prachtig intiem en oprecht werkstuk dat je rechtstreeks bij je strot grijpt. Het is een zegen dat dit soort artiesten nog steeds bestaan. Uitgebracht door Weird World Record.

1760 Hoezen met een Thema

GEOMETRIE

• (1283) Coldplay – Parachutes
• (1342) Biosphere – Microgravity
• (1361) Magma – Mekanik Kommandoh
• (1387) No Doubt – Tragic Kingdom
• (1404) Underworld – Beaucoup Fish

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1245) Charlotte Gainsbourg – IRM (Heaven Can Wait, Time Of The Assassins)
• (1246) Moss – Ornements (We Never Part, The Hunter, What You Want)
• (1247) Mister and Mississippi – Mister And Mississippi (Northers Sky, Same Room Different House, Follow The Sun)
• (1248) zZz – Sound Of zZz (Ecstasy)
• (1249) The Four Seasons – Big Girls And Twelve Others (Big Girls Don’t Cry, Walk Like A Man, Sincerely)

BACK ON TOP

De uitklaphoes van de LP #108

Look Sharp! van Joe Jackson

Het debuutalbum van Joe Jackson, uitgebracht in januari 1979. is alweer meer dan vierenveertig jaar oud. En het klinkt nog steeds verfrissend nieuw. Het blijkt na al die jaren een tijdloos album te zijn geworden. Het bevat een aantal van Jackson’s bekendste nummers, Is She Really Going Out with Him?, Look Sharp, Sunday Papers, One More Time en Fools In Love. Joe Jackson en zijn band (Gary Sanford, Graham Maby, David Houghton) begon het album op te nemen in de herfst van 1977. Financieel als beginnend artiest nog afhankelijk van andere muzikale activiteiten, was er nog niets zeker. Echter, nadat producer David Kershenbaum een demotape ervan had gehoord, tekende Jackson in 1978 een contract bij A&M Records, waarna het album snel opnieuw werd opgenomen. Dit werd vervolgens gevolgd door een tournee om de plaat te promoten. De LP staat nog steeds als een huis. Het is zodanig opgenomen dat het meteen live je huiskamer binnenkomt. Samen met zijn bassist Graham Maby en drummer David Houghton blijkt dit een geoliede machine te zijn. Dit album met reggae, ska en punk invloeden heeft een enorme scherpte en vitaliteit en rockt als geen ander. Het is zondermeer een van de beste albums uit de jaren zeventig. Vernieuwend was Jackson in die tijd toen al (net als Elvis Costello). En wie had kunnen bevroeden wat hij later allemaal nog meet zou gaan uitbrengen.

SONGTITELS MET EEN THEMA

TOPOGRAFIE

• Surburbia (Pet Shop Boys)
• Dallas (Alan Jackson)
• Station America (Rowwen Heze)
• Melbourne Mambo (The Mavericks)

LIEFDE & HAAT

• Love Comes Quickly (Pet Shop Boys)
• I Want A Lover (Pet Shop Boys)
• Love’s Got A Hold On You (Alan Jackson)
• What’s Love Got To Do With It (Tina Turner)
• Un Amor (Gypsy Kings)

RELIGIE

• We Believe (Paul Rogers + Queen)
• Nao Sou Jesus (Xutos & Pontapos)
• Save A Prayer (The Mavericks)
• Reason To Believe (The Carpenters)
• No God Only Religion (Spiritualized)

Muziekfilms & Documentaires

Stop Making Sense

Stop Making Sense is een Amerikaanse film uit 1984 van Talking Heads. De film werd geregisseerd door Jonathan Demme (The Silence Of The Lambs, Philadelphia, Married To The Mob) en uitvoerend producent Gary Kurfirst, de oude manager van de band. De film werd opgenomen gedurende vier optredens in december 1983 in het Pantages Theatre in Hollywood, terwijl Talking Heads op tournee was om hun album uit 1983, Speaking in Tongues, te promoten. De film werd in eigen beheer geproduceerd en de band haalde zelf het budget van 1,2 miljoen dollar op. De vier kernleden worden vergezeld door achtergrondzangeressen Lynn Mabry en Ednah Holt, gitarist Alex Weir, toetsenist Bernie Worrell en percussionist Steve Scales. Stop Making Sense ging in première op 24 april 1984 als de slotfilm van het San Francisco International Film Festival, en was op 19 oktober 1984 in de Verenigde Staten in de bioscopen te zien. In 2021 werd het door de Library of Congress geselecteerd voor bewaring in The National Film Registry van de Verenigde Staten als cultureel, historisch of esthetisch belangrijk. Het won in 1984 de National Society of Film Critics Award voor beste non-fictiefilm. En in 1985 werd de film bekroond met de Grand Prix voor Beste Film op Film Fest Gent. Van de film is tevens een soundtrack album verschenen, met o.a. de nummers Psycho Killer, Burning Down The House, Once In A Lifetime en Life During Wartime.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Simon & Garfunkel

• Bridge Over Troubled Water – Jackson 5
• Scarborough Fair (traditional) – Martin Carthy, Brainbox, Harry Sacksioni

BACK ON TOP

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1978

• 12 maart: Claudio Sanchez (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Coheed and Cambria)
• 12 april: Guy Berryman (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Coldplay)
• 21 april: Jukka Nevalainen (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Nightwish)
• 21 april: Branden Steineckert (Drummer)
• 3 mei: Paul Banks (MUZIKANT OP ALBUM(S) ALBUM TOP 1760) (Interpol)
• 23 mei: Scot Raynor (Drummer)
• 6 juni: Carl Barat (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Libertines)
• 9 juni: Matthew Bellamy (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Muse)
• 24 juni: Ariel Pink (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 24 juni: Emppu Vuorinen (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Nightwish)
• 10 juli: Jesse Lacey (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Brand New)
• 17 juli: Panda Bear (ALBUM TOP 1760 ARTIEST) (Animal Collective)
• 31 juli: Will Champion (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Coldplay)
• 1 augustus: Dhani Harrison (Zanger, Gitarist)
• 23 augustus: Julian Casablancas (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Strokes)
• 22 oktober: Ed Droste (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Grizzly Bear)
• 13 november: Nikolai Fraiture (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Strokes)
• 1 december: Brad Delson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Linkin Park)
• 2 december: Chris Wolstenholme (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Muse)
• 22 december: Mia Tyler (Actrice)

Harakiri for the Sky – Scorched Earth (2025)

Harakiri for the Sky is een Oostenrijkse post black metal band die in 2011 in Salzburg en Wenen werd opgericht door zanger Michael Kogler en multi-instrumentalist Matthias Sollak, voorheen van de black metal band Bifrost. Ze hebben zes studioalbums uitgebracht: Harakiri For The Sky (2012), Aokigahara (2014), III: Trauma (2016), Arson (2018) en Mӕre (2021). De band heeft samengewerkt met tal van andere bands in de post black metal scene, waaronder Heretoir, Alcest en Austere. Scorched Earth is het laatste album dat van de band verscheen. Het bevat zeven nummers met elk een lengte van zeven tot tien minuten (er schijnt ook een versie te zijn met negen nummers met een Radiohead cover, maar die heb ik dus niet). Scorched Earth is black metal met dan wel veel wild geschreeuw maar met een losse grip op de melodie en hier en daar wat piano intermezzo’s. De nummers worden ondersteund met atmosferische invloeden en met een onvoorspelbare instrumentatie. Met net genoeg afwisseling om de aandacht vast te houden. Onderandere door zangeres Serena Cherrie die op het laatste nummer To Late For Goodbyes de leadzang voor haar rekening neemt. In het algemeen is het gebodene een beetje te gepolijst, maar voor je maandelijkse dosis metal medicatie kan het door de beugel. I Was Just Another Promise You Couldn’t Keep, zou trouwens zomaar een titel van een Dylan nummer kunnen zijn. Uitgebracht door AOP Records.

John Simon

John Simon is een Amerikaans muziekproducent, componist, schrijver en performer. Erkend als een van de beste platenproducenten in de Verenigde Staten tijdens de late jaren zestig en zeventig. Enkele van Simon’s meest bekende producties zijn Music From Big Pink, The Band, The Last Waltz, ^]Cheap Thrills,  Songs Of Leonard Cohen en Child Is Father To The Man. Simon werd geboren in Norwalk, Connecticut in 1941. Zijn vader leerde hem viool en piano spelen toen hij vier jaar oud was. Hij begon met het schrijven van liedjes voordat hij tien was. Tegen de tijd dat hij afstudeerde van de middelbare school leidde en schreef hij al voor verschillende bands, en had hij twee originele musicals gecomponeerd. Na zijn periode op de Princeton Universiteit werd Simon aangenomen als stagiair bij Columbia Records.  Zijn werk in die periode omvatte originele castalbums van Broadway shows en audiodocumentaire albums, waaronder Point Of Order, een LP met opnames van de beruchte hoorzittingen van de Senaat onder leiding van Joseph McCarthy. In 1966 arrangeerde en produceerde hij Red Rubber Ball van The Cyrkle. Het nummer, dat mede werd geschreven door Paul Simon (geen familie) en Bruce Woodley van The Seekers, bereikte nummer 2 in de Billboard Hot 100 hitlijst. Er werden meer dan een miljoen exemplaren van verkocht. Rond 1970 schreef hij ook samen met Robbie Robertson Davy’s on the Road Again, dat vervolgens een Britse Top 10 hit in 1978 werd voor Manfred Mann’s Earth Band. De eerste productie van een album waarvoor hij ook uitgebreide arrangementen schreef was Songs Of Leonard Cohen. Terwijl hij assisteerde bij wat het Simon and Garfunkel album Bookends zou worden, ontmoette hij Al Kooper, die hem aanmoedigde om Columbia te verlaten en freelance producer te worden, wat hij deed en het eerste album van Blood, Sweat & Tears Child Is Father To The Man produceerde. Het werk aan de film You Are What You Eat bracht Simon naar Woodstock, waar hij manager Albert Grossman ontmoette. Grossman vroeg hem om te gaan werken voor verschillende acts uit zijn talentenstal. Waarna hij gevraagd werd om een album te produceren voor Janis Joplin en haar band Big Brother And The Holding Company. In het begin van de jaren zeventig nam hij twee eigen soloalbums op voor Warner Brothers: John Simon’s Album en Journey. In de jaren tachtig schreef hij twee balletpartituren, componeerde hij circusmuziek, was hij muzieksupervisor voor een Broadway voorstelling genaamd Rock & Roll! The First 5,000 Years, en produceerde hij het originele castalbum van The Best Little Whorehouse in Texas. In 2018 schreef hij een boek, Truth, Lies & Hearsay: A Memoir Of A Musical Life In And Out Of Rock And Roll, dat uitgebreide lovende kritieken kreeg. En in 2023 produceerde hij nog een album van Taj Mahal genaamd Savoy.

