Er zijn in het rijke verleden van de popmuziek altijd artiesten geweest die geboren zijn als eendagsvliegen. Terence Trent D’Arby hoorde daar misschien niet bij (hij heeft meerdere albums uitgebracht, ook onder een andere naam) maar het scheelt niet veel. Vanuit het niets was hij daar opeens. Zijn debuut heeft hij in ieder geval nooit kunnen overtreffen. Dit album uit 1987 was erg populair. Meerdere singles (Wishing Well, Sign Your Name, If You Let me Stay en Dance Little Sister) hebben toen ook dankzij die videoclips de hitparades gehaald. Zijn verschijning ging gepaard met heel veel flair. Hij was the talk of the town, de nieuwe Prince en de nieuwe Michael Jackson. Letterlijk. iedereen had het over hem. En ik was zelf toen ook een fan. Maar roem is nooit voor iedereen eeuwigdurend. Zijn tweede album Neither Fish Nor flesh, was het tegenovergestelde. Het was een commerciele flop dat niemand begreep. Te experimenteel waarmee hij zijn publiek verloor. Vanaf toen had niemand het meer over hem (als je er tegenwoordig naar luisterd blijkt het gewoon goeie muziek te zijn). En hij is nog steeds actief. In 2024 verscheen zijn negende album onder zijn nieuwe en ook alweer oude naam Sananda Maitreya: The Pegasus Project: Pegasus & The Swan. Misschien is hij nu na al die jaren inderdaad de nieuwe Prince geworden. Net zo eigenzinnig maar helaas niet zo populair. Uitgebracht door Columbia Records
