Barney Kessel

Barney Kessel was een Amerikaanse jazz gitarist. Geboren in 1923 in Muskogee, Oklahoma, in een joods gezin. Als autodidactisch gitarist was zijn enige formele muzikale studie drie maanden gitaarles op twaalfjarige leeftijd. Hij stond vooral bekend om zijn kennis van inventies en akkoorden en op akkoorden gebaseerde melodieen, Hij was lid van vele prominente jazzgroepen en was een first call gitarist voor studio-, film- en televisieopnamesessies. Kessel maakte deel uit van de informele groep van muzikanten die bekend stond als The Wrecking Crew. Hij begon zijn carriere als tiener en toerde met lokale swingbands. Toen hij zestien was, begon hij te spelen bij de Oklahoma A&M band, Hal Price & The Varsitonians. De bandleden gaven hem de bijnaam “Fruitcake” omdat hij meer dan zestien uur per dag oefende. Kessel kreeg gtote erkenning, deels vanwege zijn jonge leeftijd, en deels omdat hij de enige blanke muzikant was die in volledig Afro-Amerikaanse bands in zwarte clubs speelde. In het begin van de jaren veertig verhuisde hij naar Los Angeles, waar hij een jaar lang lid was van de Chico Marx Big Band. Hij werd opgemerkt door Norman Granz en verscheen in 1944 in de film Jammin’ the Blues, waarin Lester Young te zien was. Kort daarna speelde hij in de bands van Charlie Barnet en Artie Shaw. Overdag werkte hij als studiomuzikant en ’s avonds speelde hij bop georienteerde jazz in clubs. In 1947 nam hij op met Charlie Parker en in het begin van de jaren vijftig maakte hij een jaar lang deel uit van het Oscar Peterson Trio. Nadat hij dat trio had verlaten, nam hij verschillende soloalbums op voor het Contemporary label, en nam hij een reeks albums op met Ray Brown en Shelly Manne als The Poll Winners. Hij was de gitarist op het album Julie Is Her Name (1955) van Julie London, dat de standard Cry Me A River bevat, waarvan een miljoen exemplaren werden verkocht. Kessel speelde ook de iconische openingsnoten van Wouldn’t It Be Nice van The Beach Boys. Hij stopte uiteindelijk met zijn sessiewerk om zich te concentreren op zijn jazzcarriere, zowel op het podium als op albums. Naast solowerk vormde hij het ensemble Great Guitars met Charlie Byrd en Herb Ellis. Na een beroerte in 1992, die een einde maakte aan zijn carriere. stierf hij twaalf jaar later op 6 mei 2004 op tachtigjarige leeftijd aan een hersentumor in zijn huis in San Diego, Californie.

Albums in mijn 1760 lijst waarop Barney Kessel te horen is:

  • (2) The Beach Boys – Pet Sounds
  • (225) Ike & Tina Turner – River Deep-Mountain High
  • (249) Lester Young – With The Oscar Peterson Trio
  • (279) Benny Carter – Jazz Giant
  • (311) The Four Freshmen – Four Freshmen And 5 Trombones
  • (313) Billie Holiday – Songs For Distinque Lovers
  • (327) June Christy – Something Cool
  • (577) Larry Williams – Here’s Larry Williams
This entry was posted in Blog and tagged , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *