Nee, dit duo (van 1979 tot 1980 woonachtig in Calgary, Canada) bestaande uit de broers Mike en Marcus Eoin Sandison, komt niet uit Canada maar uit Schotland. Uit Edinburgh. Kregen meteen erkenning na de release van hun debuutalbum, Music Has The Right To Children, uit 1998. Brachten daarna hun geprezen albums Geogaddi (2002), The Campfire Headphase (2005) en Tomorrow’s Harvest (2013) uit. Het werk van het duo, grotendeels beinvloed door media en elektronische muziek uit de jaren zeventig, bevat vintage synthesizertonen, gebruikte analoge apparatuur en hiphop geinspireerde beats. Critici hebben het beschreven als een onderzoek naar thema’s gerelateerd aan nostalgia, kinderherinneringen, wetenschap, milieukwesties, esoterische onderwerpen en als evocatieve, treurige, sample rijke downtempo muziek. Die vaak klinkt alsof deze is geproduceerd op defecte apparatuur die is opgegraven uit de ruines van een computerlokaal uit het begin van de jaren zeventig. Het album bevat esoterische verwijzingen, samples van fragmenten van televisieshows uit de jaren zeventig en subliminale boodschappen, waaronder verwijzingen naar numerologie, wicca en de Branch Davidians. Het album blijkt donkerder van toon te zijn dan hun debuut. Het werd opgenomen tussen 1999 en 2001 in Hexagon Sun, hun studio in Pentland Hills (Schotland), waar ze meer dan negentig nummers opnamen voor het hele project en uiteindelijk tweeentwintig nummers kozen op basis van hoe goed ze pasten bij de beoogde sfeer van het album.