Albums in mijn 1760 lijst die Simon heeft geproduceerd:

• (4) The Band – Music From Pig Pink
• (64) Big Brother & The Holding Company – Cheap Thrills
• (217) Blood, Sweat & Tears – Child Is Father To The Man
• (337) Leonard Cohen – Songs Of Leonard Cohen

SONGTITELS MET EEN THEMA

NAMEN VAN PERSONEN

• Paul Takes The Water Of Life (Toto)
• Paul Kills Feyd (Toto)
• Dante’s Prayer (Loreena McKennitt)

DATUM EN TIJD

• Tonight Is Forever (Pet Shop Boys)
• Later Tonight (Pet Shop Boys)
• Time To Shine (Queen + Paul Rogers)
• Through The Night (Queen + Paul Rogers)
• Midnight In Montgomery (Alan Jackson)

LICHAAMSDELEN

• Cold Shoulder (Garth Brooks)
• Open Your Heart (The Human League)
• Too Much Blood (Howler)

KLIMAAT

• I Can’t Stand The Rain (Tina Turner)
• Morning Rain (I Am Kloot)

BACK ON TOP

James Brandon Lewis Trio – Apple Cores (2025)

Sinds het album Eye Of I uit 2023 met Chris Hoffman (cello) en Max Jaffe (drums) is dit alweer het vierde album van James Brandon Lewis, met steeds weer wisselende samenwerkingen. Nu samen met drummer en mbira-speler Chad Taylor en gitarist en bassist Josh Werner. Zijn status als ontdekkingsreiziger van geluid, met meer dan vijftien albums op zijn naam, wordt hiermee opnieuw bevestigd. En hoewel dus zelf ook een grootheid, is dit album een eerbetoon – waarvan de albumtitel refereerd aan de Downbeat column in de jaren zestig van dichter, activist en schrijver Amiri Baraka – aan een paar andere grootheden; aan Don Cherry en aan Ornette Coleman, met nummers als Remember Brooklyn & Moki, Five Spots To Caravan en Broken Shadows. En wordt het fundament op deze CD vooral stevig gevormd door de drie tracks Apple Cores #1, #2 en #3. De muziek op deze CD bestaat uit inspirerende improvisaties, die met zijn losse structuren heerlijk chaotisch zijn. Als je er een paar keer naar luisterd ontdek je veel. Dit trio laat je staren naar diepste ravijn, Dit is jazz zoals het moet zijn. Uitgebracht door -Anti.

Cymande – Renascence (2025)

De tijd lijkt volkomen stil gestaan te hebben voor deze funk band uit Londen. Renascence van Cymande brengt je terug naar de jaren zeventig. Met een geweldig en onweerstaanbaar geluid. Om heimwee van te krijgen. De band die opgericht werd in 1971 en bekend stond om een eclectische mix van funk, soul, reggae, rock, Afrikaanse muziek, calypso en jazz, die ze nyah-rock noemden, bracht drie albums uit voordat men in 1974 besloot uit elkaar te gaan. Vaste leden van de band, afkomstig uit het Caribisch gebied (Guyana, Jamaica, Saint Vincent). waren in die tijd Steve Scipio, Patrick Patterson, Mike Rose, Pablo Gonzales, Derrick Gibbs en Sam Kelly. Na hernieuwde populariteit te hebben verworven toen hun muziek door rapartiesten zoals Grandmaster Flash, De La Soul en The Fugees gesampled en in films gebruikt werd, kwam de band in de jaren tien weer bij elkaar. En verscheen er in 2015 weer een nieuw album. Op dit album, vijftig jaar dus na hun debuut, waarop ze lijken doorgegaan te zijn waar ze in 1974 mee stopten, zijn alleen bassist Steve Scipio en zanger gitarist Patrick Patterson nog over. Er staan een paar soulvolle ballads op als Road To Zion, Only One Way en Heart Of The Willing en een paar funky haast psychedelische grooves zoals Chasing An Empty Dream, Coltrane, Sweeden, How We Roll (een hoogtepunt) en I Wanna Know. De band bestaat verder ook uit Adrian Reid (toetsen), Raymond Simpson (zang), Richard Bailey (drums), Donald Gamble (percussie), Denys Baptiste (saxofoon), Kevin Davy (trompet) en Toni Kofi (saxofoon). Met ook twee gastbijdragen van Celeste en Jazzie B. Uitgebracht door BMG (The Allman Betts Band (2019), Chrissie Hynde (2021), Graham Nash (2023), Mammoth WVH (2023)).

Beans & Fatback – Hold Fast (2025)

Een lekker fris geluid. Daar zijn we wel weer aan toe. Beans & Fatback is een rock en soul band uit Amsterdam, ontstaan in 2010 met Onno Smit en Paul Willemsen als vaste leden. De band bracht eerder drie studioalbums uit: Beans & Fatback (2010), With Skin Attached (2013), Heroine Lovestruck (2015) en een livealbum Beans & Fatback Live (2011). En verder verscheen er in 2015 nog een single: een coverversie van Shocking Blue’s Venus. En nu zijn ze na tien jaar dus terug met een nieuw album, dat muzikaal gezien raakvlakken heeft met The Black Keys en op het nummer You ook met Foo Fighters. Hold Fast is ronkende en zuigende rock en roll maar ook gloedvolle soul en dampende garage rock, gemaakt op de koude veengrond van Amsterdam. En dat kan de stad wel gebruiken. Met dan wel geen vernieuwend geluid maar goed genoeg om het te omarmen. De gelijknamige single Black And Blue viel samen met de aankondiging van dit album. Michelle David (Turn Around, Feelin’ In My Bones, Loaded Gun) zingt op drie nummers op de achtergrond. Uitgebracht door At Ease.

1760 Hoezen met een Thema

MUZIEKINSTRUMENTEN

• (1270) Tom Lehrer – Songs By Tom Lehrer
• (1271) The Louvin Brothers – Tragic Songs Of Live
• (1301) Rob Wasserman – Trios
• (1348) John Mayer – Heavier Things
• (1371) Panteon Rococo – Tres Veces Tres

BACK ON TOP

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1250) Antonio Carlos Jobim and Luiz Floriano Bonfa – Black Orpheus (Geen Singles)
• (1251) Herman’s Hermits – Mrs. Brown, You’ve Got A Lovely Daughter (It’s Nice To Be Out In The Morning, There Is A Kind Of Hush (All Over The World), The Most Beautiful Thing In My Life)
• (1252) Perez Prado and his Orchestra – Mambo Mania (April In Portugal, Cherry Pink (And Apple Blossom White), Mambo A La Kenton, The High And The Mighty, Marylin Monroe Mambo, St. Louis Blues Mambo, Mambo En Sax)
• (1253) Lennie Tristano – Lennie Tristano (Geen Singles)
• (1254) Baby Dodds – Talking And Drum Solo (Geen Singles)

De uitklaphoes van de LP #107

Coney Island Baby van Lou Reed

Coney Island Baby uit 1975 is het zesde album van Lou Reed. Het is een van zijn meest persoonlijke platen uit zijn vroege periode. De muziek op deze LP is tijdloze rock & roll: het is in al zijn eenvoud rauw, recht voor zijn raap en meeslepend. Veel van de nummers op het album zijn geinspireerd door en opgedragen aan Reed’s toenmalige vriendin en muze, Rachel Humphreys. Het album is in feite een liefdesbrief aan haar maar ook aan het nostalgische Coney Island van zijn jeugd, waar hij naar school ging voordat hij verhuisde naar Long Island. Reed was een van de personen die hevig reclame maakte voor zijn stad. Hij verheerlijkte de decadentie en de onderkant ervan en liet het de coolste plek op aarde lijken. Denk bijvoorbeeld aan Walk On The Wild Side, maar ook aan zijn album New York uit 1989. Ook een heel persoonlijke nummer op deze LP over zijn jeugd (‘You know, man, when I was a young man in high school You believe it or not, I wanted to play football for the coach”) is het afsluitende, gelijknamige nummer Coney Island Baby, dit is in al zijn eenvoud, hartverscheurend mooi. Het is Reed op zijn best. Het album bevat ook het nummer She’s My Best Friend, waarvan een versie oorspronkelijk werd opgenomen door The Velvet Underground in 1969 en uiteindelijk werd uitgebracht op het compilatie album VU uit 1985. De foto van de albumhoes is trouwens van Mick Rock die veel iconische albumhoezen op zijn naam heeft staan, zoals Sheer Heart Attack van Queen, The Madcap Laughs van Syd Barrett, Pin Ups van David Bowie en End Of The Century van The Ramones. Het album is uitgebracht door RCA.

SONGTITELS MET EEN THEMA

BEROEPEN

• Pawn Shop Fire (The Wingdale Community Singers)
• Waitress (Live)
• Gee, Officer Krupke (Leonard Bernstein)
• De Vlechters (Harry Sacksioni)

KUNST

• Last Poems (Cardinal)
• To Cut A Long Story Short (Spandau Ballet)
• Adult Books (X)

NAMEN VAN PERSONEN

• Leto’s Theme (Toto)
• Paul Meets Chani (Toto)
• Marco Polo (Loreena McKennit)
• Get Carter (The Human League)

Muziekfilms & Documentaires

The Pianist

The Pianist is een biografische film uit 2002, geproduceerd en geregisseerd door Roman Polanski (Rosemary’s Baby, Chinatown, The Ninth Gate) naar een script van Ronald Harwood en met in de hoofdrol Adrien Brody (The Grand Budapest Hotel, The Brutalist. Peaky Blinders). De film is gebaseerd op het autobiografische boek The Pianist (1946), een memoires van de Pools-Joodse pianist, componist en overlevende van de Holocaust Władysław Szpilman, voor welke rol meer dan veertienhonderd acteurs auditie deden. Uiteindelijk viel de keuze op Adrien Brody. De film was een coproductie van Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Polen. De film is een van de krachtigste Holocaust films die er gemaakt zijn, te vergelijken met Schindler’s List. Het wordt gezien als een van de beste werken van Polanski, die zelf als kind ontsnapte uit het getto van Krakau na de dood van zijn moeder, en uiteindelijk tot het einde van de oorlog woonde in een Poolse boerenschuur. The Pianist ging in premiere op het filmfestival van Cannes op 24 mei 2002, waar het de Palme d’Or won, en werd in september van dat jaar op grote schaal uitgebracht. De film kreeg veel lovende kritieken, waarbij critici de regie van Polanski, de prestaties van Brody en het scenario van Harwood prezen. Bij de 75ste Academy Awards in 2003 viel de film in de prijzen voor Beste Regisseur (Polanski), Beste Bewerkte Scenario (Harwood) en Beste Acteur (Brody), en werd het genomineerd voor vier andere, waaronder Beste Film (verloor van Chicago). In 2003 won de film de BAFTA Award voor Beste Film en de BAFTA Award voor Beste Regie, en zeven Franse Cesars, waaronder Beste Film, Beste Regisseur en Beste Acteur voor Brody. 

BACK ON TOP

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

B.B. King

• Ask Me No Questions – Albert King With Stevie Ray Vaughan
• Rock Me Baby – Otis Redding

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1977

• 20 januari: Sid Wilson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Slipknot)
• 26 januari: Nicholaus Arson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Hives)
• 8 februari: Dave Farrell (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Slipknot)
• 11 februari: Mike Shinoda (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Linkin Park)
• 15 februari: Brooks Wackerman (Drummer)
• 2 maart: Chris Martin (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Coldplay)
• 4 maart: Jason Marsalis (Drummer)
• 15 maart: Joseph Hahn (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Linkin Park)
• 16 maart: Ben Kenney (Bassist, Gitarist, Zanger)
• 8 mei: Joe Bonamassa (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 16 mei: Emiliana Torrini (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 28 juni: Mark Stoermer (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Killers)
• 1 juli: Liv Tyler (Actrice)
• 29 juli: Danger Mouse (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Good The Bad & The Queen, Gorillaz)
• 11 september: Jonny Buckland (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Coldplay)
• 12 september: James McCartney (Gitarist, Pianist, Drummer)
• 13 september: Fiona Apple (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 1 oktober: Owen Biddle (Bassist)
• 13 oktober: Justin Peroff (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Broken Social Scene)
• 16 oktober: John Mayer (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 23 november: Christopher Arnott (Gitarist)
• 27 november: Ivar Bjornson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Enslaved)
• 1 december: Brad Delson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Linkin Park)
• 7 december: Dominic Howard (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Muse)

Songhoy Blues – Heritage (2025)

Uit Afrika blijft de laatste jaren geweldige muziek komen. Denk bijvoorbeeld aan Mbongwana Star, Tinariwen, Afel Bocoum en Bombino. En ook aan Songhoy Blues. Een van de vertegenwoordigers van de dessert blues uit Noord-Mali, die vergeleken met een ander album dat ik van ze ken, Music In Exile (AT 1760 op plek 805) nu een akoestisch album hebben uitgebracht. Het is inmiddels hun vierde. Dit album met als instrumenten de kamalengoni, soku, kora, fluit, senufo-xylofoon en met kalebaspercussie, blinkt uit in pracht en praal. Alleen op het nummer Batto is een elektrische gitaar te horen. Met Garba Toure op gitaar, Aliou Toure op zang en Oumar Toure op bas (geen van allen familie van Ali Farka Toure en zelfs niet van elkaar). En zonder drums en percussie van Nathanael Dembele deze keer. Het album bevat minder rock maar verkent nu meer Afrikaanse muzikale tradities, met een hoop gastmuzikanten als Afel Bocoum, Rokia Koné (van Les Amazones d’Afrique), Neba Solo en Madou Diabate. Al deze nummers zoals Toukambela, Gambary, Norou, Dagabu, Gara en Issa zijn emotioneel rijke tracks met prima gitaarwerk. Geproduceerd door Paul Chandler. Uitgebracht door Transgressive Records. En zijn door de band voor het eerst gedeeltelijk opgenomen in Bamako in Mali.

SONGTITELS MET EEN THEMA

MAGIC & FANTASY

• Trouble In Shangri-La (Stevie Nicks)
• Sorcerer (Stevie Nicks)
• The Goblin Battle (Trevor Jones)
• Voodoo (Queen + Paul Rogers)
• O Superman (Laurie Anderson)

VOEDSEL

• Sugar And Salt (The Wingdale Community Singers)

DIEREN

• Rat On The Tracks (The Wingdale Community Singers)
• Dirty Little Dog (The Wingdale Community Singers)
• Rare Bird Alert (Steve Martin and the Steep Canyon Rangers)

DATUM EN TIJD

• A Night In The Mountains (Rabih Abou-Khalil)
• Thirteen O’ Clock (Trevor Jones)

RELIGIE

• Angel Darling (Cardinal)
• Prophecy Theme (Toto)
• Reformation (Spandau Ballet)

BACK ON TOP

The Cellar Door, Washington D.C.

The Cellar Door was een muziekclub op 34th & M Street NW in de wijk Georgetown in Washington D.C. Het had 163 zitplaatsen. Het was geopend van 1963 tot 7 januari 1982, en was gevestigd op de locatie van een andere muziekclub genaamd The Shadows, dat voor het eerst zijn deuren opende in januari 1962. Deze locatie werd zo populair dat het naar een andere plek verhuisde. Het was het moment dat Tom Lyons, een drieentwintigjarige ondernemer, The Cellar Door opende. In het begin sponsorde The Cellar Door hootenanny’s voor amateurtalent. Maar werd al snel een van de belangrijkste muziekplekken in Washington D.C.. De kleine club diende o,a, als try-outlocatie voor grotere artiesten. waarbij het publiek binnen een paar meter afstand van het podium zat. In januari 1981 werd The Cellar Door voor een niet nader genoemd bedrag verkocht aan Paul Kurtz en Howard Bomstein. Uiteindelijk werd de club na talloze waarschuwingen gesloten. Het had een vergunning voor 163 zitplaatsen maar had af en toe meer dan 200 mensen toegelaten. Ook zou de administratie voor de verkoop van sterke drank onjuist zijn. Toen de Cellar Door niet meer in bedrijf was, werd een comedyclub aangekondigd als de volgende huurder. Het kreeg echter geen drankvergunning omdat vermoed werd dat er maffiageld bij betrokken was. Een paar jaar later opende er op de locatie Cafe Seynabou, een restaurant met een Senegalese keuken, maar dat sloot alweer binnen vierentwintig maanden. Daarna bleef het nog geruime tijd leeg staan. Uiteindelijk was de locatie de thuishaven van de Philadelphia Cheesesteak Factory tot mei 2009 en vervolgens van de Capriotti’s Sandwich Shop in 2014. In 2017 kondigde Starbucks plannen aan om de leegstaande ruimte van zesentwintighonderd vierkante meter over te nemen. Deze plannen werden alleen goedgekeurd als het Starbucks bedrijf The Cellar Door zou eren door er foto’s tentoon te stellen van de vele acts die er in de loop van de jaren actief waren geweest.

Top 10 Bands en Artiesten die in The Cellar Door hebben opgetreden:

1. (11) Brownie McGhee and Sonny Terry (1977)
2. (27) Muddy Waters (1969)
3. (42) Albert King (1969)
4. (47) Stevie Wonder (1967)
5. (48) Joni Mitchell (1968)
6. (57) Captain Beefheart and His Magic Band (1977)
7. (65) Neil Young (1970)
8. (70) Dr. John (1978)
9. (80) Bill Haley & His Comets (1969)
10. (88) Ritchie Havens (1970)

SONGTITELS MET EEN THEMA

KLEUREN

• Blue Daisy (The Wingdale Community Singers)
• Blue Camel (Rabih Abou-Khalil)
• White, Discussion (Live)

TOPOGRAFIE

• Big Chief Chinese Restaurant (Guided By Voices)
• As The World Falls Down (Trevor Jones)
• Sealand (OMD)
• Too Far From Texas (Stevie Nicks)

MISDAAD

• Cigarette Tricks (Guided By Voices)
• I Am The Law (The Human League)

EMOTIES & GEVOELENS

• I Miss You (Stevie Nicks)
• You’ve Lost Me There (Cardinal)
• Why Don’t We Live Together? (Pet Shop Boys)

Tip Jar – Road Of No Return (2025)

De mooie samenzang van deze muzikanten, bij een aantal nummers althans, is dat meteen opvalt op deze CD. Nederlanders die americana maken, ja dat is mogelijk. En best goed zelfs ook. Met vrienden uit de VS, uit Texas wel te verstaan. Deze muzikanten, Bart de Win, Arianne Knegt en Harry Hendrix worden bijgestaan door Walt Wilkins (gitaar, zang), Bill Small (bas, zang), Pat Manske (drums), Scrappy Jud Newcomb (gitaar) en John Chipman (drums). En zij serveren ons een smaakvol gerecht. Road Of No Return is het zevende studioalbum van deze groep. Maken ambachtelijke liedjes die overtuigen door enthousiasme en liefde voor muziek. Standing On The Corner en Wish I Were A Cowboy zijn mooie bluegrass nummers. All Good lijkt zelfs op CS&N. En ook de nummers Window Girl, met een opvallende Wurlitzer orgel. Literal en On My Way zijn uitstekend. Be Someone, I’ll Be Here en Corner Of Your Heart, die solo zijn gezongen, zijn echter wat minder opvallend. In Eindhoven en Austin opgenomen en uitgebracht door Shine A Light Records.

1760 Hoezen met een Thema

TYPOGRAFIE

• (1259) Ana Moura – Para Alem Da Daudade
• (1263) The Scene – Blauw
• (1338) Mana – Amar Es Combatir
• (1360) Sarah Shook & The Disarmers – Years
• (1376) Tori Amos – Little Earthquakes

BACK ON TOP

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1255) Yma Sumac – Mambo! And More (Bo Mambo)
• (1256) Moondog – More Moondog (Geen Singles)
• (1257) Cecil Taylor – Unit Structures (Geen Singles)
• (1258) Fabrizio De Andre – Tutti Morimmo A Stento (Leggenda Di Natale)
• (1259) Mahalia Jackson – Silent Night: Songs For Christmas (Silent Night Holy Night)

De uitklaphoes van de LP #106

Running In The Family van Level 42

Level 42 is een van die groepen waar ik vroeger een groot fan van was. Vooral voor Mark King, het gezicht van de band, had ik een grote bewondering. Wat mij betreft schaar ik hem bij de beste bassisten ter wereld. Maar Running In The Family is zeker niet mijn favoriete album, maar is goed genoeg om er geen hekel aan te hebben. Het was het laatste album nog met de broers Phil (toetsen) en Boon Gould (gitaar) die ontevreden waren over de muzikale richting van de band en uitgeput waren. Later zou Phil Gould nog wel op het in 1994 uitgebrachte album Forever Now meespelen en Boon Gould een gitaarsolo doen op het laatste studioalbum Retroglide uit 2006, en bleef ook nog een paar nummers schrijven. In 2009 is hij overleden. Running In The Family is een synth pop plaat met nog wel een funk en een jazz rock randje. Ze lieten eigenlijk een nieuw geluid horen dat behoorlijk commercieel was. Het baswerk van Mark King is op dit album voor het meerendeel helemaal naar de achtergrond verdwenen. Er staan vijf hitsingles op die in Nederland in de Top 10 terecht kwamen: Lessons In Love, Running In The Family, To Be With You Again, It’s Over en Children Say. Hoewel de funk op deze LP zo goed als is verdwenen, blijft dit nog steeds lekkere muziek om naar te luisteren. Lessons In Love, Fashion Fever en Freedom Someday vind ik best sterke nummers. Maar een paar vind ik wel wat minder zoals Two Solitudes, The Sleepwalkers en ook It’s Over. Geproduceerd door Wally Badarou, het vijfde niet officiele lid van de band. Uitgebracht door Polydor.

SONGTITELS MET EEN THEMA

NUMMERS

• Freedom At 21 (Jack White)
• Blimps Go 90 (Guided By Voices)
• Two Divided By Zero (Pet Shop Boys)

KUNST

• Disco Infiltrator (LCD Soundsystem)
• Beat Connection (LCD Soundsystem)
• Public Melody #1 (Cardinal)
• Singing To The Sunshine (Toto)
• Dance Of Ranyard/Olias (To Build The Moonglade) (Jon Anderson)
• Magic Dance (Trevor Jones)
• Private Dancer (Tina Turner)
• The Mummers Dance (Loreena McKennitt)

Muziekfilms & Documentaires

Seymour: An Introduction

Seymour: An Introduction is een Amerikaanse documentaire uit 2014. De film is geregisseerd door Ethan Hawke (Dead Poets Society, A Midnight Clear, Lord Of War, Total Recall, The Black Phone) die Bernstein tijdens een toevallige ontmoeting tijdens een etentje in Manhattan ooit ontmoette. De film over de klassieke pianist (geen familie van Leonard Bernstein). die een concertcarriere had die hem over de hele wereld bracht, maar waarmee hij op vijftigjarige leeftijd stopte, deels omdat hij niet genoot van de angst en de commerciele kant ervan, stemde met enthousiasme in met het maken van deze documentaire. Ook voldeed hij aan het verzoek van Hawke om een informele recital te geven aan zijn theatergroep, de LAByrinth Theatre Company in New York City. De film laat een intiem portret zien van een geliefde pianist en leraar en is een ware inspiratiebron met verbluffende inzichten. Hij verteld over zijn geweldige leven, over zijn passie en zijn toewijding om zijn ambacht te perfectioneren. De film ging in première op het Telluride Film Festival 2014 en werd op 13 maart 2015 uitgebracht door IFC Films.

