Live Aid was een benefietconcert op meerdere locaties dat werd gehouden op zaterdag 13 juli 1985. Het evenement werd georganiseerd door Bob Geldof en Midge Ure om geld in te zamelen voor de hongersnood in Ethiopie Een innitiatief dat begon met de release van de succesvolle single Do They Know It’s Christmas? in december 1984 van Band Aid, dat ook een idee van Geldof en Ure was. Live Aid, aangekondigd als de “wereldwijde jukebox”, werd tegelijkertijd gehouden in het Wembley Stadion in Londen en het John F. Kennedy Stadion in Philadelphia, maar ook op locaties in andere landen, zoals in de Sovjet-Unie, Canada, Japan, Joegoslavië, Nederland, Oostenrijk, Australië en West-Duitsland. Het zorgde ervoor dat het een van de grootste satellietverbindingen en televisie-uitzendingen aller tijden is geworden. Een geschat publiek van 1,9 miljard mensen in honderdvijftig landen keek naar de live-uitzending, bijna veertig procent van de wereldbevolking. Het evenement duurde iets meer dan zestien uur, maar omdat de optredens van veel artiesten tegelijkertijd werden uitgevoerd in Wembley en JFK, was de totale concertduur op TV iets meer dan vierentwintig uur. Elk van de twee hoofddelen van het concert werd beeindigd met all-star optredens van Band Aid en USA For Africa (We Are the World). In Wembley was Status Quo de eerste band die verscheen. Ze opende het concert met Rockin’ All Over The World, Het eenentwintig minuten durende optreden van Queen, werd in 2005 uitgeroepen tot het beste live-optreden in de geschiedenis van de rock. Andere goed ontvangen optredens op de dag waren die van U2 en David Bowie. Het optreden van The Who was hun eerste verschijning sinds ze uit elkaar waren gegaan na een afscheidstournee in 1982. Acteur Jack Nicholson presenteerde het televisiegedeelte van het concert in Philadelphia, waar Bob Dylan een gitaarsnaar brak tijdens het spelen met de Rolling Stones-leden Keith Richards en Ronnie Wood. Wood deed zijn gitaar af en gaf hem aan Dylan en bleef gitaarloos op het podium staan. Nadat hij zijn schouders had opgehaald bij het publiek, speelde hij luchtgitaar en bootste hij zelfs Pete Townshend van The Who na door zijn arm in brede cirkels te zwaaien totdat iemand hem een vervanger bracht die niet was gestemd. Het JFK-gedeelte omvatte reunies van Crosby, Stills, Nash & Young, Black Sabbath met Ozzy Osbourne (overleden op de dag dat ik dit schreef), de Beach Boys met Brian Wilson en Led Zeppelin, met Phil Collins en Power Station drummer Tony Thompson. Led Zeppelin trad voor het eerst op sinds de dood van John Bonham in 1980. Het bleek een van de slechtste optredens van Zeppelin te zijn, waar Collins de schuld van kreeg. Teddy Pendergrass deed zijn eerste publieke optreden sinds zijn bijna fatale auto-ongeluk in 1982, waardoor hij verlamd raakte. In een rolstoel voerde Pendergrass samen met Ashford & Simpson Reach Out And Touch uit. Over de impact van Live Aid wordt al jaren gedebatteerd. Er wordt geschat dat er in totaal ongeveer 150 miljoen pond ingezameld is maar dat er maar heel weinig van dat geld aan de feitelijke hongersnood is besteed. Maar buiten kijf staat dat Live Aid, net als Woodstock, een evenement was van een generatie.
Een Top 10 van bands en artiesten op Live Aid die in mijn Album Top 1760 staan:
- (2)The Beach Boys
- (3) Bob Dylan
- (33) Led Zeppelin
- (38) The Who
- (44) David Bowie
- (54) Joan Baez
- (65) Neil Young
- (114( Crosby, Stills, Nash & Young
- (132) Queen
- (167) U2
