Rev. Norb, geboren als Norb Rozek en afkomstig uit Green Bay, Wisconsin, heeft zijn sporen verdiend als bandlid van Boris The Sprinkler, Suburban Mutulation en Depo-Provera. Hij is ook een fanzine columnist voor magazines als Maximum Rocknroll, Hit List, Go Metric en Razorcake. Een bezig baasje dus. Op dit coveralbum uit 2005, en nu in zijn rol als Nob Dylan, wordt hij ondersteund door zijn Nobsoletes, ook bekend als The Obsoletes uit Neenah, Wisconsin, met ex-leden van de Lookout/Panic Button-band Yesterday’s Kids. Positively 12 Stiff Dylan’s is noch een heiligverklaring noch een parodie. Serieus moet je het misschien niet nemen. De lol die het uitstraald lijkt belangrijker te zijn. Het album is een ouderwetse punkversie van Dylan, met een liefde voor de man zijn werk uit het midden van de jaren zestig. Het hele album wordt als een soort van radioshow aan ons gepresenteerd. Met als openingstrack, een grappige versie van Rainy Day Women #12 & 35, genaamd Rainy Day Women #138 & -3. Daarna is de rest van het album in feite een heerlijk elektrisch gitaaralbum met voornamelijk bekende nummers, zoals Tombstone Blues, Highway 61 Revisited, I Want To Be Your Lover, Absolutely Sweet Marie en Maggie’s Farm. En dat klinkt best interessant als je deze uitvoeringen in een versneld punk tempo terugluisterd. Ben benieuwd wat Dylan er zelf van zou vinden. Want als je er naar luisterd moet je misschien wel concluderen dat Dylan zelf in de jaren zestig al een punker was. Zijn muziek lijkt ervoor gemaakt te zijn. En dat dankzij dominee Norb.