BACK ON TOP

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

John Mayall

• Crawling Up A Hill – Katie Melua
• Another Kind Of Love – Joe Bonamassa

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1976

• 20 januari: Sid Wilson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Slipknot)
• 13 februari: Leslie Feist (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Broken Social Scene)
• 15 februari: Brandon Boyd (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Incubus)
• 15 februari: Ronnie Vannucci Jr. (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Killers)
• 8 maart: Gareth Coombes (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Supergrass)
• 20 maart: Chester Bennington (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Linkin Park)
• 26 maart: Dave Keuning (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Killers)
• 23 april: Aaron Dessner (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Local Natives, Luluc)
• 8 mei: Martha Wainwright (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Rufus Wainwright)
• 21 juni: Mike Einziger (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Incubus)
• 10 juli: Elijah Blue Allman (Zanger, Gitarist)
• 20 juli: Andrew Stockdale (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Wolfmother)
• 12 augustus: Mikko Lindstrom (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (HIM)
• 18 augustus: Alex Katunich (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Incubus)
• 1 september: Angaleena Presley (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Pistol Annies)
• 15 september: Paul Thomson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Franz Ferdinand)
• 11 november: Jesse F.Keeler (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Death From Above)
• 25 december: Tuomas Holopainen (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Nightwish)

Michael Kiwanuka – Small Changes (2024)

Heb ooit zijn debuutalbum gekocht. In 2012 was dat. En die vond ik best goed. Vorig jaar verscheen zijn vierde album. Toen ik hem ergens op TV zag met deze nieuwe muziek dacht ik die moet ik maar kopen. Deze man, geboren in Londen en wiens ouders ooit gevlucht waren uit Oeganda voor Idi Amin, doet met zijn zachte bariton stem aan Marvin Gaye, Bill Withers en aan Richie Havens denken, aan soul van de jaren zestig en zeventig. Weemoedig wordt je daarvan. Maar niet alleen zijn stem is warm en zacht. Het hele album is warm en zacht. Deze ingetogen nummers, allemaal ballads over eenzaamheid, hartezeer, neerslachtigheid en kameraadschap, geven een bepaalde rust en kalmte. Het heeft een gemoedelijke sfeer die als een zomerbriesje op je af komt, en die je meeneemt op deze reis van introspectie. Alsof hij op de rem stapt en het leven te willen vertragen, met een soort van smooth psychedelica en retro soul, met lekkere basloopjes en betoverend gitaarspel bovendien, pico bello en krashelder opgenomen. Soms staat de wereld op zijn kop, maar gelukkig hebben we Kiwanuka die met zijn Small Changes alles weer recht zet. Als dit album zijn thuis is dan voel je je er meteen op je gemak. Ja, deze nieuwe van Kiwanuka is een mooie zomerplaat om fijn bij weg te dromen. Geproduceerd door Danger Mouse. Uitgebracht door Polydor.

SONGTITELS MET EEN THEMA

KUNST

• Music In My Room (Tim Knol)
• Daft Punk Is Playing In My House (LCD Soundsystem)

KLIMAAT

• Summer Fever (Donna Summer)
• Autumn Changes (Donna Summer)
• Winter Melody (Donna Summer)
• Spring Reprise (Donna Summer)
• I Can’t Stand The Rain (Tina Turner)

COMMUNICATIE

• Trash Tongue Talker (Jack White)
• Call Me (Queen + Paul Jones)

FAMILIE

• Brother Sparrow (Agnes Obel)
• My Son Cool (Guided By Voices)
• Family Plot, Mayfield Kentucky (The Wingdale Community Singers)
• Tough Guy Tactics (Cardinal)

BACK ON TOP

Fantasy Records

Fantasy Records is een Amerikaans label opgericht door de broers Max en Sol Stanley Weiss. Ontstaan nadat in 1949 Jack Sheedy, eigenaar van een in San Francisco gevestigd platenlabel genaamd Coronet, niet in staat was om zijn rekeningen te betalen en zijn masters overdroeg aan Circle Record Company, eigendom van Max en Sol Weiss. De gebroeders Weiss veranderden de naam van hun bedrijf in Fantasy Records en kwamen tegemoet aan de toenemende vraag naar de muziek van Dave Brubeck. Het bedrijf verkocht al snel veertigduizend tot vijftigduizend exemplaren van Brubeck-platen per kwartaal. Brubeck werkte er tevens als onofficiele assistent voor artiesten en repertoire (A&R) en moedigde de gebroeders Weiss aan om Gerry Mulligan, Chet Baker en Red Norvo te contracteren. Toen hij ontdekte dat hij alleen maar vijftig procent van zijn eigen opnames bezat, en niet van het hele label, tekende hij bij Columbia Records. In 1955 trad Saul Zaentz, later ook een bekende producer van films als One Flew Over The Cuckoo’s Nest, The Lord Of The Rings, Amadeus en The Mosquito Coast, toe tot het bedrijf. Jazzmuzikant Charles Mingus schonk zijn eigen Debut Records aan Zaentz als huwelijksgeschenk, die op dat moment trouwde met de ex-vrouw van Mingus. Na een mislukte poging van Audio Fidelity Records om Fantasy te kopen werd Zaentz in 1967 president. Hij en een groep investeerders kochten dat jaar Fantasy van de gebroeders Weiss. Vervolgens verwierf hij Prestige Records (1971), Riverside (1972) en Milestone. Ralph Kaffel, die vanaf 1971 vice-president van Fantasy was, werd president in 1973. Hij zette het beleid van overnames voort van ondermeer Stax Records (1977), Good Time Jazz (1984), Contemporary (1984) en Takoma (1995). De overnames van Saul Zaentz waren deels gefinancierd door het succes van Creedence Clearwater Revival. Creedence tekende in 1964 een contract. In 1968 verscheen de eerste hit van de band: Susie Q. Later zou Fogerty in dispuut raken met Zaentz over royaltyrechten. Het nummer Zanz Kant Danz op zijn solalbum Centerfield verwijst naar hem. In 1971 bouwde Fantasy zijn hoofdkantoor in Berkeley, Californie. Het gebouw kreeg de bijnaam The House That Creedence Built. In 2004 werd Fantasy verkocht aan een consortium onder leiding van Norman Lear en samengevoegd met Concord Records om Concord Music Group te creeren. Hoewel sommige activiteiten nog steeds in Berkeley waren gevestigd, had het label later zijn hoofdkantoor op de Concord-locatie in Beverly Hills. Fantasy is anno 2025 nog steeds actief.

Albums in mijn 1760 lijst van het Fantasy label:

• (25) Dave van Ronk – Inside Dave Van Ronk
• (61) Creedence Clearwater Rivival – Creedence Clearwater Rivival
• (364) Vince Guaraldi – A Charlie Brown Christmas
• (1741) Allen Ginsberg – Howl And Other Poems

SONGTITELS MET EEN THEMA

NATUUR & LANDSCHAPPEN

• Riverside (Agnes Obel)
• Over The Hill (Agnes Obel)
• Deepest Of Oceans (Tim Knol)
• Ocean Song (Jon Anderson)
• Bigger Ocean (The Wingdale Community Singers)
• Sahara (Rabih Abou-Khalil)
• Dune (Desert Theme (Toto)
• Beach Sluts (Howler)

LIEFDE & HAAT

• Too Much Love (LCD Soundsystem)
• Love Interruption (Jack White)
• It’s Only Love (Stevie Nicks)
• Love Changes (Stevie Nicks)
• Love is (Stevie Nicks)

Peter Perrett – The Cleansing (2024)

The Cleansing is alweer het derde soloalbum van de voormalige The Only Ones zanger gitarist Peter Perrett. Het is de opvolger van Humanworld uit 2019. Zijn debuut How The West Was Won, wat zijn eerste album in dertig jaar was, heb ik in mijn AT 1760 lijst staan. Er staan op deze CD twintig nummers. Dat is best een aantal. Zevenenzestig minuten duurt dit album. Net als bij zijn debuut, de man is inmiddels tweeenzeventig jaar, is dit wederom een familieaangelegenheid met zijn twee zonen Peter Perrett Jr. op bas en Jamie Perrett op gitaar en percussie. Op de nummers Solitary Confinement en World In Chains is Johnny Marr (The Smiths) op gitaar te horen en hebben ook Bobby Gillespie van Primal Scream, en twee leden van Fontaines D.C., Carlos O”Connell en Tom Coll, een aandeel op het gebodene. Met zijn zuid-Londense tongval klinken deze nummers spannend genoeg om te blijven boeien. Met zijn soms pittige en sarcastische humor en met zijn broze stem en met zijn klagende overpeinzingen, waarop hij soms met zelfverwijt op zijn leven terugkijkt, is dit een album dat je tot het einde toe moet beluisteren omdat je anders bang bent iets te zullen missen. De laatste drie nummers, Back In The Hole, Less Than Nothing en Crystal Clear zijn namelijk van uitmuntende kwaliteit. Uitgebracht door Domino (Hen Ogledd (2020), James Yorkston & The Second Hand Orchestra (2021), Cat Power (2023)).

1760 Hoezen met een Thema

TEKEN- & SCHILDERKUNST

• (1566) Rabih Abou-Khalil – Blue Camel
• (1568) Stevie Nicks – Trouble In Shangri-La
• (1569) Jon Anderson – Olias Of Sunhillow
• (1571) Guided By Voices – Alien Lanes
• (1580) Francesco Guccini – Parnassius Guccinii

BACK ON TOP

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1260) Wanda Jackson – Wanda Jackson (Long Tall Sally, Let’s Have A Party)
• (1261) Shirley Bassey – Shirley Bassey (Till, Climb Ev’ry Mountain)
• (1262) Eartha Kitt – That Bad Eartha (Geen Singles)
• (1263) Eden Ahbez – Eden’s Island (Geen Singles)
• (1264) Kevin Ayers – Joy Of A Toy (Geen Singles)

De uitklaphoes van de LP #105

Real To Real Cacophony van Simple Minds

Van Simple Minds (Jim Kerr, Charlie Burchill, Derek Forbes, Brian McGee en Michael MacNeil), verscheen een paar jaar voor de grote doorbraak van New Gold Dream, in 1979 Real To Real Cacophony, het tweede album. Ze waren de nieuwe Britse hemelbestormers, een zeer veelbelovende band. Het verscheen in het zelfde jaar als hun debuut Life In A Day. Hoewel ik persoonlijk New Gold Dream het beste album van de Schotten vind, is eigenlijk alles van voor dat album de meest interessante periode van de band (Life In A Day, Real To Real Cacophony, Empires And Dance en Sons And Fascination/Sister Feelings Call). Je had toen voornamelijk het idee dat ze nog niet waren ontdekt door het grote publiek (onzin natuurlijk). Maar commercieel waren ze toen in iedergeval nog niet. Ik was toen echt een fan van deze band. Er gaat iets mystieks, iets dreigends en iets ongrijpbaars uit van al deze nummers. Je krijgt er een soort van onbestemd claustrofobisch gevoel van. Het album is in vijf weken opgenomen. De ritmische structuren van de nummers, met een grote nadruk op de bas, die soms aan Kraftwerk doen denken, zijn rauw, experimenteel, episch en heroisch, alsof je Keltische Druiden door de bossen ziet wandelen. Geen valse bombast, geen vals sentiment, maar post pumk in al zijn glorie. Beste nummers op deze LP zijn Factory, Premonition, Changeling, Film Theme en Calling Your Name. Uitgebracht door Virgin en opgenomen in de Rockfield Studio’s in Wales.

SONGTITELS MET EEN THEMA

OLD & NEW

• Like An Old Blues (Be-Bop Deluxe)
• The New Stone Age (OMD)

NAMEN VAN PERSONEN

• Louretta (Agnes Obel)
• Sam (Tim Knol)
• Sarah (Trevor Jones)
• Leto’s Theme (Toto)

TOPOGRAFIE

• Avenue (Agnes Obel)
• Yr City’s A Sucker (LCD Soundsystem)
• Bombay Sapphires (Stevie Nicks)
• Wingdale Asylum Seekers (The Wingdale Community Singers)
• West End Girls (Pet Shop Boys)

Muziekfilms & Documentaires

This Is Spinal Tap

This Is Spinal Tap is een Amerikaanse mockumentary-komedie uit 1984, mede geschreven en geregisseerd door Rob Reiner (Misery, When Harry Met Sally). In de film spelen Christopher Guest (A Few Good Men, A Mighty Wind), Michael McKean (1941, A Mighty Wind) en Harry Shearer (The Truman Show, A Mighty Wind) de hoofdrollen als de jeugdvrienden David St. Hubbins, Nigel Tufnel en Derek Smalls als leden van de heavy metal band Spinal Tap. Reiner speelt zelf Martin Di Bergi, een documentairemaker die hen volgt op hun Amerikaanse tournee ter promotie van hun nieuwe album, Smell the Glove. De film hekelt het gedrag en de muzikale pretenties van rockbands en van rockdocumentaires zoals The Song Remains the Same (1976), The Last Waltz (1978) en All You Need Is Cash (1978) van de Rutles. Het grootste deel van de dialoog was geimproviseerd. De film kreeg lovende kritieken. Hoewel er ook een aantal andere bekende acteurs in bijrollen te bewonderen zijn (Billy Crystal, Ed Begley Jr., Dana Carvey en Patrick Macnee), dachten velen dat het een documentaire was over een bestaande rockband. De eerste release kende slechts een bescheiden commercieel succes. De latere VHS-release bracht meer erkenning en zelfs een cultstatus. In 2002 werd de film door de Library of Congress als cultureel, historisch of esthetisch belangrijk beschouwd en werd het geselecteerd voor conservering door de National Film Registry. 

