Het zou veertien jaar duren dat James Iha zijn tweede album zou uitbrengen, Dat was in 2012. Zijn debuut, Let It Come Down, verscheen in 1998. Wat natuurlijk te maken heeft met zijn werk als gitarist van The Smashing Pumpkins, waarbij hij tot 2024 albums heeft uitgebracht, en zijn werk met andere projecten waaronder A Perfect Circle. Let It Come Down werd uitgebracht toen Iha nog in zijn eerste periode bij The Pumpkins zat (hij is daar een paar jaar weggeweest), voor de release van Adore. Iha neemt op deze CD een meer akoestisch pop en country geluid aan dat soms doet denken aan de nummers die hij aan de Pumpkins heeft bijgedragen, waarbij hij opvallend genoeg afstand neemt van het donkerdere geluid van Billy Corgans songschijven. De rustigere toon van de nummers kwamen tot stand tijdens Pumpkins tours in hotelkamers met als reden dat hij andere gasten niet wilde storen door te hard te spelen. Het album heeft daardoor een vrij toegankelijk geluid gekregen met leuk in het gehoor liggende radiovriendelijke liedjes. Hoewel de nummers niet het niveau halen van die hij zelf heeft geschreven voor de Pumpkins, blijkt het toch een album te zijn waarop af en toe de zon schijnt. En waarvan je vrolijk wordt.
