Keith Olsen, een Amerikaanse producer, was betrokken bij meer dan honderd albums. Zijn productiewerk leverde hem meer dan negenendertig gouden, vierentwintig platina en veertien multi-platina albumcertificeringen op. Hij werd geboren in Sioux Falls, South Dakota, en ging naar school in Minneapolis, waar hij een waardering ontwikkelde voor klassieke, pop- en jazzmuziek. Hij deed productie ervaring op in opnamestudio’s in de omgeving van Minneapolis, en muzikale en tourervaring met contrabas in jazz- en folkbands. Daarna speelde hij bas als lid van The Music Machine, die een hit hadden met de single Talk Talk. In deze periode begon hij samen te werken met Curt Boettcher, producer van de single Cherish van The Association, en ontmoette een andere vroege invloed, Brian Wilson van The Beach Boys, van wie hij het een en ander leerde. Na zijn verhuizing naar Los Angeles speelde hij een belangrijke rol bij het lanceren van de carrieres van Lindsey Buckingham en Stevie Nicks. Hij hielp hen een platencontract te krijgen, produceerde hun eerste album, Buckingham Nicks, en liet hen in zijn huis wonen, waarbij hij Nicks een tijdlang als huishoudster in dienst had. Nadat hij hen had geïntroduceerd aan Mick Fleetwood, produceerde hij Fleetwood Mac’s gelijknamige album uit 1975, dat de eerste plaats bereikte in de VS. In de jaren zeventig, tachtig en negentig bouwde Olsen een reputatie op als veelgevraagd producer. Artiesten en bands met wie hij gewerkt heeft waren o.a. Grateful Dead (Terrapin Station), Bob Weir (Heaven Help The Fool), EL&P (In The Hot Seat), Rick Springfield (Working Class Dog), Foreigner (Double Vision), Pat Benatar (Crimes Of Passion), Joe Walsh (The Confessor), Santana (Marathon), The Babys (Union Jacks), Saga (Wildest Dreams), Ozzy Osbourne (No Rest For The Wicked), Scorpions (Crazy World), Bad Company (Fame And Fortune), Sammy Hagar (Standing Hampton), Whitesnake (Slide It In), Sheena Easton, Steve Perry en Heart (Passionworks). Hij was ook betrokken bij verschillende soundtracks, waaronder Footloose, Vision Quest, Tron, Flashdance en Top Gun. In 1996 trok Olsen zich gedeeltelijk terug uit de productie van artiesten om zich te richten op het ontwikkelen van surround sound muziekmixen voor het platenlabel Kore Group, het licentieren van bestaande masters, het remixen ervan voor surround sound en het opnieuw uitbrengen ervan. Als corporate director of global product development bij Mackie Designs stelde hij een team van experts samen om hun digitale productlijn te ontwikkelen. Later in zijn leven produceerde Olsen alsnog meerdere albums per jaar voor de Pogologo Productions Group en was hij lid van de National Academy of Recording Arts and Sciences (NARAS) Producers and Engineers Wing. Olsen overleed op 9 maart 2020 aan een hartstilstand in zijn huis in Genoa, Nevada, op vierenzeventigjarige leeftijd.
Albums in mijn 1760 lijst waarbij Olsen betrokken was als producer of als engineer:
- (1091) Whitesnake – Slide It In
- (1101) Foreigner – Double Vision
- (1239) The Millennium – Begin