BACK ON TOP

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Townes Van Zandt

• Nothin’ – Robert Plant & Alison Krauss
• To Live is To Fly – Guy Clark

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1975

• 3 januari: Thomas Bangalter (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Daft Punk)
• 19 maart: Brann Dailor (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Mastodon)
• 23 april: Jonsi (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Sigur Ros)
• 26 april: Jose Pasillas (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Incubus)
• 18 mei: Jack Johnson (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 25 mei: Lauryn Hill (ALBUM TOP 1760 ARTIEST) (The Fugees)
• 1 juli: Sufjan Stevens (ALBUM TOP 1760 ARTIEST) (The National)
• 9 juli: Jack White (ALBUM TOP 1760 ARTIEST) (The White Stripes, The Raconteurs)
• 18 juli: Daron Malakian (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (System of a Down)
• 18 juli: M.I.A. (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 1 september: Omar Rodriguez-Lopez (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Mars Volta, John Frusciante)
• 9 september: Michael Buble (Zanger)
• 9 oktober: Sean Ono Lennon (Zanger, Gitarist)
• 14 november: Travis Barker (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Blink-182)
• 13 december: Tom Delonge (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Blink-182)

Ramkot – Rosa (2024)

Ramkot, een Belgische band uit Gent, werd in 2017 opgericht door Tim Leyman (zang, gitaar), Tom Leyman (drums) en Hannes Cuyvers (zang, bas). De heren lijken in de tussentijd met succes aan de weg getimmerd te hebben: het pad omhoog naar de misty moutain hop lijkt daarom positief te zijn. In 2019 bracht dit trio hun eerste EP Ramkot uit. En twee jaar later wonnen de heren een talentenjacht van Studio Brussel. In welk jaar ze meteen een tweede EP uitbrachten genaamd What Exactly Are You Looking For. Een eerste volledig album verscheen in 2023 genaamd In Between Borderlines, dat goed ontvangen werd. De naam van het album was gebaseerd op de overgangsperiode van de bandleden tussen studeren en werk door. Twee maanden later stond Ramkot in het voorprogramma van Metallica in de Ziggo Dome in Amsterdam. Ook ging de band op tour door Nederland. Hebben ze meerdere festivals mogen opluisteren, op Pinkpop bijvoorbeeld in 2023. Voor dit tweede album, Rosa, in november vorig jaar verschenen, gingen ze zelfs naar de VS. Met een mooi resultaat. Met duidelijke invloeden van Led Zeppelin, Queens of the Stone Age, Them Crooked Vultures en The Eagles of Death Metal. Als hun eigen Belgische Desert Sessions opgenomen in Rancho de La Luna en geproduceerd door Alain Johannes (AT 1760 – Them Crooked Vultures, Eagles of Death Metal, Queens of the Stone Age). Rammen, beuken en met volle kracht vooruit. Hadden we in Belgie en Nederland maar een woestijn. Uitgebracht door V2.

SONGTITELS MET EEN THEMA

ZIEKTE & GEZONDHEID

• Starvin’ (The Trammps)
• Tired (LCD Soundsystem)
• Hallucination (Trevor Jones)

EMOTIES & GEVOELENS

• You Touch My Hot Line (The Trammps)
• Crying To The Sky (Be-Bop Deluxe)

LEVEN & DOOD

• Life In The Air Age (Be-Bop Deluxe)
• We’re Going To Live For A Very Long Time (Heaven 17)
• Do Or Die (The Human League)

BEROEPEN

• Hairdresser (ZZ Top)
• Bike Shop Boy (The Wingdale Community)

NUMMERS

• One Dove (Antony and the Johnsons)
• Sixteen Saltines (Jack White)

BACK ON TOP

Holland Pop Festival 1970

Het Holland Pop Festival was een driedaags popfestival in 1970, in het Kralingse Bos in Rotterdam. Het staat ook wel bekend als het Nederlandse Woodstock, dat een jaar eerder gehouden werd, of gewoon als Kralingen. Het werd gehouden op 26, 27 en 28 juni van dat jaar, in het zelfde jaar dat ook Pinkpop zijn eerste editie beleefde. Een groot podium stond opgesteld op het grasveld voor de twee windmolens De Ster en De Lelie (waar tegenwoordig nog steeds specerijen gemalen worden) aan de rand van de Kralingse Plas. Er kwamen tienduizenden mensen op af. De organisatie was in handen van Berry Visser, Georges S. Knap, Toos v.d. Sterre en Tinus van Daal (Stichting Holland Pop Festival). De belangrijkste investeerders waren het Ministerie van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk (CRM) en Coca-Cola. De aanwezigheid van een aantal van de optredende artiesten zoals Jefferson Airplane, Santana, Canned Heat, The Byrds, Fairport Convention, Fotheringay, Soft Machine en Pink Floyd (zonder Syd Barrett), was voor de zwemmende en kamperende bezoekers een unieke belevenis. Het festival vormde in feite het begin van het Nederlandse gedoogbeleid ten aanzien van het gebruik van marihuana. De organisatie dat dacht uit de kosten te komen met vijfentwintigduizend a dertigduizend betalende bezoekers ging na het festival echter failliet wegens een tekort van meer dan zevenhonderdduizend gulden.

Een top 10 van bands en artiesten in mijn AT 1760 die op Kralingen hebben opgetreden:

1. (5) Fairport Convention
2. (32) Pink Floyd
3. (59) Soft Machine
4. (62) The Byrds
5. (63) Jefferson Airplane
6. (70) Dr. John
7. (351) Canned Heat
8. (362) Santana
9. (363) Pentangle
10. (381) Caravan

SONGTITELS MET EEN THEMA

DIEREN

• Raven Claws (Moonspell)
• Beast (Agnes Obel)
• A Good Flying Bird (Guided By Voices)
• Strawdogs (Guided By Voices)
• Chicken Blows (Guided By Voices)
• Dog In Winter (The Wingdale Community Singers)

WINDSTREKEN

Southside (Texas)

KLIMAAT

• Tears And Rain (James Blunt)
• Spring Affair (Donna Summer)

LICHAAMSDELEN

• Body Contact Contract (The Trammps)
• Her Eyes Are Underneath The Ground (Antony and the Johnsons)
• Take My Hand (Toto)

Chuck Prophet – Wake The Dead (2024)

Wake The Dead is een album van het vroegere lid van Green On Red waarmee hij in de jaren tachtig acht albums heeft uitgebracht. Zijn eerste soloalbum verscheen in 1990 op een klein Engels label. Pas in 1997 verscheen het in de VS. Het is inmiddels het zeventiende soloalbum van Chuck Prophet. Ook deze is een samenwerking met Kurt Lipschuts, met wie hij eerder op veel albums heeft samengewerkt. Het album met een hoog cumbia (een Latijns-Amerikaans dansgenre), tex-mex en tejano gehalte, kwam op een speciale manier tot stand. Door zijn ziekte waarvan hij herstellende was vertoefde hij veel in een locale mission in Salinas Californie en maakte hij toen kennis met de groep ?Qiensave? (het eerste vraagteken moet ondersteboven staan maar dat lukt niet op mijn toetsenbord). Samen met deze cumbia muzikanten en zijn eigen band The Mission Express dook hij vervolgens de studio in. Het resultaat is een diep avontuurlijke viering van het leven die hoop en angst in gelijke mate in evenwicht houdt, met een rijke en jubelende meditatie, zelfs in het aangezicht van de meest beklemmende duisternis. Deze man weet wat muziek maken is. Wake The Dead is een geweldige plaat. Uitgebracht door Yep Roc Records,

1760 Hoezen met een Thema

LANDSCHAPPEN & STADSGEZICHTEN

• (1408) Jerry Garcia & John Grisman – Shady Grove
• (1433) The Cardigans – Gran Turismo
• (1436) Nathan and the Zydeco Cha Chas – Follow Me Chicken
• (1442) Kathleen Edwards – Failer
• (1444) Clannad – Magical Ring

BACK ON TOP

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1265) The Residents – Meet The Residents (Geen Singles)
• (1266) Syd Barrett – The Madcap Laughs (Octopus)
• (1267) Superorganism – Superorganism (Something For Your M.I.N.D., It’s All Good, Nobody Cares, Everybody Wants To Be Famous, Reflections On The Screen, Night Time, The Prawn Song)
• (1268) The Shadows – The Shadows (Shadoogie, Gonzales)
• (1269) Les Paul – Les Paul Now! (Geen Singles)

De uitklaphoes van de LP #104

The Heart Of Saturday Night van Tom Waits

Toen deze LP uitkwam, meer dan vijftig jaar geleden, was Waits nog een betrekkelijk onbekende artiest. The Heart Of Saturday Night was zijn tweede album en de opvolger van Closing Time van een jaar eerder. Deze is iets gevarieerder dan dat album, dat iets intiemer is, en waarop hij in wezen zijn liedjes in de kroeg zingt: op deze gaat hij de straat op na het zingen van zijn liedjes. Waits zingt als een echte crooner waarop hij wordt begeleid door Jim Hughart op dubbele bas, Pete Christlieb op saxofoon en door Tom Scott op clarinet. Samen met Jim Gordon op drums. Waits zelf speelt piano. Het album doet romantisch aan. In de nacht van zaterdag op zondag, in the wee small hours, gaat Waits op zoek naar het hart van de zaterdagnacht. Het probeert de sfeer te pakken van nachtclubs, eenzame overpeinzingen over de liefde, van nachtclub muzikanten die na sluitingstijd zelf nog even al slenterend het nachtleven induiken. Dit album is heerlijk om bij weg te zwijmelen. De muziek is soms zo mooi en zo breekbaar, dat je dat gevoel dat deze muziek opwekt niet kwijt wil raken. En ook al is dit niet zijn beste album: The Heart Of Saturday Night, San Diego Serenade, Please Call Me Baby, Depot Depot, Semi Suite en Drunk On The Moon, zijn toch ook allemaal prachtig. Het openingsnummer, New Coat Of Paint, is een eerbetoon aan Jack Kerouac. Opgenomen door Bones Howe en uitgebracht door Asylum.

