Magic Touch van Stanley Jordan
Deze uiterst getalenteerde gitarist, afkomstig uit Chicago, bracht in 1985 zijn tweede LP uit. Het album trok wereldwijde aandacht. Aanvankelijk op zesjarige leeftijd begonnen met piano te spelen, maar die beïnvloed door Jimi Hendrix op elfjarige leeftijd op gitaar overging. ontwikkelde Jordan een tweehandige touch techniek waarmee hij de snaren op de toets van de gitaar kon bespelen. Wat toen ervaren werd als een nieuw fris geluid in de gitaarwereld, met name in die van de instrumentale jazz. In plaats van conventioneel tokkelen en plukken is Jordans innovatieve touch techniek een geavanceerde vorm van tweehandig tappen. Hoewel een handvol andere spelers vergelijkbare technieken gebruikte (denk bijvoorbeeld aan Eddy van Halen) legden Jordan’s vloeiende en gelaagde texturen en pure virtuositeit de lat voor uitmuntendheid hoger. Na al eerder in 1982 het album Touch Sensitive op het onafhankelijke Tangent Records uitgebracht te hebben, werd dit opgevolgd met een reeks studioalbums op Blue Note: Magic Touch (1985), Standards (1986), Flying Home (1988) en Cornucopia (1990). Op Magic Touch, geproduceerd door Al Di Meola, staan covers van Lennon en McCartney, Miles Davis, That Jones, Jimi Hendrix en Rod Temperton. Met nummers als Eleanor Rigby, Freddie Freeloader, A Child Is Born, Angel, The Lady In My Life, en een aantal eigen composities, laat hij een mooi eigen gitaargeluid horen. Aardige woorden over het album op de achterkant van de hoes en over Stanley Jordan zijn afkomstig van Quincy Jones, Nile Rogers, Michael Brecker en George Benson. Terwijl zijn laatste album uitkwam in 2015, verdeelt hij zijn tijd al een aantal jaren tussen touren en zijn functie als woordvoerder bij de AMTA (de American Music Therapy Association). Tevens geeft hij regelmatig muziektherapie aan verschillende instellingen.
