Waka/Jawaka van Frank Zappa
Waka/Jawaka, uitgebracht in 1972, is Zappa’s vierde soloalbum. Het is de voorloper van The Grand Wazoo, en zoals op de hoes staat aangegeven, een soort vervolg op Hot Rats uit 1969. Ondanks dat hij in een rolstoel zat (want in het voorgaande jaar door een fan van het podium geduwd), was 1972 eigenlijk net als ieder ander jaar een productieve periode voor hem (samen met deze verschenen in 1972 ook Just Another Band From L.A. en The Grand Wazoo). Nadat hij zijn band had ontslagen was hij jazzfusionmuziek gaan schrijven met een bredere instrumentatie dan men van hem gewend was. Het album bestaat uit twee uitgebreide instrumentale stukken en twee kortere nummers, waarvan Big Swifty later een live favoriet zou worden. Het hoogtepunt echter is het titelnummer, opgenomen met ex-Mothers of Invention toetsenist Don Preston, trompettist Sal Marquez, trombonisten Bill Byers en Ken Shroyer, saxofonist Mike Altschul, bassist Erroneous en drummer Aynsley Dunbar. Het nummer It Just Might Be A One-Shot Deal op kant B wordt gezongen door Sal Marquez en Janet Ferguson, en waarop Sneaky Pete Kleinow’s pedal steel gitaar voor een droomachtige ervaring zorgd. Andere hoogtepunten zijn de momenten waarop George Duke is te horen. Met recht is dit album van hem, naar mijn mening althans, een van zijn betere. Dus daarom: laat de muziek tot u komen en ervaar het als je kans krijgt.