SONGTITELS MET EEN THEMA

RELIGIE

• Perverse…Almost Religious (Moonspell)
• Prayer For You (Texas)
• Faith (Texas)
• Bitter Angels (Cardinal)

LIEFDE & HAAT

• Fool For Love (Texas)
• Goodbye My Lover (James Blunt)
• Find All The Love (Tim Knol)
• Too Much Love (LCD Soundsystem)

UNIVERSUM

• Luna Fortuna (Francesco Guccini)
• Daylight And The Sun (Antony and the Johnsons)
• Solide Space (Jon Anderson)
• Moon Ra/Chords/Song Of Search (Jon Anderson)
• Planets Of The Universe (Jon Anderson)
• Holy Virgin Star (The Wingdale Cooommunity Singers)

Muziekfilms & Documentaires

The Highwaymen: Live – American Outlaws

The Highwaymen was een Amerikaanse supergroep, bestaande uit vier van de grootste countryartiesten in het outlaw country subgenre: Johnny Cash, Waylon Jennings, Willie Nelson en Kris Kristofferson. Tussen 1985 en 1995 nam de groep drie albums op met een aantal hitsingles, waaronder Highwayman in 1985. Johnny Cash, Waylon Jennings, Willie Nelson en Kris Kristofferson, zoals bekend allen artiesten met een grote staat van dienst, traden voor het eerst samen op als The Highwaymen in 1985, waarna ze het volgende decennium live een terugkerend succes werden. De archiefuitgave van Live: – American Outlaws is het eerste officiele document op beeld van dit deel van het bestaan van de supergroep. Opgenomen in het Nassau Coliseum in Uniondale, Long Island op 14 maart 1990. Het concert was al eerder uitgebracht op VHS in 1991. In 2016 verscheen het opnieuw op DVD. Voor country liefhebbers is deze registratie het ontdekken van de heilige graal. De show die de heren op dit optreden aan ons laat zien treft je midden in je hart. Veel bekende nummers van het viertal, afwisselend met de heren in de hoofdrol, komen allemaal aan bod: Ring Of Fire, Folsom Prison Blues, Always On My Mind, Me And Bobby McGee, Ghostriders In The Sky, Help Me Make It Through The Night, There Ain’t No Good Chain Gang, Big River en On The Road Again, zijn maar een paar hoogtepunten. Drie Highwaymen zijn inmiddels helaas overleden, onlangs nog Kristofferson in september 2024, en eerder al Jennings in 2002 en Cash in 2003. Alleen Willy Nelson, de beste gitarist van het stel, is de laatste sheriff in Town. Op eenennegentigjarige leeftijd is hij nog steeds actief.

BACK ON TOP

Nick Cave & The Bad Seeds – Wild God (2024)

Het oeuvre van Nick Cave is inmiddels net zo indrukwekkend als die van Dylan en Tom Waits. De man legt de lat net zo hoog voor wat kwaliteit betreft als deze twee heren. Net als Dylan en Waits is hij een verhalenverteller. En die raken je altijd. Er is haast niemand anders die dat zo goed kan doen als hij. Alles komt uit de diepste krochten van zijn ziel. Melodieus, kwetsbaar, onvoorspelbaar, diepzinnig, krachtig en meeslepend. Zijn emoties zijn altijd echt. Zoals we van hem gewend zijn. Wild God is inmiddels alweer zijn achttiende album, de eerste sinds Skeleton Tree uit 2016 samen met The Bad Seeds (Ellis, Vjestica, Casey, Wydler, Sclavunos) en Carnage zijn duo plaat met Warren Ellis uit 2021, als we aantal soundtracks van hen samen tenminste niet meerekenen. Zoals bij ieder album van NC&TBS is dit ook weer een unieke belevenis. Niet alleen qua muziek maar ook wat de teksten betreft (de teksten zijn van hem, de muziek is van Cave en Ellis), die in aanmerking mogen komen voor een literatuurprijs. Van dit album krijg je zondermeer een gelukkig gevoel. Het is vooral een warme plaat over hoop en troost, weelderig en rijk aan klankkleuren. Het is haast een religieuze belevenis. Er staan een paar gospelnummers op als Wild God, Conversion en As The Waters Cover The Sea en ook een prachtig liefdesliedje O Wow O Woy (How Wonderful She Is) met Anita Lane een ex-lid van The Bad Seeds. Andere nummers als Cinnamon Horses, Frogs, Joy en Final Rescue Attempt zijn evenzeer indrukwekkend. Een gastbijdrage is er ook van Colin Greenwood, de bassist van Radiohead. The Prince of Darkness (met een prachtige foto van hem in de binnenkant van de CD) stelt altijd alleen maar vragen, maar met dit album is hij in het licht getreden als de Engel in het wit die ons weer opnieuw verwonderen doet. Uitgebracht door Play It Again Sam.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Lee Hazlewood

• Boots – The Residents

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1974

• 25 januari: Emily Haines (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Broken Social Scene)
• 8 februari: Guy-Manuel de Homem-Christo (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Daft Punk)
• 11 februari: D’Angelo (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (D’Angelo and the Vanguard, Lauryn Hill)
• 22 februari: James Blunt (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 6 maart: Guy Garvey (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Elbow, Doves, I Am Kloot)
• 11 april: Alexander Kuoppala (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Children of Bodom)
• 17 april: Mikael Akerfeldt (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Opeth)
• 16 mei: Laura Pausini (Zangeres)
• 17 mei: Andrea Corr (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Corrs)
• 1 juni: Alanis Morissette (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 2 juli: Rocky Gray (Drummer)
• 12 juli: Sharon den Adel (Zangeres)
• 17 juli: Tim Hecker (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 26 juli: Samuel Ervin Beam (Iron & Wine) (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 14 augustus: Ana Matronic (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Scissor Sisters)
• 6 september: Nina Persson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Cardigans, Sparklehorse)
• 18 oktober: Peter Svensson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Cardigans)
• 5 november: Ryan Adams (Zanger, Gitarist, Pianist)
• 10 december: Meg White (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The White Stripes)
• 13 december: Nick McCarthy (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Franz Ferdinand)

BACK ON TOP

SONGTITELS MET EEN THEMA

DATUM EN TIJD

• For A Taste Of Eternity (Moonspell)
• Future Is Promises (Texas)
• Every Day (Stevie Nicks)
• On Time (Rabih Abou-Khalil)

EMOTIES & GEVOELENS

• Fight The Feeling (Texas)
• Cry (James Blunt)
• I Feel Like I’ve Been Livin’ (On The Dark Side Of The Moon) (The Trammps)

KUNST

• Dovevo Fare Del Cinema (Francesco Guccini)

RELIGIE

• Heavenly Homes (Be-Bop Deluxe)
• Blazing Apostles (Be-Bop Deluxe)

KLEUREN

• Black Fly (ZZ Top)
• Stripped White Jets (Guided By Voices)

Jim Gordon

James Beck Gordon, geboren in 1945, was onderandere de drummer van Derek and the Dominos, op het enige album van de band Layla And Other Assorted Love Songs. Hij was in Los Angeles een van de meest gevraagde sessiemuzikanten van de jaren zeventig. Zijn geschiedenis is tegelijkertijd tragisch als verschrikkelijk. Op 3 juni 1983, in een psychotische toestand vermoordde Gordon zijn eenenzeventigjarige moeder met een hamer en stak haar vervolgens met een slagersmes dodelijk neer, bewerend dat een stem hem vertelde dat hij haar moest vermoorden. Gordon begon stemmen te horen (inclusief die van zijn moeder) die hem dwongen zichzelf uit te hongeren, niet meer te slapen, niet meer te ontspannen en niet meer te drummen. Zijn artsen stelden een verkeerde diagnose (die in zijn latere leven in gevangenschap werd herzien) en behandelden hem in plaats daarvan voor alcoholmisbruik. Hij werd veroordeeld tot zestien jaar tot levenslang. Gordon groeide op in de San Fernando Valley van Los Angeles en ging naar de Grant High School. Hij gaf een muziekbeurs aan de UCLA op en begon zijn professionele carriere in 1963, op zeventienjarige leeftijd, als back-up van de Everly Brothers. Op het hoogtepunt van zijn carriere had Gordon het naar verluidt als studiomuzikant zo druk dat hij elke dag vanuit Las Vegas naar Los Angeles terugvloog om twee of drie opnamesessies te doen om vervolgens weer op tijd terug te keren voor een avondshow in Caesars Palace. In 1969 en 1970 toerde Gordon als onderdeel van de begeleidingsband van Delaney & Bonnie, waar destijds Eric Clapton deel van uitmaakte. Deze band zou later Derek and the Dominos worden. Het eerste studiowerk van de band waren opnames voor George Harrison’s All Things Must Pass. In 1970 maakte Gordon deel uit van de Joe Cocker’s Mad Dogs & Englishmen tour en drumde hij op Dave Mason’s album Alone Together. In 1971 toerde hij met Traffic en is hij te horen op twee van hun albums, waaronder The Low Spark Of High Heeled Boys. Datzelfde jaar speelde hij op Harry Nilsson’s album Nilsson Schmilsson, waar hij de drumsolo deed op het nummer Jump into the Fire. Ook in 1974 speelde Gordon op Steely Dan’s album Pretzel Logic, waaronder op de single Rikki Don’t Lose That Number. In 1967 speelde hij op het Byrds album The Notorious Byrds Brothers, uitgebracht in 1968. Van 1973 tot 1975 werkte hij opnieuw samen met Chris Hillman van The Byrds als drummer in de Souther-Hillman-Furay Band. Hij speelde ook drums op drie nummers op Alice Cooper’s album uit 1976, Alice Cooper Goes To Hell. Andere albums waarop hij is te horen zijn o.a. Diamonds & Rust van Joan Baez, The Pretender van Jackson Browne, Eric Clapton van Eric Clapton, Chi Coltrane van Chi Coltrane, CS&N van CS&N, Endless Boogie van John Lee Hooker, 12 Songs van Randy Newman, The Heart Of Saturday Night van Tom Waits en op Apostrophe, Lather rn Imaginary Diseases van Frank Zappa. Jim Gordon overleed op 13 maart 2023 op zevenenzeventigjarige leeftijd in de California Medical Facility, een medische en psychiatrische gevangenis in Vacaville, Californie.

Albums in mijn AT 1760 waarop Gordon te horen is als percussionist en als drummer:

1. (2) The Beach Boys – Pet Sounds
2. (58) George Harrison – All Things Must Past
3. (117) Derek and the Dominos – Layla And Other Assorted Love Songs
4. (127) Jackson Browne – Jackson Browne
5. (225) Ike & Tina Turner – River Deep – Mountain High
6. (370) Steely Dan – Pretzel Logic
7. (553) Van Dyke Parks – Song Cycle
8. (559) Lowell George – Thanks I’ll Eat It Here
9. (811) Hall & Oates – Bigger Than Both Of Us
10. (1114) The Monkees – The Monkees

Doedsmaghird – Omniverse Consciousness (2024)

Om de verwarring maar meteen weg te nemen: Omniverse Consciousness van Doedsmaghird uit Noorwegen, is een uitstapje van Yusaf Parvez en de Franse multi-instrumentalist Camille Giradeau van de black metal band Dodsheimsgard, in 1994 opgericht en zeven albums op de teller. In 2023 verscheen nog het album Black Medium Current. Dit album, Omniverse Consciousness, een uiterst grimmig stukje zwarte metaal is er een dat indruk maakt. Met nummers die gaan over verwoesting, destructie, geboorte en een nieuw begin. Wat is het zwartste zwart? Nou af en toe dit album, met soms een streepje wit en grijs er tussen door dat je echter lijkt te bedriegen. Hoop en verlossing moet gevonden waarin tijd verklaart wordt, lijkt de algemene strekking te zijn van het album. Nogal zware kost dus allemaal. En toch is dit in wezen een toegankelijk album. De nummers Min Tid Er Omme, Adrift Into Collapse en Requiem Transiens zijn als chaotische dromen over waarin je wegglijdt in een spiraal rechtstreeks naar de hel. Het is een album dat de schoonheid van de chaos wil laten horen, op een soms wel heel agressieve manier. En het is een album dat ons een verontrustende kwelling wil geven dat de waanzin overstijgt. Mits je daar open voor staat. Daar kun je je zeker onbehaaglijk bij voelen. Ja, het haardvuur knappert bij dit prima zwarte zware metaal. Welkom in het universele bewustzijn. Uitgebracht door Peaceville Records.

Daryll-Ann – Spring (2024)

Na zes studioalbums, twee EP’s en een live album, kwam er in 2024 plotseling weer een nieuwe Daryll-Ann uit. Van Jelle en Coen Paulusma, Anne Soldaat, Jeroen Kleijn en van Jeroen Vos. Twintig jaar na het laatste album Don’t Stop. En twintig jaar nadat de band besloten had om er toch maar wel mee te stoppen (hoe is het mogelijk). Na in 2022 een reunie concert gegeven te hebben beviel dat klaarblijkelijk zo goed dat ze de studio weer indoken. Met als resultaat de constatering dat Daryll-Ann vroeger niet voor niets een van de meest toonaangevende bands van Nederland was. We hebben het dan over de periode tussen 1992 en 2004. En schaamtevol moet ik bekennen dat ik nog nooit eerder een CD van deze hand had gekocht. Want met dit album zijn ze dat meteen weer opnieuw. En daar mogen ze trots op zijn. Want ze lijken zeer geinspireerd te zijn geweest. Chemie tussen muzikanten ontstaat soms vanuit het niets, en soms is dat niet te verklaren, maar de veertien nummers op deze CD lijken echt in een soort van opborrelende creativiteit snel geschreven te zijn. Zeven liedjes gezongen door Jelle Paulusma en zeven door Anne Soldaat. En alles zo goed bevallend dat de heren zelfs weer zijn gaan optreden. Een van de leukste nummers zijn The Incrowd, Our Song (beidde een beetje Neil Young achtig), Cosmic Pudding, Spring, Through To You en Time Out. Het laatste nummer, I Found A Friend, laat horen hoe mooi muziek kan zijn. Werkelijk prachtig. Uitgebracht door Excelsior (Meindert Talma (2021), Hallo Venray(2022), MICH (2022), traumahelikopter (2023), Pale Puma (2023), Johan (2024)

BACK ON TOP

Manu Chao – Viva Tu (2024)

Viva Tu is het vijfde studioalbum van Jose Manuel Tomas Arturo Chao Ortega, de vroegere frontman van Mano Negra (waarvan de laatste CD alweer in 1994 verscheen). Ik heb zowel van Manu Chao, (607) als van Mano Negra (984) een album in mijn AT 1760 staan. Ben dus niet onbekend met zijn werk. Hij is een interessante artiest die al vanaf de jaren tachtig in het pop en rockwereldje meedraaid. Bekend om zijn eigenzinigheid, zijn originaliteit, en als iemand die durft af te wijken van de gebaande paden (ondanks alle kritiek van mensen die vinden dat hij zichzelf vaak herhaald met vaak dezelfde ritmes en melodieen). Maar deze man blijft altijd interessant om te beluisteren. Viva Tu is een perfect zomer album met flamenco, punk, salsa, hip hop, rock en reggae invloeden waarmee hij zijn eigen geluid heeft gecreerd. Het album klinkt warm en afwisselend, met pakkende deuntjes, gezongen in het Engels, Frans, Portugees en Spaans, die elkaar ook nog eens in een razendsnel tempo opvolgen. Een van de Engelse nummers is Heaven’s Bad Day, met Willie Nelson als gastzanger, en in een van de Franse, Tu Te Vas, heeft de mij onbekende rapper Laeti een gastoptreden. Het album geeft veel indrukken waardoor het niet snel gaat vervelen. Een beetje een smet op het album is alleen dat het laatste nummer Tantas Tierras wel heel veel lijkt te zijn “geleend” van Dylan’s Knockin’ On Heavens Door. Had er dan gewoon een cover op gezet. Maar voor de rest een prima album. Uitgebracht door Because Music.

1760 Hoezen met een Thema

GROENE HOEZEN

• (1296) Modest Mouse – Good News For People Who Love Bad News
• (1326) Varttina – Iki
• (1346) Yeasayer – Odd Blood
• (1353) The Beautiful South – Welcome To The Beautiful South
• (1366) Sparklehorse – It’s A Wonderful Life

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1270) Tom Lehrer – Songs By Tom Lehrer (Geen Singles)
• (1271) The Louvin Brothers – Tragic Songs Of Life (Knoxville Girl)
• (1272) Racoon – Here We Go, Stereo (Side Effects, Eric’s Bar)
• (1273) A Perfect Circle – Mer De Noms (Judith, 3 Libras, The Hollow)
• (1274) Anne Soldaat – Talks Little, Kills Many (The Island Man, The Truth)

De uitklaphoes van de LP #103

Wide Awake In America van U2

Eigenlijk is dit geen LP maar een EP, of een vier-track extended play, zoals ze dat noemen. Verscheen in 1985, een jaar na The Unforgettable Fire en twee jaar voor The Joshua Tree. toen U2 nog interessant was laten we maar zeggen. De EP die eerst in de VS verscheen, heeft korte tijd in de Bilboard Top 200 gestaan maar is toen verwijderd omdat het geen volwaardig album was. Er staan twee live nummers op, Bad en A Sort of Homecoming, door Tony Visconti geproduceerd, en twee studio nummers The Three Sunrises, samen met U2 geproduceerd door Brian Eno en Daniel Lanois, en Love Comes Tumbling. Samen met A Sort of Homecoming verschenen deze nummers ook op de B-kant van de officiele The Unforgettable Fire single van het gelijknamige album. De twee live nummers zijn opgenomen in The National Exhibition Centre in Birmingham en in de Wembley Arena in Londen in november 1984. Uiteraard is deze EP niet te vergelijken met de reguliere studioalbums van U2, maar beschouw ik deze persing toch als een van mijn favoriete albums van Bono en Co. Uitgebracht door Island Records.

BACK ON TOP

SONGTITELS MET EEN THEMA

WAPENS & MILITARISME

• Jongen Die Het Leger In Gaat (Roosbeef)
• Blunderbuss (Jack White)

NAMEN VAN PERSONEN

• Herr Spiegelmann (Moonspell)
• So Long Jimmy (James Blunt)
• Billy (James Blunt)
• Canzone Per Silvia (Francesco Guccini)
• Samantha (Francesco Guccini)
• Vincent Price Blues (ZZ Top)

DROMEN

• Awake (Moonspell)
• Wakker (Eefje de Visser)
• Sleep That Burns (Be-Bop Deluxe)
• Never As Tired As When I’m Waking Up (LCD Soundsystem)
• Weep Themselves To Sleep (Jack White)
• Dream Figure (Cardinal)

Muziekfilms & Documentaires

Jimi: All Is By My Side

Jimi: All Is By My Side is een biografische dramafilm uit 2013 over Jimi Hendrix, geschreven en geregisseerd door John Ridley (U Turn, Three Kings, 12 Years A Slave). Met in de hoofdrol Andre Lauren Benjamin (ook wel bekend als Andre 3000 van het duo Outkast) als de jonge onbevangen Jimi. De film vertelt het verhaal over het begin van Hendrix’ carriere, vanaf zijn aankomst in Londen, de creatie van The Jimi Hendrix Experience en het begin van zijn roem voorafgaand aan zijn optreden op het Monterey Pop Festival. Op de film werd veel aangemerkt dat het verhaal niet helemaal waarheidsgetrouw is maar wel goed is geacteerd. De film bevat geen nummers die door Hendrix geschreven zijn, omdat de rechten voor die goedkeuring werden afgewezen door de nalatenschap van de zanger/gitarist. In plaats daarvan bevat de film die zich afspeelt in Londen in 1966 en 1967 de nummers die Hendrix in die jaren uitvoerde, kort voor de release van zijn debuutalbum, Are You Experienced. Alle muzikale partijen werden gespeeld door Waddy Wachtel (gitaar), Leland Sklar (bas) en Kenny Aronoff (drums). Wachtel schreef korte muziekfragmenten voor de film die lijken op de vroege nummers van The Experience. De film werd vertoond in de sectie Speciale Presentatie op het Toronto International Film Festival en op het South by Southwest filmfestival in 2013 en werd op 8 augustus 2014 in het Verenigd Koninkrijk uitgebracht. De film werd ook vertoond op het New Zealand International Film Festival (NZIFF) op 26 juli 2014.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

Big Joe Williams

• Baby Please Don’t Go – Mississippi Fred McDowell
• Baby Please Don’t Go – Cuby & The Blizzards
• Baby Please Don’t Go – Budgie
• Baby Please Don’t Go – Paul Revere & The Raiders

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1973

• 24 februari: Chris Fehn (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) ( Slipknot)
• 6 maart: Peter Lindgren (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Opeth)
• 8 maart: Anneke van Giersbergen (Zangeres)
• 17 maart: Caroline Corr (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Corrs)
• 27 april: Sharlee D’Angelo (Bassist)
• 29 april: Mike Hogan (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Cranberries)
• 17 mei: Josh Homme (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Queens of the Stone Age, Kyuss, Eagles Of Death Metal, Them Crooked Vultures)
• 5 juli: Bengt Lagerberg (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (The Cardigans)
• 11 juli: Andrew Bird (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 15 juli: John Dolmayan (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (System of a Down)
• 22 juli: Rufus Wainwright (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 23 juli: Fran Healy (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Travis)
• 25 juli: Dani Filth (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Cradle of Filth)
• 9 oktober: Terry Balsamo (Gitarist)
• 9 oktober: Fabio Lione (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Rhapsody)
• 3 november: Mick Thomson (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Slipknot)
• 10 november: Jacqui Abbott (Zangeres)
• 11 november: Jason White (Gitarist, Bassist)
• 7 december Damien Rice (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 8 december: Corey Taylor (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Slipknot)
• 30 december: Jon Theodore (Drummer)

BACK ON TOP

The Bug Club – On The Intricate Inner Workings Of The System (2024)

Lekker hapklaar en smaakvol opgediend door Tilly Harris (zang en bas), Sam Willmett (zang en gitaar) en Dan Matthew (drums) (die nog wel in de credits staat vermeld maar inmiddels de insekten club heeft verlaten). De nieuwe sensatie komt deze keer uit Wales: als een muzikale belevenis die aan Meg en Jack White en The B-52’s doet denken. Het is popmuziek dat balsem is voor je oren, een vettig smeersel dat precies goed is voor je ziel. Dat dit tegenwoordig nog gemaakt wordt kunnen we dus alleen maar waarderen. Met de heilige drieeenheid van garage rock, punk en klassieke rock, met snelle riffs, rauwe en energieke directheid en heel veel humor, wervelt The Bug Club met indrukwekkende nummers over oorlogsfilms, koude harde liefde, kwaliteits biertjes, een pop single en een beetje als James Bond over ons heen. Nee, hiervan krijg je geen genoeg. Deze muziek is verslavend. Rock and roll is voor de zoveelste keer weer opnieuw uitgevonden. Uitgebracht door Sub Pop (Omni 2019, Kiwi Jr. 2021, TV Priest 2021, Slift 2024, J Mascis 2024, Amon Dunes 2024).

SONGTITELS MET EEN THEMA

ROYALTY

• Highway Queen (Nikki Lane)
• When I Am King (Tim Knol)
• King And Caroline (Guided By Voices)

EMOTIES & GEVOELENS

• Doesn’t Have To Be This Way (Alison Krauss & Union Station)
• I Don’t Have To Live This Way (Alison Krauss & Union Station)
• If I Didn’t Know Any Better (Alison Krauss & Union Station)
• Tell Me Why (Texas)

DATUM EN TIJD

• The Past In Us (Tangerine)
• The Wasted Times (Tangerine)
• Zomer (Roosbeef)

ZIEKTE & GEZONDHEID

• Medication (Garbage)
• Opium (Moonspell)
• Epilepsy Is Dancing (Antony and the Johnsons)

Nola Penthouse Studios, New York City

Oorspronkelijk opgericht door Vincent Nola en later voortgezet door zijn zoon Tommy Nola, was Nola’s Penthouse Studio een repetitiestudio boven Lindy’s Restaurant op Broadway. Gelegen aan West 57th Street in Manhattan in hetzelfde blok als Carnegie Hall. Het was sinds de jaren veertig van de vorige eeuw gastheer voor veel jazzmuzikanten, zoals Duke Ellington, Dizzy Gillespie, Ahmad Jamal, Dave Brubeck, Peggy Lee, Ella Fitzgerald en Lena Horne, die het gebouw bezochten voor zowel opnames als voor repetities voordat ze moesten optreden in de nabijgelegen Roxy, The Paramount en The Palace.

Onderstaande albums in mijn 1760 lijst zijn in Nola’s Penthouse Studio opgenomen:

• (252) Rahsaan Roland Kirk – Domino
• (272) Max Roach – We Insist! Max Roach’s Freedom Now Suite
• (283) Gerry Mulligan – Night Lights
• (1131) Abbey Lincoln – Straight Ahead

SONGTITELS MET EEN THEMA

FAMILIE

• Who’s That Girl (Eurythmics)
• Boys From The South (Pistol Annies)
• Family Feud (Pistol Annies)
• Meisjes (Roosbeef)
• Nostra Signora Dell’ipocrisia (Francesco Guccini)

RELIGIE

• Calling Up Spirits (Dick Dale)
• Temple Of Gizeh (Dick Dale)
• Hell On Heels (Pistol Annies)
• A Living Prayer (Alison Krauss & Union Station)
• A Housewife’s Prayer (Pistol Annies)

MISDAAD

• Bandito (Dick Dale)
• She’s Just Killing Me (ZZ Top)

NATUUR & LANDSCHAPPEN

• Muddy Waters (Nikki Lane)
• Waters On The Rise (Tangerine)

ZIEKTE & GEZONDHEID

• I Think I’m Paranoid (Garbage)

BACK ON TOP

David Gilmour – Luck And Strange (2024)

Deze is al een tijdje geleden verschenen vorig jaar (6 september), maar mag van mij niet ontbreken in mijn verzameling. Gilmour is voor mij een belangrijke gitarist van voorheen uiteraard een belangrijke band die ik altijd heb bewonderd. Luck And Strange (vier albums heb ik nu van hem) is de opvolger van Rattle That Lock uit 2015. Het is een album dat zeker niet teleursteld. Het is een lekkere gitaarplaat, dat bestaat uit Gilmour’s herkenbare en slepende spel waarmee hij beroemd geworden is. Ondersteund door zijn vrouw die de teksten schreef, zijn twee zoons op de achtergrondzang en zijn dochter die harp speelt en niet onverdienstelijk zingt op het nummer Between Two Points, dat een cover is van The Montgolfier Brothers, is dit een mooi familie album geworden. Op het nummer Luck And Strange en op het veertien minuten durende Luck And Strange (original barn jam), een extra bonustrack, is de inmiddels (2008) overleden Richard Wright te horen. Deze opnames van hem op elektrische piano en Hammond orgel dateren uit 2007. Luck And Strange is een album van een man die waarschijnlijk al lang en breed afscheid heeft genomen van zijn verleden met Pink Floyd, waarop hij in staat is nieuwe manieren te vinden om nieuwe nummers te fabriceren die gaan over vergankelijkheid en ouder worden, Op The Piper’s Call en I Have Ghosts, met zijn sublieme gitaarspel, bewijst hij op achtenzevenjarige leeftijd dat hij alles nog steeds heel goed beheerst. Uitgebracht door Sony.

1760 Hoezen met een Thema

AFBEELDINGEN VAN ARTIESTEN

• (1656) Ringo Starr – The Christmas Collection
• (1675) Joe Meek & The Blue Men – I Hear A New World: An Outer Space Music Fantasy
• (1677) Adam and the Ants – Prince Charming
• (1684) Amy MacDonald – A Curious Thing
• (1685) Willy Moon – Here’s Willy Moon

Uitgebrachte Singles van de 1760 Albums

• (1275) Maria McKee – Life Is Sweet (This Perfect Dress, Absolutely Barking Stars)
• (1276) Laibach – Opus Dei (Geburt Einer Nation, Life Is Life)
• (1277) Green Day – Dookie (Longview, Basket Case, Welcome To Paradise, When I Come Around)
• (1278) Faith No More – Introduce Yourself (Chinese Arithmetic, We Care A Lot, Anne’s Song)
• (1279) Glen Campbell – Adios (Adios)

De uitklaphoes van de LP #102

Caress Of Steel van Rush

Ik heb deze LP geloof ik ooit gekocht toen ik nog op school zat (in a galaxy far far away). Niet op het moment dat het verscheen, want toen was ik pas twaalf, maar een paar jaar later, na Hemispheres. Omdat ik toen ook al van Queen hield en naar symfonische muziek luisterde (nog voordat het progrock werd genoemd), naar bands als Genesis, Jethro Tull, Pink Floyd, Camel en Yes, was deze band in die tijd voor mij de perfecte combinatie van hardrock en symfonische rock. Neil Peart, Geddy Lee en Alex Lifeson waren voor mij rockgoden. Caress Of Steel is een van mijn, na Hemispheres en 2112, favoriete albums van de band, mede ook om de album art, wat me ook nog eens een soort van Tolkien gevoel gaf. En natuurlijk om de geweldige teksten die op de binnenhoes staan afgedrukt. Ik zong altijd luidkeels mee. Hoewel op Fly By Night By-Tor And The Snow Dog al staat, wordt dit album als Rush’s eerste echte progressieve album beschouwd. Nummers als The Necromancer en The Fountain Of Lamneth (i am born, i am me, i am new, i am free) zijn voorbeelden daarvan. Naast 2112 en Cygnus X-1 Book II: Hemispheres staat dit epos dat heel kant 2 in beslag neemt, voor mij ferm bovenaan als het beste werk van het trio. Maar de andere korte nummers zoals I Think I’m Going Bald, Bastille Day, met geweldig baswerk van Geddy Lee, en Lakeside Park, zijn wat mij betreft tot en met het Hemispheres album ook Rush klassiekers (net als The Trees, The Twilight Zone, In The Mood, Fly By Night, Working Man, A Passage To Bangkok en Circumstances dat voor mij zijn). Met recht zijn al deze nummers fantastisch. Uitgebracht door Mercury.

BACK ON TOP

SONGTITELS MET EEN THEMA

GASSEN, VUUR & VLOEISTOFFEN

• Aqua (Eurythmics)
• Gypsy Fire (Dick Dale)
• Don’t Burn No Bridges (The Trammps)
• Dust And Water (Antony and the Johnsons)

ZIEKTE & GEZONDHEID

• Fever (Dick Dale)
• Takin’ Pills (Pistol Annies)
• Crazy As Me (Alison Krauss & Union Station)

KUNST

• Boogie Board (Jon and the Nightriders)
• This Sad Song (Alison Krauss & Union Station)
• Disco Inferno (The Trammps)
• Philharmonics (Agnes Obel)

UNIVERSUM

• Send The Sun (Nikki Lane)
• Full Moon Madness (Moonspell)

Muziekfilms & Documentaires

Squaring The Circle

Squaring The Circle (the story of Hypgnosis) uit 2023 is een documentaire van fotograaf en filmmaker Anton Corbijn (Control, The American, A Most Wanted Man) zelf ook verantwoordelijk voor iconische albumhoezen en video’s van o.a. U2, Depeche Mode, Nick Cave en Simple Minds, vertelt het verhaal van Storm Thorgerson en Aubrey Powell, het creatieve duo achter deze iconische studio. Verantwoordelijk voor enkele van de meest herkenbare albumhoezen aller tijden. Pyramid, Wish You Were Here, Coda, The Dark Side Of The Moon, Freeze Frame, To The Hilt, The Lamb Lies Down On Broadway, Deceptive Bends, Peter Gabriel I, II en III, Tug Of War, Argus en Band On The Run zijn maar enkele voorbeelden daarvan. Thorgerson en Powel begonnen met Hipgnosis (hip, cool, groovy en wise) in de late jaren zestig en werden rockgoden tijdens de hoogtijdagen van de jaren zeventig. Ze toverden beelden tevoorschijn die niemand eerder voor mogelijk had gehouden en produceerden visuals die muziek populair maakten. In een tijd dat platenmaatschappijen bepaalden hoe albumhoezen er uit moesten zien, veranderde Hypgnosis dit voorgoed. De film verteld ook het mooie verhaal van het opblaasbare roze varken in de lucht hoog boven een fabriek voor Pink Floyd’s album Animals. Onderandere ook met interviews van Roger Waters, David Gilmour, Jimi Page, Robert Plant, Paul McCartney, Graham Gouldman en Noel Gallagher. Zeer zeker ook een grote pluim voor Anton Corbijn, die ons iets mooist laat zien met deze documentaire over deze twee mannen waarbij hijzelf als fotograaf waarschijnlijk grote verbondenheid mee voelt.

Nummers van de 1760 bands en artiesten (en van sommige componisten) die ook op andere Album Top 1760 albums staan

John Coltrane

• Syeeda’s Song Flute – Archie Shepp
• Mr. Syms – Archie Shepp
• Cousin Mary – Archie Shepp
• Naima – Archie Shepp

Een geschiedenis van Geboortes die er hier wat mij betreft toe doen

1972

• 21 januari: Cat Power (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 11 februari: Graig Jones (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Slipknot)
• 16 februari: Taylor Hawkins (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Foo Fighters, Queen + Paul Rogers)
• 17 februari: Billie Joe Armstrong (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Green Day)
• 4 maart: Alison Wheeler (Zangeres)
• 15 maart: Mark Hoppus (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Blink-182)
• 17 maart: Melissa Auf der Maur (Zangeres, Gitarist, Bassist)
• 0 maart: Alexander Kapranos (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Franz Ferdinand)
• 8 april: Paul Gray (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Slipknot)
• 10 april: Sami Yli-Sirnio (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Kreator)
• 20 april: Stephen Marley (zanger, Gitarist, Bassist)
• 4 mei: Mike Dirnt (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Green Day)
• 8 mei: Dino Bardot (Gitarist, Bassist)
• 12 juli: Brett Reed (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Rancid)
• 16 augustus: Emily Robison (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Dixie Chicks)
• 21 september: Liam Gallagher (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Oasis, The Verve)
• 14 oktober: Nick Fyffe (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Jamiroquai)
• 17 oktober: Eminem (ALBUM TOP 1760 ARTIEST)
• 9 december: Tre Cool (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Green Day)
• 25 december: Josh Freese (MUZIKANT OP ALBUM(S) TOP 1760) (Evanescence, Tracy Bonham, A Perfect Circle)

BACK ON TOP

Castle – Evil Remains (2024)

Wie houdt van vette riffs, beukende drums, een pompende bas en gave solo’s, voelt zich onmiddelijk thuis in dit veilige onderkomen van Castle. Want dit is, met een psychedelisch randje ook nog eens, doom metal in al zijn glorie. Evil Remains is het zesde album van dit uit San Francisco opgerichte trio, zes jaar na hun vorige Deal Thy Fate, dat bestaat uit Liz Blackwell op zang en bas, Mat Davis op zang en gitaar en Mike Cotton op drums. Deze schijf brengt ons terug naar de seventies, naar Motorhead (hoor ik daar Lemmy in het eerste nummer Queen Of Death), Judas Priest en Black Sabbath. Retro metal bestaat dat? Het klinkt in ieder geval geweldig. Castle beklimt de hoogste berg en laat ons op de top ervan hun zegetocht horen. Queen Of Death, Nosferatu Nights, Deja Voodoo, Black Spell en Cold Grave, zijn van die typische nummers waar je gewoon vrolijk van wordt. En waarvan je geneigd bent om het goed hard uit je speakers te laten komen. Deze plaat is niet warm, deze is heet! Zevenendertig minuten lang. Genieten geblazen dus. Uitgebracht door Hammerheart Records.